จะว่าเป็นโพสต์ขอคำแนะนำก็ได้ แต่จะออกแนวปลดปล่อยความในใจมากกว่า ไม่อยากเก็บไว้คนเดียว ทนอ่านหน่อยนะครับ ไม่เคยคิดว่าจะได้ตั้งกระทู้แบบนี้เลย
ผมมีกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันมาก ทุก ๆ เย็นเราจะรวมตัวกันที่บ้านเพื่อนคนหนึ่งซึ่งบ้านมันอยู่ใกล้บ้านผมมาก เพื่อนคนนี้มันมีน้องชายที่อายุน้อยกว่าผม 2 ปี ซึ่งก็สนิทกับพวกผมมาก จนมาอยู่กลุ่มเดียวกัน ตั้งแต่ ม.ต้น จนถึงปัจจุบันที่รู้จักกันมา กลุ่มเราชอบไปเที่ยวไกล ๆ ค้างคืน ไปซื้อของ ไปทำกิจกรรมทุกอย่างด้วยกันตลอด แม้กระทั่งตอนนี้พวกเราอยู่มหาลัยได้เจอกันน้อยลง แต่ก็ยังเจอกันทุก ศ ส อา. (มหาลัยใกล้บ้าน กลับบ้านแทบทุกวัน แถมบางทีก็กลับพร้อมกันบ่อย ๆ) คุยไลน์แทบทุกวันไม่ขาดสาย แต่ช่วง 2 ปีที่ผ่านมาผมรู้สึกว่าผมรู้สึกกับน้องเขาเปลี่ยนไปรวมทั้งรู้สึกว่าเขาเองก็เปลี่ยนไป ผมไปหลงรักเขาโดยที่ผมไม่รู้ตัว ทั้งที่ตัวผมก็ยังคงชอบผู้หญิงอยู่และไม่เคยชอบผู้ชายเลยและผมก็มีบุคคลิกเหมือนผู้ชายปกติ น้องคนนี้เคยมีแฟนเป็นผู้หญิงแต่เพิ่งเลิกไปเมื่อเดือนก่อน ตอนนั้นเขาเองก็เฮิร์ตพอสมควร ผมเองเป็นคนที่เก็บความรู้สึกดีมาก ไม่แสดงอะไรออกมาให้เขาเห็นเลย(โคตรอึดอัด) แต่กลับกันน้องคนนี้เขาก็แสดงอะไรหลาย ๆ อย่างออกมา ชอบทำให้ผมหวั่นไหว เช่น หลายครั้งที่เราคุยกันในกลุ่มไลน์ แต่เขาชอบแยกออกมาคุยกับผม2คน นั่งรถไปเที่ยวด้วยกันบ่อย ๆ เขาก็ชอบเอนตัวมาพิงผม บางทีก็มาซบไหล่ เอาแขนมาโอบไหล่ เอาขามาทับผมบ้าง ชอบมาแหย่ มาสะกิดเวลาที่ผมนั่งเพลิน ๆ เดินไปไหนก็เกาะไหล่ผม ชอบแอบมองผมเวลาเผลอ ผมเคยนิสัยไม่ดีแอบเล่นโทรศัพท์เขา เขาแอบถ่ายรูปผมเก็บไว้เยอะมาก หรือบางทีที่ผมเศร้าหรืออัพสตอรี่ที่มันเศร้า ๆ ก็มีแต่เขาที่ทักมาให้กำลังใจ คอยถามผมว่าเรียนเหนื่อยไหมนู่นนี่นั่นอยู่ตลอด (แอบเสียใจที่ตอนที่เขาเศร้าเพราะเลิกกับแฟน ผมไม่เคยปลอบใจหรือให้กำลังใจเขาเลยเพราะไม่กล้า) IG ผมเขาก็ตั้งเตือนผมตลอด ดูstoryเป็นคนแรก ๆ ในfacebook ก็ตั้งผมเป็น See first โพสต์ไรไปเขาจะไลค์ก่อนคนแรกทุก ๆ โพสต์ประจำ บางทีเขาออกไปเซเว่น ไปหาอะไรกินวันหยุด ก็ชอบซื้อของกินมาเผื่อ ขี่รถเอามาแขวนไว้หน้าบ้านผม เขาจำได้ทุกอย่างว่าผมชอบกินอะไร แม้แต่อาหารตามสั่งที่เวลาสั่งจะโดนเพื่อนรุมด่าประจำเพราะเมนูผมนู่นนี่เยอะมาก เขาก็ซื้อมาให้ที่บ้านประจำ ผมไม่รู้หรอกว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า และเขาเป็นคนหน้าตาดี มีคนคุยไม่ขาดสาย(รวมทั้งผมด้วย คุยไม่ขาดสายเหมือนกัน555) เวลาที่ผมเห็นเขาแชทคุยกับคนอื่น ผมก็รู้สึกไม่ดีบ้าง แต่ก็เตือนตัวเองตลอดว่าเราเป็นพี่ เราไม่มีสิทธิ์ เราเองยังคุยกับคนอื่นได้เลย สิ่งที่ทำให้ผมมีสติอยู่คือ เขาคือน้องชายเพื่อนผม เป็นน้องผมเหมือนกัน พ่อแม่เขาก็สนิทกับผมดี ผมก็ยังอยากเห็นเขามีอนาคต มีความรักแบบ ชญ คนทั่วไป รวมทั้งตัวผมเองด้วย โตไปผมก็อยากมีครอบครัวที่ดีให้พ่อแม่ได้ภูมิใจ ต่อให้เรารักกันจริงก็คงเป็นไปไม่ได้ ผมคงจะตัดใจได้แน่ถ้าผมไม่เจอเขาเลย แต่นี่ผมต้องเจอเขาอยู่ตลอดเวลา ไม่เจอตัวจริง ก็เจอในFacetime หรือไม่ก็เจอคำพูดเขาในแชทไลน์หรือig อยากจะให้ความรู้สึกทรมาณนี้มันหมดไป ไว ๆ อยากมองเขาในมุมมองที่เป็นพี่น้องกันจริง ๆ ขอคำแนะนำจากทุก ๆ คนหน่อยครับ
ขอวิธีตัดใจจากคนที่แอบชอบ แต่รักไม่ได้หน่อยครับ (ช-ช)
ผมมีกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันมาก ทุก ๆ เย็นเราจะรวมตัวกันที่บ้านเพื่อนคนหนึ่งซึ่งบ้านมันอยู่ใกล้บ้านผมมาก เพื่อนคนนี้มันมีน้องชายที่อายุน้อยกว่าผม 2 ปี ซึ่งก็สนิทกับพวกผมมาก จนมาอยู่กลุ่มเดียวกัน ตั้งแต่ ม.ต้น จนถึงปัจจุบันที่รู้จักกันมา กลุ่มเราชอบไปเที่ยวไกล ๆ ค้างคืน ไปซื้อของ ไปทำกิจกรรมทุกอย่างด้วยกันตลอด แม้กระทั่งตอนนี้พวกเราอยู่มหาลัยได้เจอกันน้อยลง แต่ก็ยังเจอกันทุก ศ ส อา. (มหาลัยใกล้บ้าน กลับบ้านแทบทุกวัน แถมบางทีก็กลับพร้อมกันบ่อย ๆ) คุยไลน์แทบทุกวันไม่ขาดสาย แต่ช่วง 2 ปีที่ผ่านมาผมรู้สึกว่าผมรู้สึกกับน้องเขาเปลี่ยนไปรวมทั้งรู้สึกว่าเขาเองก็เปลี่ยนไป ผมไปหลงรักเขาโดยที่ผมไม่รู้ตัว ทั้งที่ตัวผมก็ยังคงชอบผู้หญิงอยู่และไม่เคยชอบผู้ชายเลยและผมก็มีบุคคลิกเหมือนผู้ชายปกติ น้องคนนี้เคยมีแฟนเป็นผู้หญิงแต่เพิ่งเลิกไปเมื่อเดือนก่อน ตอนนั้นเขาเองก็เฮิร์ตพอสมควร ผมเองเป็นคนที่เก็บความรู้สึกดีมาก ไม่แสดงอะไรออกมาให้เขาเห็นเลย(โคตรอึดอัด) แต่กลับกันน้องคนนี้เขาก็แสดงอะไรหลาย ๆ อย่างออกมา ชอบทำให้ผมหวั่นไหว เช่น หลายครั้งที่เราคุยกันในกลุ่มไลน์ แต่เขาชอบแยกออกมาคุยกับผม2คน นั่งรถไปเที่ยวด้วยกันบ่อย ๆ เขาก็ชอบเอนตัวมาพิงผม บางทีก็มาซบไหล่ เอาแขนมาโอบไหล่ เอาขามาทับผมบ้าง ชอบมาแหย่ มาสะกิดเวลาที่ผมนั่งเพลิน ๆ เดินไปไหนก็เกาะไหล่ผม ชอบแอบมองผมเวลาเผลอ ผมเคยนิสัยไม่ดีแอบเล่นโทรศัพท์เขา เขาแอบถ่ายรูปผมเก็บไว้เยอะมาก หรือบางทีที่ผมเศร้าหรืออัพสตอรี่ที่มันเศร้า ๆ ก็มีแต่เขาที่ทักมาให้กำลังใจ คอยถามผมว่าเรียนเหนื่อยไหมนู่นนี่นั่นอยู่ตลอด (แอบเสียใจที่ตอนที่เขาเศร้าเพราะเลิกกับแฟน ผมไม่เคยปลอบใจหรือให้กำลังใจเขาเลยเพราะไม่กล้า) IG ผมเขาก็ตั้งเตือนผมตลอด ดูstoryเป็นคนแรก ๆ ในfacebook ก็ตั้งผมเป็น See first โพสต์ไรไปเขาจะไลค์ก่อนคนแรกทุก ๆ โพสต์ประจำ บางทีเขาออกไปเซเว่น ไปหาอะไรกินวันหยุด ก็ชอบซื้อของกินมาเผื่อ ขี่รถเอามาแขวนไว้หน้าบ้านผม เขาจำได้ทุกอย่างว่าผมชอบกินอะไร แม้แต่อาหารตามสั่งที่เวลาสั่งจะโดนเพื่อนรุมด่าประจำเพราะเมนูผมนู่นนี่เยอะมาก เขาก็ซื้อมาให้ที่บ้านประจำ ผมไม่รู้หรอกว่าผมคิดไปเองหรือเปล่า และเขาเป็นคนหน้าตาดี มีคนคุยไม่ขาดสาย(รวมทั้งผมด้วย คุยไม่ขาดสายเหมือนกัน555) เวลาที่ผมเห็นเขาแชทคุยกับคนอื่น ผมก็รู้สึกไม่ดีบ้าง แต่ก็เตือนตัวเองตลอดว่าเราเป็นพี่ เราไม่มีสิทธิ์ เราเองยังคุยกับคนอื่นได้เลย สิ่งที่ทำให้ผมมีสติอยู่คือ เขาคือน้องชายเพื่อนผม เป็นน้องผมเหมือนกัน พ่อแม่เขาก็สนิทกับผมดี ผมก็ยังอยากเห็นเขามีอนาคต มีความรักแบบ ชญ คนทั่วไป รวมทั้งตัวผมเองด้วย โตไปผมก็อยากมีครอบครัวที่ดีให้พ่อแม่ได้ภูมิใจ ต่อให้เรารักกันจริงก็คงเป็นไปไม่ได้ ผมคงจะตัดใจได้แน่ถ้าผมไม่เจอเขาเลย แต่นี่ผมต้องเจอเขาอยู่ตลอดเวลา ไม่เจอตัวจริง ก็เจอในFacetime หรือไม่ก็เจอคำพูดเขาในแชทไลน์หรือig อยากจะให้ความรู้สึกทรมาณนี้มันหมดไป ไว ๆ อยากมองเขาในมุมมองที่เป็นพี่น้องกันจริง ๆ ขอคำแนะนำจากทุก ๆ คนหน่อยครับ