เอายังต่อกับความสัมพันธ์ครั้งนี้ดีคะ

ก่อนอื่นสวัสดีคะ ตามหัวข้อเลยนะคะ คือหนูยังอยู่ม.ปลาย หนูคบกับคนคนหนึ่งเขาก็เป็นคนที่ดี ดีมากๆเลยก็ว่าได้ เขาไม่ค่อยมีข้อเสียมาก มีอย่างเดียวที่ทำให้หนูหนักใจคือ เขาทำตัวเป็น แฟนตลอดเวลา ซึ่งในวัยเราไม่ได้ต้องการแค่แฟนเราต้องการเพื่อน เขาทำตัวกับหนูดูไม่เป็นธรรมชาติเลย ทุกทุกวันหนูรอเขา พอเริ่มตกดึกหนูก็รอให้เขามีเวลาคุยกับหนูแต่เขาก็มีเวลาให้หนูแค่แปปเดียว บางครั้งถ้าหนูไม่โอเค เขาเหมือนจะไม่รู้ว่าต้องง้อยังไง ////วันนั้นมีรุ่นน้องคนหนึ่งที่เขาเคยรู้สึกดีต่อกัน รุ่นน้องคนนั้นก็โทรมาเขาก็รับ พอหนูโทรไปก็รู้เพราะว่ามันขึ้นว่าติดอีกสายหนึ่งเลยต้องเข้าไปดูว่าเขาคุยกับใคร พอหนูถามเขาก็บอกว่าน้องโทรมายืมเงิน คือแฟนหนคนนี้ ที่เขาไม่ว่างเพราะเขาต้องทำงานคะ เราเป็นเด็กเรียนก็ดีอยู่ เขาอยู่ในพวกเด็กที่เนิร์ดๆเลยก็ว่าได้ เข้าเรื่องเลยหนูโกรธเพราะว่าไม่ได้คุยกันนานแล้วพอเขาโทรมาก็รับเลยอย่างนี้หรอ หรือว่าหนูเยอะไปรึป่าว555 ที่อยากมีเวลาคุยทั้งๆที่เขาเหนื่อยๆ เขาโดนแม่ด่าตอนดึกตลอดเพราะเขาคุยแต่โทรศัพท์ หนูทำให้เขาโดนด่าแน่นอนเลย แต่พี่เข้าใจไหม มันอยากคุย คุยที่โรงเรียนแค่ตอนเที่ยง ////หนูเล่าอะไรเนี๊ยะ หนูบอกไม่ถูกคือ หนูท้อกับความสัมพันธ์อะไรก็ไม่รู้ที่หนูเข้าใจเขาตลอด แล้วมันไม่มีความสุขอะพี่คือสิ่งที่เขาทำมันไม่ได้แย่นะ หนูไม่รู้แล้ว แต่พวกพี่พอจะมีแนวคิดให้หนูปรับตัวยังไง หรือไม่ต้องไปต่อกับความสัมพันธ์แล้วให้เขาไปเจอคนที่ใช่กว่า