เราเรียนป โทอยู่ค่ะ แต่ตอนแรกเราก็เหมือนจะมีเพื่อนบ้าง แต่พอเรียนไปเรื่อยๆดราก็เหมือนจะไม่มีเพื่อนเลย แล้วที่เลวร้ายมากว่านั้นคือ เรารู้สึกถูกแบ่งแยกด้วยคำว่าคนเรียนเก่ง-คนเรียนอ่อน ซึ่งเราอยู่ในหมวดคนเรียนอ่อนค่ะ แต่พอจบคลาสเราก็มักจะมาหาข้อมูลย้ำจากที่อาจารย์สอน แต่พอถึงในห้องแล้วอาจารย์สอนเรื่องใหม่ เราก็มักจะไม่ค่อยเข้าใจ(แต่ก็กลับไปอ่านทบทวน) พอเราถามเพื่อนในห้อง เพื่อนก็ดูจะไม่ค่อยเต็มใจตอบ
พอเรารู้สึกว่าเราไม่มีเพื่อน + ความรู้สึกอยู่ในระดับล่างที่สุดในห้อง ทุกวันนี้เราไม่มีความสุขเลยค่ะ เราพยายามจะปล่อยวาง แต่มันก็ทำไม่ได้สักทีค่ะ ท่าทางของเพื่อนที่มีต่อเรา มันยิ่งตอกย้ำว่าเราอยู่คนเดียว
(บางคนที่เรียนในคลาส ที่ยังไม่ได้ทำงาน เวลาพักเขายังไม่คุยกับเราเลยค่ะ เราพยายามปรับตัวแล้ว จนเราเริ่มท้อ)
ทุกวันนี้ไม่อยากไปเรียนเลยค่ะ
ทำยังไงให้เราผ่านพ้นมันไปได้บ้างค่ะ ขอบคุณค่ะ
ท้อแท้กับการเรียนมากค่ะ
พอเรารู้สึกว่าเราไม่มีเพื่อน + ความรู้สึกอยู่ในระดับล่างที่สุดในห้อง ทุกวันนี้เราไม่มีความสุขเลยค่ะ เราพยายามจะปล่อยวาง แต่มันก็ทำไม่ได้สักทีค่ะ ท่าทางของเพื่อนที่มีต่อเรา มันยิ่งตอกย้ำว่าเราอยู่คนเดียว
(บางคนที่เรียนในคลาส ที่ยังไม่ได้ทำงาน เวลาพักเขายังไม่คุยกับเราเลยค่ะ เราพยายามปรับตัวแล้ว จนเราเริ่มท้อ)
ทุกวันนี้ไม่อยากไปเรียนเลยค่ะ
ทำยังไงให้เราผ่านพ้นมันไปได้บ้างค่ะ ขอบคุณค่ะ