คือพ่อผมเสียตั้งแต่ผมป.3 แม่ก็เป็นคนดูแลผมมาตลอด ช่วงนั้นผมร้องไห้เกือบอาทิต
แม่ผมก็กินข้าวำรไม่ได้มาเป็นอาทิตเหมือนกันครับทำใจยากอะครับ ทีนี้แม่ก็ดูแลผมทำให้ผมไม่ขาดอะไร ตอนนั้นแม่เป็นแม่ที่ดีมากครับ พอมาช่วงผมป.6 แม่เริ่มเปลี่ยนไป
แม่เริ่มดุด่าผมแรงขึ้น แม่เคยต่อยผมเพราะผมลืมซักถุงเท้า แม่ทุบไหล่ผมก่อนไปโรงเรียนเพราะว่าผมหยิบน้ำแข็งแม่มากินเล่นแม่ต้องใช้ใส่กาแฟกินแต่ผมกินไปสองก้อน แม่ก็ด่าๆๆๆๆขุดเรื่องเก่าๆมาด่าๆๆๆๆๆ
ผมนี่ก็ร้องไห้สิครับ รับไม่ไหวนั่งเรียนก็น้พตาซึมๆเรียนไม่รู้เรื่องเลยครับ ก็มีแต่เพื่อนสนิทที่รู้ว่าผมโดนไรมา ทีนี้แม่พาคนๆนึงแก่แต่ทำตัวไม่แก่ ( แก่กว่าแม่ผมอะครับ แม่ผมอายุ 40 ) มากินข้าวในบ้านบ้างนอกบ้านบ้าง แม่ก็บอกอย่าคิดมากแค่เพื่อน ผมก็ไม่เชื่อหรอกครับ มีอยู่ช่วงนึงปิดเทอมผมไปอยู่บ้านญาติ แม่ลงรูปไปทะเลแต่มีคนถ่ายให้ผมก็นึกว่าไปกับเพื่อนแหละ แต่ไม่ใช่อิตาแก่นั้น คิดว่าไปกับเพื่อนที่ทำงาน จนกลับมาผมก็เอาโทรศัพท์แม่มาดูตอนแม่นอน ผมมาอ่านแชทเค้าเป็นแฟนกันแล้วครับ แต่ผมก็เลื่อนๆดู ผมเห็นเค้าพิมว่าครั้งหน้าพกไวอากร้าไปด้วย นี่ขนาดไม่ตื่นตัวเต็มที่ยังร้องดังลั่นห้องเลย ผมอ่านผมก็ช็อคอ่าครับ ผมร้องไห้
แบบร้องๆๆๆ เพราะตอนที่พ่อผมตายแม่ถามว่าอยากให้แม่มีแฟนใหม่ไหมผมบอกเลยไม่ ไม่แน่นอน แล้วบวกกับแม่เปลี่ยนไป คือตั้งแต่แม่มีแฟนใหม่แม่ก็เปลี่ยนไป ทีนี้เลิกกันแม่ก็มีคนทักมาเรื่อยๆแม่ก็คุย โหคือตั้งแต่เลิกจากคนนั้นแม่เกรี่ยวกราดกว่าเดิมอีกครับ ผมก็โดนด่าทุกวันบางทีก็ท้ออ่ะครับตอนนี้ผมขึ้นม.1แล้วครับ ท้ออะครับเรียนหนักกลับมาก็โดนดุด่า แล้ววันนี้แม่ด่าผมหนักมากใช้งานนู้นนี่นั้นคือปกติงานวันนี้ที่ผมทำมันเป็นงานของแม่หมดเลยครับ วันนี้ผมก็เปิดโทรศัพท์แม่ดูอีกครั้ง คือครั้งล่าสุดที่ผมเปิดก็ประมาณครึ่งปีที่แล้ว ทีนี้ผมก็เปิดดูผมเห็นแชทประมาณว่า คุยกันแบบอยากดูคริปแม่ผมแม่ผมก็บอกอยากครางอยากโดนอะไรประมาณนี้อะครับ ผมแบบความรู้สึกนั้นกลับมาอีกแล้ว ผมคิดถึงพ่อมากเลยครับ
อยากระบายให้พ่อฟังอยากกอดพ่อ ถ้าพ่อไม่ตายก็คงไม่มีอะไรแบบนี้ แม่ผมช่วงนี่ติดโทรศัพท์มากครับ ติดกว่าผมแล้ว แชททั้งวัน
ผมเห็นว่าทิตหน้าเค้าจะนัดเย คือผมเครียดครับไม่รู้เครียดอะไร อยากให้ช่วยผมคิดทางออกให้ผมโฟกัสการเรียนครับ
ผมต้องทำยังไงกับความเครียดนี้ครับ
แม่ผมก็กินข้าวำรไม่ได้มาเป็นอาทิตเหมือนกันครับทำใจยากอะครับ ทีนี้แม่ก็ดูแลผมทำให้ผมไม่ขาดอะไร ตอนนั้นแม่เป็นแม่ที่ดีมากครับ พอมาช่วงผมป.6 แม่เริ่มเปลี่ยนไป
แม่เริ่มดุด่าผมแรงขึ้น แม่เคยต่อยผมเพราะผมลืมซักถุงเท้า แม่ทุบไหล่ผมก่อนไปโรงเรียนเพราะว่าผมหยิบน้ำแข็งแม่มากินเล่นแม่ต้องใช้ใส่กาแฟกินแต่ผมกินไปสองก้อน แม่ก็ด่าๆๆๆๆขุดเรื่องเก่าๆมาด่าๆๆๆๆๆ
ผมนี่ก็ร้องไห้สิครับ รับไม่ไหวนั่งเรียนก็น้พตาซึมๆเรียนไม่รู้เรื่องเลยครับ ก็มีแต่เพื่อนสนิทที่รู้ว่าผมโดนไรมา ทีนี้แม่พาคนๆนึงแก่แต่ทำตัวไม่แก่ ( แก่กว่าแม่ผมอะครับ แม่ผมอายุ 40 ) มากินข้าวในบ้านบ้างนอกบ้านบ้าง แม่ก็บอกอย่าคิดมากแค่เพื่อน ผมก็ไม่เชื่อหรอกครับ มีอยู่ช่วงนึงปิดเทอมผมไปอยู่บ้านญาติ แม่ลงรูปไปทะเลแต่มีคนถ่ายให้ผมก็นึกว่าไปกับเพื่อนแหละ แต่ไม่ใช่อิตาแก่นั้น คิดว่าไปกับเพื่อนที่ทำงาน จนกลับมาผมก็เอาโทรศัพท์แม่มาดูตอนแม่นอน ผมมาอ่านแชทเค้าเป็นแฟนกันแล้วครับ แต่ผมก็เลื่อนๆดู ผมเห็นเค้าพิมว่าครั้งหน้าพกไวอากร้าไปด้วย นี่ขนาดไม่ตื่นตัวเต็มที่ยังร้องดังลั่นห้องเลย ผมอ่านผมก็ช็อคอ่าครับ ผมร้องไห้
แบบร้องๆๆๆ เพราะตอนที่พ่อผมตายแม่ถามว่าอยากให้แม่มีแฟนใหม่ไหมผมบอกเลยไม่ ไม่แน่นอน แล้วบวกกับแม่เปลี่ยนไป คือตั้งแต่แม่มีแฟนใหม่แม่ก็เปลี่ยนไป ทีนี้เลิกกันแม่ก็มีคนทักมาเรื่อยๆแม่ก็คุย โหคือตั้งแต่เลิกจากคนนั้นแม่เกรี่ยวกราดกว่าเดิมอีกครับ ผมก็โดนด่าทุกวันบางทีก็ท้ออ่ะครับตอนนี้ผมขึ้นม.1แล้วครับ ท้ออะครับเรียนหนักกลับมาก็โดนดุด่า แล้ววันนี้แม่ด่าผมหนักมากใช้งานนู้นนี่นั้นคือปกติงานวันนี้ที่ผมทำมันเป็นงานของแม่หมดเลยครับ วันนี้ผมก็เปิดโทรศัพท์แม่ดูอีกครั้ง คือครั้งล่าสุดที่ผมเปิดก็ประมาณครึ่งปีที่แล้ว ทีนี้ผมก็เปิดดูผมเห็นแชทประมาณว่า คุยกันแบบอยากดูคริปแม่ผมแม่ผมก็บอกอยากครางอยากโดนอะไรประมาณนี้อะครับ ผมแบบความรู้สึกนั้นกลับมาอีกแล้ว ผมคิดถึงพ่อมากเลยครับ
อยากระบายให้พ่อฟังอยากกอดพ่อ ถ้าพ่อไม่ตายก็คงไม่มีอะไรแบบนี้ แม่ผมช่วงนี่ติดโทรศัพท์มากครับ ติดกว่าผมแล้ว แชททั้งวัน
ผมเห็นว่าทิตหน้าเค้าจะนัดเย คือผมเครียดครับไม่รู้เครียดอะไร อยากให้ช่วยผมคิดทางออกให้ผมโฟกัสการเรียนครับ