จิตที่เป็นองค์แห่งภพ ท่านหมายถึง ภวังค์จิต ได้ชื่อว่า “เป็นองค์แห่งภพ”
เพราะเป็นดุจฐานเดิมแห่งภพ คือ มีความเกิดขึ้นสืบต่อกันระหว่างภพสู่ภพ (จุติ-ปฏิสนธิ) 
คำว่า “ภพ” หรือ ภว ในที่นี้หมายถึง วิปากจิต (ผล, หรือ อุปัตติภพ)
ซึ่งไหลมาแต่เหตุ คืออดีตกรรมในภพก่อน ถ้าไม่มีอดีตกรรมในภพก่อน ๆ แล้ว
วิปากจิต ซึ่งทำหน้าที่เป็น ปฏิสนธิ-ภวังค์-จุติ ก็ขาดสะบั้นลง
วิปากวิญญาณ ที่ทำหน้าที่สืบต่อภพใหม่ เรียกว่า “ปฏิสนธิ”
 เมื่อปฏิสนธิวิญญาณดับลง จิตนั้นนั่นเองก็เข้าสู่โหมดของภวังค์
ทำหน้าที่รักษาภาวะคือความมีความเป็นคือการสืบต่อแห่งขันธ์ต่อไป