ความรักมันเคยทำให้ฉันเจ็บปวด อยากย้อนเวลากลับไปตอนเด็กๆ ตอนนั้นฉันคงมีความรู้สึกแค่ได้แอบชอบใครสักคนโดยที่ฉันไม่รู้สึกว่าฉันอยากครอบครองหรือเป็นเจ้าของเขา ฉันไม่ทุกข์ แต่ฉันกลับใช้ชีวิตได้ปกติ จนกระทั้งวันหนึ่ง มีคนคนหนึ่งเข้ามาเขาไม่ทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันรักเขาเลย มันเป็นเพียงความสัมพันธ์ที่มีตัวตนในสถานะแฟน จนเราเลิกกัน จนฉันมาเจอคนใหม่ คนนี้เขาทำทุกอย่างเพื่อฉันจริงๆ แต่ฉันรู้สึกว่าฉันเริ่มโตขึ้น ตามกระแสสังคมมากขึ้น ฉันคิดว่าการมีคนคุยเยอะคือฉันเก่งและเทห์ที่สุด แต่ฉันไม่เคยรู้ว่าฉันกำลังทำลายความรักที่ดีที่สุดของฉัน เราเลิกกันเพราะความเห็นแก่ตัวของฉัน ผ่านมาไม่นานฉันเริ่มต้นใหม่ ความสัมพันธ์เราอยู่ในระดับที่คนรอบข้างรู้ แต่คนรอบข้างเขาไม่รู้ ฉันทำนิสัยแบบเดิมคือการแอบไปคุยกับคนอื่น เขาคนนี้ดีกับฉัน ดูแลฉันดีและพยายามทำเพื่อฉันทุกอย่างแต่ฉันเองที่ตัดสินใจทิ้งเขาไป และไม่เลือกใครเลย ฉันทิ้งระยะเวลาได้สัก2-3เดือน ฉันได้มารู้จักกับรุ่นพี่คนหนึ่ง ฉันเคยแอบชอบเขาช่วงเข้าเรียนใหม่ๆ แอบมองเขาเวลาเข้าแถว แอบมองตาเวลาเขาเผลอ แอบมองเวลาเขาทำอะไรต่างๆนาๆ มันมีความสุขนะฉันรู้สึกแค่ว่าฉันได้แค่แอบชอบฉันก็มีความสุขแล้ว จนวันหนึ่งเขาเข้าหาฉันคุยกับฉันเหมือนมีใจให้ โทหาฉันทุกวันร้องเพลงเล่นกีตาร์ให้ฉันฟัง แสดงความเป็นห่วงฉัน แต่เขาไม่ได้ทำกับฉันแค่คนเดียว เขาทำแบบนี้กับเพื่อนสนิทของฉันด้วยพอฉันรู้ฉันพยายามออกห่างแต่มันทำไม่ได้นะสิ่ ใจมันรักไปแล้วให้ออกมาคงยาก จนกระทั้งวันหนึ่งเพื่อนฉันไปมีแฟน เขาเลยกลับมาคุยกับฉันเหมือนเดิม เหตุการณ์ที่ฉันจำไม่เคยลืม วันสิ้นปีเขามาหาฉันพร้อมพูดกับฉันว่า คบกับพี่ได้ไหม ฉันดีใจจนพูดอะไรไม่ออก มันทำให้ฉันยิ้มได้ ฉันตอบตกลงไป แต่แล้วทุกอย่างต้องจบลงฉันพึ่งมารู้ว่าเขาไม่เคยชอบฉันเลย วันที่เขาไปคงเป็นอะไรที่เจ็บปวดที่สุด เขาไม่บอกเลิกฉันแต่เขาบอกมาแค่ว่า ก็คนมันไม่รักตั้งแต่แรกแล้วจะให้คบกันได้ไง? แล้ววันนั้นมาขอเป็นแฟนทำไมว่ะ 😭 ฉันพยายามยื้อทุกทาง ขอให้เขากลับมา แต่มันไม่มีประโยชน์เขาไม่มาโรงเรียนประมาน1อาทิตย์ จนฉันมารู้ข่าวอีกทีคือเขาคบกับเพื่อนฉันไปแล้ว ตอนนั้นฉันโกรธมากเลยพูดคำคำหนึ่งกับเพื่อนที่ฉันรักมากที่สุดไปว่า กูให้เลือกระหว่างกูกับเขา ฉันรู้ว่ามันหนักใจนะ จนฉันดึงสติกลับมาแล้วบอกกับเพื่อนว่า อะไรที่ทำแล้วมีความสุขกูโอเค ตั้งแต่นั้นมา ฉันต้องเห็นพวกเขาสองคนอยู่ด้วยกัน เล่นด้วยกัน คุยด้วยกัน มันทำให้ฉันเจ็บจนอยากจะหนีออกมาให้ไกล แต่ทำได้แค่ฝืนยิ้มแสดงความยินดีกับเขาสองคน ผ่านเวลามานานพอสมควรฉันเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง คนนี้ฉันรู้ดีว่าเขาเป็นคนยังไงแต่ฉันเลือกที่จะคบกับเขา เขาเจ้าชู้แต่ฉันคิดแค่ว่าเขาคงเลิกได้ เขาคงคิดได้บ้าง จนกระทั้งเราคบกันมาได้3เดือนเขามีเรื่องผู้หญิงเข้ามามันไม่โอเคแต่เขาปฏิเสธว่าเขาไม่ได้มีใครฉันเชื่อ และไม่ปักใจ เราคบกันมาตลอดระยะเวลาเกือบจะ1ปี เราทะเลาะกันบ่อยจนเราทั้งคู้ต่างย้ายกันไปเรียนที่ใหม่ คราวนี้มีเรื่องผู้หญิงเข้ามาถึง2คน คนแรกเขายอมรับฉันโอเคให้อภัย คนที่2ฉันมารู้ทีหลังว่าเขาแอบสมัครเฟสใหม่ไปคุยกัน ฉันขอหยุดความสัมพันธ์แต่เขาไม่ยอม ฉันให้อภัยอีกครั้ง หลังจากนั้นฉันต้องอยู่กับความระแวง ฉันเหนื่อย อึดอัด แต่ฉันต้องเก็บ เราคบกันมาจนเข้าปีที่3 เขาก็มีเรื่องเดิมเข้ามา มันแย่จนฉันอยากออกมาจากเขาแต่ฉันก็ทำไม่เคยได้ เขาห้ามฉันทุกอย่าง ที่ทำงาน หรือแม้กระทั้งที่วิทลัยเขาก็ห้ามฉันมีเพื่อนผู้ชาย แต่เขากลับทำแบบนั้นสะเอง เขาคุยกับผู้หญิงคนอื่นได้ มีเพื่อนผู้หญิงได้ ฉันเหนื่อยจนฉันพยายามเฉยทุกอย่าง แต่ยิ่งฉันเฉยเหมือนเขายิ่งคิดว่าฉันโอเคกับทุกอย่างที่เขาทำ 😭
ขอพื้นที่ดราม่าค่ะ😂