ไม่อยากเดินตามหลักศาสนาแล้ว คุยกับแม่ยังไงดีคะ?

กระทู้คำถาม

ศาสนา ชีวิตวัยรุ่น ปัญหาสังคม ปัญหาชีวิต

ตอนนี้หนูรู้สึกว่า ศาสนาจำกัดขอบเขตตัวเองมากเกินไป ทั้ง ๆ ที่ตอนเกิดมา หนูก็ไม่ได้มีสิทธิ์เลือก อยู่ ๆ ก็โดนยัดเยียดให้ถือศาสนานี้ พอเริ่มไม่อยากเดินตามหลักเเล้ว ก็โดนเพื่อนหาว่าเรามันคนบาป ตอนนี้หนูกำลังจะขึ้น ม.4 หนูรู้สึกว่าหนูไม่อยากคลุมฮีญาบ หนูอยากเเต่งตัวในแบบที่หนูต้องการ หนูไม่อยากให้ศาสนามาจำกัดการแต่งตัว แต่ติดตรงที่แม่ หนูกลัวท่านเสียใจ หนูไม่รู้จะพูดยังไง แม่เคยบอกหนูว่า แม่เข้าใจวัยรุ่น แต่หนูก็ไม่รู้ว่าแม่เข้าใจมากขนาดที่จะเปิดใจกับเรื่องนี้หรือเปล่า ถ้าเกิดหนูจะพูดกับแม่ หนูจะเริ่มพูดยังไงดี
ใจจริงอยากเปลี่ยนเป็นไม่มีศาสนาเลยด้วยซ้ำ แต่ก็นั่นแหละติดที่แม่เหมือนเดิม

อะไรก็ได้ค่ะ ขอแค่ไม่ใช่การทน เพราะหนูควรได้รับอิสระ ตามหลักมนุษยชน

ปล. กระทู้นี้ถูกเขียนขึ้นมาเพื่อช่วยหนูหาวิธีคุยกับแม่ สำหรับพี่ ๆ คนไหนที่เข้ามาเพื่อที่จะสอนหนู หรือพูดจาเหน็บแนม หนูขออนุญาตบอกว่าอย่าเมนต์เลยนะคะ มันไม่มีประโยชน์
ปล.2 ที่ติดแท็กปัญหาสังคม เพราะหนูรู้สึกว่า หากแม่ไม่เปิดใจกับเรื่องนี้ หลัก ๆ ก็น่าจะมาจากสังคมที่อยู่ด้วยค่ะ
ปล.3แท็กผิดห้องขอโทษด้วยนะคะ
ขอบคุณที่มาตอบล่วงหน้าค่า ^ ^

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 4441244

Rarm41 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4441244 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4472809 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5497889 ถูกใจ, semisaintz ถูกใจ, ย่านวดแมว สยอง, pyramidas ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4381319 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 700359 ถูกใจ, Ken Akamatsu ถูกใจรวมถึงอีก 13 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

สุดยอดความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2

รอจนบรรลุนิติภาวะ หนูก็มีสิทธิเลือกแล้วค่ะ อดทนอีกนิด

หรือจนเรียนจบมหาวิทยาลัย มีงานเลี้ยงตัวเองได้ ก็จะตัดสินใจง่ายขึ้นค่ะ
เพราะใครจะโกรธจะเคือง หนูห้ามเค้าไม่ได้ แต่หนูมีเงินมีอาชีพเลี้ยงตัวเองได้ค่ะ

เป็นกำลังใจค่ะ

ถูกใจให้พอยต์

สมาชิกหมายเลข 1145695

สมาชิกหมายเลข 5530520 ถูกใจ, Rarm41 ถูกใจ, Silence Speaks ถูกใจ, pyramidas ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 700359 ถูกใจ, sam18 ถูกใจ, ซูโม่โฮ่งโฮ่ง ถูกใจ, tokara ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4441049 ถูกใจ, มังกรจอมใจ ถูกใจรวมถึงอีก 16 คน ร่วมแสดงความรู้สึก

ความคิดเห็นที่ 3

เข้าเมืองตาลิ่วค่ะ

ครอบครัวเราเป็นศาสนาพุทธ เราเรียนโรงเรียนคาทอริก14ปี ใจเคยคิดอยากเปลี่ยนศาสนา แต่ครอบครัวไม่โอเค อยู่กับที่บ้านเราก็นับถือพุทธตามครอบครัวค่ะ เค้าให้ทำอะไรก็ทำค่ะ  อยู่ข้างนอกเราอิงคริสต์เป็นหลัก

พอขึ้นมหาลัยรู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีศาสนา แต่ไม่แอนตี้ ไม่ลบหลู่ทุกศาสนา... อะไรยังไงก็ได้  สำหรับเรามันเเค่ช่วยยึดเหนี่ยวจิตใจ

พิธีกรรมทางศาสนา ก็ปฎิบัติตามตามสมควร ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ค่ะ

ว่าด้วยเรื่องการเเต่งกายบ้านเราแบบซีเรียสมากค่ะ

- ออกนอกบ้าน>>ต้องใส่กางเกงขายาว เสื้อต้องเป็นเเขนยาว รองเท้าต้องหุ้มส้น.. (อากาศร้อนเเค่ไหนก็ต้องทน)
- งานบุญ>>ต้องใส่กระโปรงคลุมเข่า รองเท้าหุ้มส้น
- เวลานอน >> เสื้อเเขนยาว กางเกงขายาว ต้องห่มผ้านอนด้วย

จะไปโรงเรียน กฎโรงเรียนก็ต้องทำตามเป๊ะๆ
-  กระโปรงยาวคลุมเข่า1คืบ
- เสื้อจั๊มเอว จั๊มข้อมือ
- กระดุมต้องติดถึงคอ
- เน็คไทต้องยาวถึงหัวเข็มขัด
- ผมต้องยาวถึงติ่งหูเป๊ะๆ
- ผูกโบว์ ต้อง2ทบ

คือ.... ไม่มีอิสระอะไรเลยค่ะ เเต่เราเฉยๆนะ เค้าให้ทำก็ทำค่ะ

พอขึ้นมหาลัยอยู่หอ ก็แต่งตามใจตัวเองล่ะ ขาสั้นต้องมี เพราะมันร้อนมาก