เรื่องแต่งเรื่องนี้เป็นเรื่องผีที่ผมแต่งเล่นๆ ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ ต้น ชายหนุ่มผู้พานพบประสบการณ์สยองขวัญมานับไม่ถ้วน เพราะเนื่องจากเขามี "สัมผัสที่ 6" ซึ่งสามารถสัมผัสสิ่งเร้นลับที่อยู่รอบตัวเขาได้ ถึงแม้จะเป็นคนธรรมดา แต่ต้นก็ต้องเจอเรื่องราวแบบนี้ต่อไปไม่รู้จักจบสิ้น
เรื่องราวนี้เกิดขึ้นเมื่อ 2 ปีที่แล้ว นับจากปี 2562(เพราะผมแต่งโดยอ้างอิงจากเวลาจริงครับ) วันนั้น มีนักเรียนแลกเปลี่ยนผู้หญิงมาจากอเมริกา เป็นคนตัวสูง ผมสีทอง ตาฟ้า มาเรียนในชั้นม.4 ซึ่งเป็นระดับชั้นที่ต้นประจำชั้นอยู่ วันนั้น เด็กในห้องเรียนต่างพามารุมล้อมเธอมากมาย เธอได้แนะนำตัวไปว่าเธอชื่อแอนนา เป็นคนในรัฐอิลลินอยส์ เธอชอบประเทศไทยมาก เพราะพ่อเธอเคยมาเที่ยวประเทศไทยแล้วนำของฝากมาให้เธอ เธอก็เลยอยากลองมาประเทศไทยสักครั้ง และคุณครูได้มอบหมายให้เซฟ หัวหน้าห้องคอยดูแลแอนนา
พักเที่ยงวันนั้นต้นถามแอนนาว่าห้องเรียนเป็นอย่างไรบ้าง แอนนาตอบว่าทุกคนดีสุดๆ ถึงแม้จะดูไม่ค่อยเปิดเผยมากแต่เวลาคุยกันก็สนุกดี และคนในห้องเก่งภาษาอังกฤษมาก มากแบบเธอไม่เคยนึกมาก่อน ต้นคุยกับเธออย่างสนุกสนานและโฮสต์ก็พาเธอกลับบ้านไป
วันรุ่งขึ้นเธอมาโรงเรียนด้วยสีหน้าไม่สู้ดี เธอรีบบึ่งไปยังที่เซฟกำลังนั่งคุยกับเพื่อนอยู่ แต่พอเซฟเห็นแอนนา เซฟกลับเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว เพื่อนๆ ของเซฟเห็นเซฟวิ่งก็วิ่งตามเซฟไปโดยไม่รู้อะไรเลย แอนนาเริ่มสงสัยกับการกระทำของเซฟ แต่ก็ได้แค่เก็บความสงสัยไว้ จนเธอเดินเล่นตามอาคารเรียนขณะรอเข้าแถวเคราพธงชาติ แอนนาก็ได้เดินไปเจอกับต้น ต้นเห็นแอนนาก็ทักทายไปว่ามาทำอะไรที่นี่ แล้วเซฟไปไหน แอนนาก็ตอบไปว่าเซฟเดินหนีเธอไปเฉยเลย
ขณะที่คุยกันเรื่องในห้องและเซฟ แอนนาได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน และต้องการถามใครสักคนเพื่อให้กระจ่าง เธอเล่าให้ฟังว่าคืนที่แล้วเธอนอนปกติ ปิดไฟทุกดวงในห้อง ห้องนอนเธอเป็นห้องเล็กๆ ข้างๆ หัวเตียงเป็นหน้าต่าง และตรงปลายเท้าเป็นตู้เสื้อผ้า
ตอนนั้นที่เธอกำลังเคลิ้มหลับ เธอเห็นอะไรสักอย่างเคาะหน้าต่าง คล้ายคนลอยได้ กำลังใช้มืออันเน่าเฟะ เคาะหน้าต่าง แต่แล้วก็แรงขึ้นเรื่อยๆ เขาใช้มือทุบหน้าต่างหลายครั้ง จนเธอรู้สึกกลัว รีบกระโดดไปยังตู้เสื้อผ้า เธอขอพรให้เทวทูตมาช่วยเธอ คนลอยได้ก็ยังทุบหน้าต่างต่อไป ทุบจนเธอเริ่มร้องไห้ แบะตอนนั้นเอง อยู่ดีๆ ก็มีแสงสว่างตรงหน้าเธอ เป็นคนมีปีกสีขาวใส่ชุดโรมันดูสะอาดสะอ้าน กำลังบินอยู่หน้าเธอ และคนๆ นั้ก็ชี้นิวไปยังคนลอยได้นั้น และที่นิ้วชี้ก็เริ่มมมีแสงเปลล่งออกมา เปล่งออกมาจนสว่างเหมือนไฟนีออน และแล้วคนลอยได้ก็หายไป บรรยากาศเริ่มสงบขึ้น คนมีปีกได้หายตัวไปอีกคน และเธอก็ค่อยๆ เรียบเรียงความคิดว่าเกิดอะไรขึ้น แลละเธอพอเดาได้ว่าคนมีปีกคนนั้นเป็นเทวทูตประจำตัวของศาสนาคริสต์ที่ช่วยเธออยู่นั่นเอง
แอนนาเลล่าเรื่องนี้เสร็จ ก็รีบเดินไปเข้าแถวอย่างโล่งอก ต้นมองตามเธอไปด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง เพราะดูแล้วเธอคงอยากถามมากว่าคนลอยได้คือใคร แต่คงยังไม่กล้าพอ และอาาจจะยังกลัวๆ อยู่ก็ได้
ดูเหมือนวันนั้นจะดูปกติ แต่ต้นเริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ที่ดูน่ากลัว และขนพองสยองเกล้า ต้นสังเกตว่าเวลาเซฟอยู่คนเดียวทีไรชอบทำปากขมุบขมิบ บ่นพึมพำว่าหางเรื่องกับเทวดาแล้วไง หาเรื่องผิดคนแล้ว และบางครั้งบอกเพื่อนว่าต้องทำแรงๆ ไม่เอาแบบอ่อนๆ แล้ว เพื่อนก็ทำหน้าน่ากลัวแต่ก็ตอบรับไป
จนช่วงบ่าย แอนนาเผลอทำโทรศัพท์ตก และตกใส่เท้าของเซฟอย่างแรง แอนนาขอโทษมากมาย แต่เซฟกลับนิ่งเฉย ไม่ว่าอะไร และยังยิ้มให้เธออีก แอนนาดีใจมากที่คนไทยนั้นไม่โกรธง่าย แต่พอเซฟหันหลังจาม ก็ทำหน้าตาโกรธเกรี้ยวจนต้นสะดุ้ง ต้นเริ่มชายตามองเซฟและแอนนาอย่างไม่ลดละ ความรู้สึกน่ากลัวนี้แผ่มาจากพวกเขานี่เอง
เย็นวันนั้น ขณะที่ต้นกำลังเดินเล่นอยู่หลังโรงเรียน ก็เห็นใครสักคนกำลังยืนอยู่ พนมมือไหว้อะไรสักอย่างและท่องคาถาแปลกๆ ด้วย ด้านหน้าคนๆ นั้นมีหนังควายอยู่หนึ่งผืน เป็นผืนเล็กๆ และแล้วหนังนั่นก็หดเล็กลงหายไป ต้นรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมา และพยายามจะถอยกลับไป แต่คนๆ นั้นหันหน้ากลับมาและเดินจากไปโดยไม่สนใจต้น ต้นอุทานในใจว่า
นั่นเซฟนี่นา
(ต้น)หาเรื่องกับเทวทูต
เรื่องราวนี้เกิดขึ้นเมื่อ 2 ปีที่แล้ว นับจากปี 2562(เพราะผมแต่งโดยอ้างอิงจากเวลาจริงครับ) วันนั้น มีนักเรียนแลกเปลี่ยนผู้หญิงมาจากอเมริกา เป็นคนตัวสูง ผมสีทอง ตาฟ้า มาเรียนในชั้นม.4 ซึ่งเป็นระดับชั้นที่ต้นประจำชั้นอยู่ วันนั้น เด็กในห้องเรียนต่างพามารุมล้อมเธอมากมาย เธอได้แนะนำตัวไปว่าเธอชื่อแอนนา เป็นคนในรัฐอิลลินอยส์ เธอชอบประเทศไทยมาก เพราะพ่อเธอเคยมาเที่ยวประเทศไทยแล้วนำของฝากมาให้เธอ เธอก็เลยอยากลองมาประเทศไทยสักครั้ง และคุณครูได้มอบหมายให้เซฟ หัวหน้าห้องคอยดูแลแอนนา
พักเที่ยงวันนั้นต้นถามแอนนาว่าห้องเรียนเป็นอย่างไรบ้าง แอนนาตอบว่าทุกคนดีสุดๆ ถึงแม้จะดูไม่ค่อยเปิดเผยมากแต่เวลาคุยกันก็สนุกดี และคนในห้องเก่งภาษาอังกฤษมาก มากแบบเธอไม่เคยนึกมาก่อน ต้นคุยกับเธออย่างสนุกสนานและโฮสต์ก็พาเธอกลับบ้านไป
วันรุ่งขึ้นเธอมาโรงเรียนด้วยสีหน้าไม่สู้ดี เธอรีบบึ่งไปยังที่เซฟกำลังนั่งคุยกับเพื่อนอยู่ แต่พอเซฟเห็นแอนนา เซฟกลับเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว เพื่อนๆ ของเซฟเห็นเซฟวิ่งก็วิ่งตามเซฟไปโดยไม่รู้อะไรเลย แอนนาเริ่มสงสัยกับการกระทำของเซฟ แต่ก็ได้แค่เก็บความสงสัยไว้ จนเธอเดินเล่นตามอาคารเรียนขณะรอเข้าแถวเคราพธงชาติ แอนนาก็ได้เดินไปเจอกับต้น ต้นเห็นแอนนาก็ทักทายไปว่ามาทำอะไรที่นี่ แล้วเซฟไปไหน แอนนาก็ตอบไปว่าเซฟเดินหนีเธอไปเฉยเลย
ขณะที่คุยกันเรื่องในห้องและเซฟ แอนนาได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน และต้องการถามใครสักคนเพื่อให้กระจ่าง เธอเล่าให้ฟังว่าคืนที่แล้วเธอนอนปกติ ปิดไฟทุกดวงในห้อง ห้องนอนเธอเป็นห้องเล็กๆ ข้างๆ หัวเตียงเป็นหน้าต่าง และตรงปลายเท้าเป็นตู้เสื้อผ้า
ตอนนั้นที่เธอกำลังเคลิ้มหลับ เธอเห็นอะไรสักอย่างเคาะหน้าต่าง คล้ายคนลอยได้ กำลังใช้มืออันเน่าเฟะ เคาะหน้าต่าง แต่แล้วก็แรงขึ้นเรื่อยๆ เขาใช้มือทุบหน้าต่างหลายครั้ง จนเธอรู้สึกกลัว รีบกระโดดไปยังตู้เสื้อผ้า เธอขอพรให้เทวทูตมาช่วยเธอ คนลอยได้ก็ยังทุบหน้าต่างต่อไป ทุบจนเธอเริ่มร้องไห้ แบะตอนนั้นเอง อยู่ดีๆ ก็มีแสงสว่างตรงหน้าเธอ เป็นคนมีปีกสีขาวใส่ชุดโรมันดูสะอาดสะอ้าน กำลังบินอยู่หน้าเธอ และคนๆ นั้ก็ชี้นิวไปยังคนลอยได้นั้น และที่นิ้วชี้ก็เริ่มมมีแสงเปลล่งออกมา เปล่งออกมาจนสว่างเหมือนไฟนีออน และแล้วคนลอยได้ก็หายไป บรรยากาศเริ่มสงบขึ้น คนมีปีกได้หายตัวไปอีกคน และเธอก็ค่อยๆ เรียบเรียงความคิดว่าเกิดอะไรขึ้น แลละเธอพอเดาได้ว่าคนมีปีกคนนั้นเป็นเทวทูตประจำตัวของศาสนาคริสต์ที่ช่วยเธออยู่นั่นเอง
แอนนาเลล่าเรื่องนี้เสร็จ ก็รีบเดินไปเข้าแถวอย่างโล่งอก ต้นมองตามเธอไปด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง เพราะดูแล้วเธอคงอยากถามมากว่าคนลอยได้คือใคร แต่คงยังไม่กล้าพอ และอาาจจะยังกลัวๆ อยู่ก็ได้
ดูเหมือนวันนั้นจะดูปกติ แต่ต้นเริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ที่ดูน่ากลัว และขนพองสยองเกล้า ต้นสังเกตว่าเวลาเซฟอยู่คนเดียวทีไรชอบทำปากขมุบขมิบ บ่นพึมพำว่าหางเรื่องกับเทวดาแล้วไง หาเรื่องผิดคนแล้ว และบางครั้งบอกเพื่อนว่าต้องทำแรงๆ ไม่เอาแบบอ่อนๆ แล้ว เพื่อนก็ทำหน้าน่ากลัวแต่ก็ตอบรับไป
จนช่วงบ่าย แอนนาเผลอทำโทรศัพท์ตก และตกใส่เท้าของเซฟอย่างแรง แอนนาขอโทษมากมาย แต่เซฟกลับนิ่งเฉย ไม่ว่าอะไร และยังยิ้มให้เธออีก แอนนาดีใจมากที่คนไทยนั้นไม่โกรธง่าย แต่พอเซฟหันหลังจาม ก็ทำหน้าตาโกรธเกรี้ยวจนต้นสะดุ้ง ต้นเริ่มชายตามองเซฟและแอนนาอย่างไม่ลดละ ความรู้สึกน่ากลัวนี้แผ่มาจากพวกเขานี่เอง
เย็นวันนั้น ขณะที่ต้นกำลังเดินเล่นอยู่หลังโรงเรียน ก็เห็นใครสักคนกำลังยืนอยู่ พนมมือไหว้อะไรสักอย่างและท่องคาถาแปลกๆ ด้วย ด้านหน้าคนๆ นั้นมีหนังควายอยู่หนึ่งผืน เป็นผืนเล็กๆ และแล้วหนังนั่นก็หดเล็กลงหายไป ต้นรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมา และพยายามจะถอยกลับไป แต่คนๆ นั้นหันหน้ากลับมาและเดินจากไปโดยไม่สนใจต้น ต้นอุทานในใจว่า
นั่นเซฟนี่นา