ละครไทยไปได้ดีไหมในสากล? คุยกับ ผศ.ดร. อัมพร จิรัฐติกร ผู้ศึกษาละครไทยในตลาดต่างประเทศ
https://themomentum.co/amporn-jirattikorn-interview/

In Focus

ผศ.ดร.
อัมพร จิรัฐติกร จากคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
คือผู้ทำการศึกษาวิจัยเกี่ยวกับละครไทยในสองเฟส 1)
การบริโภคละครไทยในกลุ่มประเทศอาเซียน 2) การบริโภคละครไทยในประเทศจีน
เวียดนาม ฟิลิปปินส์ และอินโดนีเซีย

คาแรกเตอร์สำคัญของละครไทยในสายตาประเทศเพื่อนบ้านคือแก่นเรื่องที่ร้อยด้วยพุทธศาสนาหรือศีลธรรม
การสื่อสารเรื่อง ผู้หญิงดี-หญิงไม่ดี ขณะที่ผู้ชมใหม่ๆ ในฟิลิปปินส์
ในอินโดนีเซีย จีน จะไม่รับอุดมการณ์เหล่านี้ แต่รับอย่างอื่นเข้าไปแทน

ในจีนมีการปฏิเสธแพทเทิร์นชิงรักหักสวาท
โดยแปลงให้เป็นเรื่องตลกขบขัน เช่น จะมีคำกล่าวว่าดูละครไทยต้องไม่ใช้สมอง
หรือดูละครไทยแล้วสูญเสียสามัญสำนึก
แต่นั่นคือการหลีกหนีจากโลกความเป็นจริงที่ขึ้งเครียด

หลายประเทศมีการเซนเซอร์ละครไทยที่นำเข้าอย่างเป็นทางการ
เช่นละครผีจะเข้าจีนไม่ได้เลย มีกะเทยไม่ได้ สลับร่างก็ไม่ได้
การเมืองไม่ได้ ความสัมพันธ์แบบข้ามคืนก็ไม่ได้
คนที่ส่งออกต้องจ้างผู้กำกับจีนมากำกับการตัดต่ออีกทีหนึ่งซึ่งยุ่งยากมาก 

อีกข้อที่น่าสนใจคือละครไทยอีกแบบที่เป็นที่นิยมมากคือละครที่รีเมคมาจากต่างประเทศ
เพราะตัวบทที่ร่วมสมัย
บวกกับการเพิ่มเติมความเป็นไทยลงไปให้รสชาติที่กลมกล่อมสำหรับคนดูต่างประเทศ