เนื่องจากวันนี้ผมคุยกับแม่ว่าเเม่ทำงานเสร็จเลิกกี่โมง แม่ผมยืนกรานว่าไม่รู้ พอผมบอกว่าถึง 6 โมงมั้ย แม่ผมบอกว่าไม่ถึง ผมเลยพูดไปว่าทำไมทีแบบนี้ถึงบอกได้แล้วแม่ผมก็ตัดสายไปเลยอะครับ แบบไม่พอใจ ซึ่งเวลาสำคัญกับผมมาก เพราะผมต้องไปเรียนพิเศษ กลับประมาน 6 โมง การที่แม่ไม่บอกเวลานั้นอาจจะกลับ 2 ทุ่มก็ได้ คือถ้าไม่ชัดเจนด้านเวลาก็ประมาณเอาก็ได้หนิครับ แม่ผมเป็นคนที่เฉื่อยต่อเวลามากครับ ไปทำงานสายทุกวัน เหมือนคนไม่มีแพลนเวลาผมพยายามจะผ่อนปรนกับแม่ผมแล้ว แต่ผมซีเรียสเรื่องเวลามากๆต่อนาทีเลยทีเดียว เพราะผมเรียนพิเศษ ผมยุ่งเรื่องเวลาตลอด เรียนวิชาไหนถึงกี่โมงต่อไปเรียนอีกวิชาตอนกี่โมงผมจะมีนาฬิกาตลอด เรื่องพวกนี้มันทำให้ผมเสียความรู้สึกมากครับ ผมควรปรับตัวอย่างไร และจัดการกับความคิดผมยังไงดี ตอนนี้เหมือนแม่ผมไม่ชอบผมแล้ว ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าผมทำอะไรผิด เค้าชอบบอกว่าผมชอบพูดแบบจริงจัง ก็ดูแม่ผมสิครับ เคยจริงจังบ้างไหม(ฮือจะร้องไห้) ผมเอนทรานปีนี้ด้วย
คนที่ซีเรียสเรื่องเวลาเป็นคนน่ารำคาญเหรอครับ?