มีใครเป็นอาการแบบนี้มั้ยครับ

ทุกวันในแต่ละผ่านไปโดยเหมือนไม่มีอะไร แต่ในความไม่มีอะไรมันมีความรู้สึกข้างในที่คิดตลอดเวลา ทุกวันที่เราไปเรียนเรามีเพื่อนอยู่มากมาย แต่เรากลับคิดว่าเราไม่มีเพื่อนสักคน เรารู้สึกว่าไม่มีเพื่อนคนไหนเข้าใจเรา เรารู้สึกเราไม่มีใคร เราเหนื่อยเราอยากระบายกับใครสักคนก็ไม่มีเพื่อนคนไหนที่เรารู้สึกไว้วางใจ ผมรู้สึกเบื่อหน่าย รู้ว่าเพื่อนที่คบที่เจอมานิสัยเป็นยังไง เราคิดว่าเราไม่มีเพื่อน ไม่มีใครเลยที่เข้าใจรับฟังเราบ้าง