สวัสดีค่ะ เราสร้างกระทู้มาเพื่อระบายเฉยๆ เราแค่รู้สึกแย่ที่ไม่ได้ใช้ชีวิตแบบเด็กคนอื่นๆค่ะ เราอยากไปเที่ยวแต่ก็ไปไม่ได้เพราะไม่มีตังค์และต้องคอยเฝ้าร้านให้แม่ เราอยากได้เสื้อผ้าใหม่ๆมาใส่ แต่ก็ซื้อไม่ได้เพราะไม่มีตังค์ ทุกวันนี้เราใส่เสื้อซ้ำไปมาตลอดเลยค่ะ ไม่ก็ใส่เสื้อเพื่อนที่ลืมเอาไว้บ้านเรา แม่มักจะบ่นเรื่องตังค์กะเราเสมอเลยค่ะ พอเราได้ฟังมักจะคิดมากจนร้องไห้เลยค่ะ เราเคยขอเขาไปทำงานพาร์ทไทม์เขาก็ไม่อนุญาต บอกที่บ้านก็มีธุรกิจ จะออกไปเป็นลูกน้องเขาทำไม แต่คือที่เราจะไปทำเพราะจะหาเงินใช้เองค่ะ เพราะเวลาเราขอตังค์เขาทีไร เขามักจะบ่นและด่าตลอด โทรศัพท์ก็ใช้ต่อจากพ่อ ดูเหมือนมันใกล้จะพังแล้วด้วย แล้วเวลาขอเงินไปซื้อของใช้ เขาจะให้งบแค่100เดียว เราจึงซื้อของใช้ได้ในเซเว่น ขวดเล็กๆเท่านั้นค่ะ เราเลยรู้สึกแย่ คิดมากกะเรื่องอะไรพวกนี้มากค่ะ
เคยรู้สึกแย่ที่ไม่มีเหมือนคนอื่นเขามั้ยคะ?