ขอคำแนะนำ และ คำปรึกษาค่ะ
เราเคยเลิกลากับสามีมาก่อน
เราต่างแยกกันอยู่ แต่ก็มีโทรคุย
เรื่องลูกกันบ้าง สามีเองก็ส่งเสียลูกทุกๆครั้งที่
เราโทรบอกเค้าเรื่องค่าของลูก เราทั้งคู่เคยระหองระแหง กันตั้งแต่ปีที่แล้ว
บวกกับ มีปัญหากับทางบ้านสามี
( มีปัญหากับทางบ้านสามีเรื่อง เงินๆ ทองๆ )
จนเราท้องแก่ใกล้คลอด เราก็เหมือนตัวคนเดียว
สามีก็ไม่ได้ไรกับเรา ญาติสามีก็บีบให้เราออกจากบ้านเค้า เราจึงตัดสินใจอุ้มท้อง 8 เดือนกว่า
กลับบ้านเกิดเรา
ที่บ้านเรามี แม่ที่ป่วยเป็นโรคทางจิต
( อาการคลุ้มคลั่ง )
และ มีพี่สาว มีหลานสาว 2 คน เป็นลูกของพี่สาว
ตอนนั้นเราเหมือนคนไม่มีทางเลือก เลยจำใจ
ต้องอยู่ที่บ้านเรา เพื่อความปลอดภัยของลูกเรา
แต่...... เหมือนเราจะคิดผิดรึเปล่าก็ไม่รู้
ยอมรับค่ะ ว่าสับสนมาก ไม่รู้จะพาลูกวัย 7 เดือน
กว่าไปอยู่ไหนดี เรายอมรับค่ะ ว่าเราจิตตก
เรากลัว เรากลัวไม่ได้อยู่ไกล้ลูก เรากลัวใคร
มาทำร้ายลูกเรา และ คนที่ทำร้ายลูกของเรานั้น
คือ แม่ของเรา เค้าทำไปเพราะรำคาญเสียงเด็กร้อง
เค้าเลยกระหน่ำทำร้ายลูกเรา ในขณะที่เรา
ไปเข้าห้องน้ำ คือ เราก็ไม่ได้หวงลูกขนาดที่
ห้ามสั่ง ห้ามสอน ห้ามตี แต่คือ ทารก 7 เดือนนี่
เค้าดื้อ เค้ารั้น เป็นแล้วเหรอคะ อันนี้เราไม่รู้
แม่เราบอก ที่ตี ที่หยิกจนเลือดซิบ นั้น เพราะว่า
ลูกเราดื้อ ไม่ยอมอยู่นิ่ง แถมยังว่าเราเลี้ยงลูกไม่เป็น
เวลาลูกร้อง ไม่เคยเห็นเราด่า เราตีลูกเลย
เหตุการณ์แบบนี้ เกิดขึ้นมาหลายครั้งมาก
ตั้งแต่หาอะไรไม่รู้มาให้ลูกเรากินในขณะที่เราไม่อยู่
ลูกเราร้องก็ตีลูกเรา พอเราห้ามก็มาทำร้ายเรา
พอเค้าเห็นเรากอดลูก ปกป้องลูก เหมือนเค้า
ไม่พอใจที่เรากับลูกกลัวเค้า เค้าจึงเอาของในบ้านต่างๆ ปาใส่เรากับลูก ขว้างใส่เรากับลูก
ถ้าถามว่าเราสร้างภาระให้เค้ามั้ย ก็ไม่รู้สิ
เพราะค่าของลูก จะเป็นพี่สาว กับ สามี เราช่วย
ส่วนเรื่องดูลูกก็จะเป็นเราซะมากกว่า
แม่เราก็มีมาหยอก มาเล่นกับหลานบ้าง
แต่พอลูกเราร้อง เค้าก็จะโมโหทันที ยารักษาอาการทางจิตที่หมอให้มาก็ไม่กิน กว่าจะพาแม่ไปรักษาแต่ละทีได้นี่ เรากับพี่สาวต้องตะล่อมกันจนเหนื่อย
ส่วนงานบ้าน งานอะไร พอลูกเราหลับ เราก็ทำ
แม่เราอยุ่บ้านไม่ได้เหนื่อยอะไรเลย เรากับพี่สาว
ช่วยกันหาเลี้ยงแม่ เราขายของเก่า กับ ขายเสื้อผ้ามือสอง และ มีขายแบบออนไลน์
พี่สาวเราทำงานเป็นเสมียน แต่เราก็ไม่รู้ว่า
แม่เราโมโหหงุดหงิดอะไรนัก เดี๋ยวก็โวยวาย
เดี๋ยวก็อาละวาด ก็เข้าใจว่ามันมาจากอาการ
เค้า แต่หลายครั้ง แม่เราก็เป้นของเค้าซะเอง
ถ้าถามตัวเรา เราไม่ไรนะ เพราะเข้าใจแม่
แต่การที่แม่เราทำลูกเรานี่สิ เรากลัวเค้าตรงนี้
ทุกๆคนคิดว่าเราควรทำยังไงดีคะ
ควรอยู่บ้านเราต่อไป กับ กลับไปอยู่บ้านสามี
หรือ ไปอยู่บ้านพักแม่และเด็ก
ช่วยเราหน่อยนะคะ ทุกคน
เรากำลังประสบกับปัญหาค่ะ ตามที่โพสเลยค่ะ
เราเคยเลิกลากับสามีมาก่อน
เราต่างแยกกันอยู่ แต่ก็มีโทรคุย
เรื่องลูกกันบ้าง สามีเองก็ส่งเสียลูกทุกๆครั้งที่
เราโทรบอกเค้าเรื่องค่าของลูก เราทั้งคู่เคยระหองระแหง กันตั้งแต่ปีที่แล้ว
บวกกับ มีปัญหากับทางบ้านสามี
( มีปัญหากับทางบ้านสามีเรื่อง เงินๆ ทองๆ )
จนเราท้องแก่ใกล้คลอด เราก็เหมือนตัวคนเดียว
สามีก็ไม่ได้ไรกับเรา ญาติสามีก็บีบให้เราออกจากบ้านเค้า เราจึงตัดสินใจอุ้มท้อง 8 เดือนกว่า
กลับบ้านเกิดเรา
ที่บ้านเรามี แม่ที่ป่วยเป็นโรคทางจิต
( อาการคลุ้มคลั่ง )
และ มีพี่สาว มีหลานสาว 2 คน เป็นลูกของพี่สาว
ตอนนั้นเราเหมือนคนไม่มีทางเลือก เลยจำใจ
ต้องอยู่ที่บ้านเรา เพื่อความปลอดภัยของลูกเรา
แต่...... เหมือนเราจะคิดผิดรึเปล่าก็ไม่รู้
ยอมรับค่ะ ว่าสับสนมาก ไม่รู้จะพาลูกวัย 7 เดือน
กว่าไปอยู่ไหนดี เรายอมรับค่ะ ว่าเราจิตตก
เรากลัว เรากลัวไม่ได้อยู่ไกล้ลูก เรากลัวใคร
มาทำร้ายลูกเรา และ คนที่ทำร้ายลูกของเรานั้น
คือ แม่ของเรา เค้าทำไปเพราะรำคาญเสียงเด็กร้อง
เค้าเลยกระหน่ำทำร้ายลูกเรา ในขณะที่เรา
ไปเข้าห้องน้ำ คือ เราก็ไม่ได้หวงลูกขนาดที่
ห้ามสั่ง ห้ามสอน ห้ามตี แต่คือ ทารก 7 เดือนนี่
เค้าดื้อ เค้ารั้น เป็นแล้วเหรอคะ อันนี้เราไม่รู้
แม่เราบอก ที่ตี ที่หยิกจนเลือดซิบ นั้น เพราะว่า
ลูกเราดื้อ ไม่ยอมอยู่นิ่ง แถมยังว่าเราเลี้ยงลูกไม่เป็น
เวลาลูกร้อง ไม่เคยเห็นเราด่า เราตีลูกเลย
เหตุการณ์แบบนี้ เกิดขึ้นมาหลายครั้งมาก
ตั้งแต่หาอะไรไม่รู้มาให้ลูกเรากินในขณะที่เราไม่อยู่
ลูกเราร้องก็ตีลูกเรา พอเราห้ามก็มาทำร้ายเรา
พอเค้าเห็นเรากอดลูก ปกป้องลูก เหมือนเค้า
ไม่พอใจที่เรากับลูกกลัวเค้า เค้าจึงเอาของในบ้านต่างๆ ปาใส่เรากับลูก ขว้างใส่เรากับลูก
ถ้าถามว่าเราสร้างภาระให้เค้ามั้ย ก็ไม่รู้สิ
เพราะค่าของลูก จะเป็นพี่สาว กับ สามี เราช่วย
ส่วนเรื่องดูลูกก็จะเป็นเราซะมากกว่า
แม่เราก็มีมาหยอก มาเล่นกับหลานบ้าง
แต่พอลูกเราร้อง เค้าก็จะโมโหทันที ยารักษาอาการทางจิตที่หมอให้มาก็ไม่กิน กว่าจะพาแม่ไปรักษาแต่ละทีได้นี่ เรากับพี่สาวต้องตะล่อมกันจนเหนื่อย
ส่วนงานบ้าน งานอะไร พอลูกเราหลับ เราก็ทำ
แม่เราอยุ่บ้านไม่ได้เหนื่อยอะไรเลย เรากับพี่สาว
ช่วยกันหาเลี้ยงแม่ เราขายของเก่า กับ ขายเสื้อผ้ามือสอง และ มีขายแบบออนไลน์
พี่สาวเราทำงานเป็นเสมียน แต่เราก็ไม่รู้ว่า
แม่เราโมโหหงุดหงิดอะไรนัก เดี๋ยวก็โวยวาย
เดี๋ยวก็อาละวาด ก็เข้าใจว่ามันมาจากอาการ
เค้า แต่หลายครั้ง แม่เราก็เป้นของเค้าซะเอง
ถ้าถามตัวเรา เราไม่ไรนะ เพราะเข้าใจแม่
แต่การที่แม่เราทำลูกเรานี่สิ เรากลัวเค้าตรงนี้
ทุกๆคนคิดว่าเราควรทำยังไงดีคะ
ควรอยู่บ้านเราต่อไป กับ กลับไปอยู่บ้านสามี
หรือ ไปอยู่บ้านพักแม่และเด็ก
ช่วยเราหน่อยนะคะ ทุกคน