มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ
คุยกันทุกวัน ถึงจะไม่ทั้งวัน เพราะเราต่างมีหน้าที่ของตัวเอง แรกๆก็ดีทุกอย่าง เราปรึกษาเพื่อนเราหลายคน ไม่น่าใช่เขามีคนอื่น ต่างฝ่ายต่างคุยคนเดียว ให้เกียรติซึ่งกันและกัน
ไว้เนื้อเชื่อใจ...เราคิดว่าเราไม่เหมือนคู่อื่นๆ
เราเป็นกำลังใจให้เขาก้าวผ่านอุปสรรคต่างๆ หรือลำบากไม่มีงานทำและทุกข์ใจ เราคือคนเดียวที่รับฟังและเข้าใจ
เขาก็พูดเองว่าอยู่กับเราแล้วสบายใจ เรามองโลกในแง่บวกเสมอ แต่ทำไมวันนี้...เขากลับทำให้ทุกอย่างติดลบและแย่ลง
เราไม่เคยเปลี่ยนไป ไม่เคยงี่เง่า ไม่เคยงอแง คุยกันด้วยเหตุผล และมั่นคง เราไม่ได้หลอกตัวเอง เพราะเราจะคอยคุยกับคนรอบข้างเสมอถึงพฤติกรรมของตัวเอง
เรามีความคิดหลายอย่างที่เหมือนกัน หลายอย่างที่ต่างกัน แต่มันต่างเป็นความคิดที่เติมเต็มซึ่งกันและกัน
เราไม่เคยทะเลาะกัน เพราะเราเข้าใจกัน
ในความสัมพันธ์ที่กำลังจริงจัง และค่อยๆชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
วันนั้นคุณล้มเราก็ช่วยพยุงให้คุณลุกขึ้น
แต่วันนี้คุณกลับผลักเราเซไปไร้จุดยืน
อยู่ๆคุณก็ทำให้มันเลือนลางลงไปเรื่อยๆ
ไม่ตอบแชทเราเป็นวันๆ ตอบสั้นลงเรื่อยๆ
เรารู้ว่าวันนี้คุณลุกได้แล้วและมีโอกาสพบเจอคนอื่นๆ...แต่คุณจะทิ้งเราจริงๆเหรอ เราไม่ได้เตรียมใจไว้เลย ตลอดเวลาที่ผ่านมา
มันคืออะไรกันแน่?ค่อยๆหายไป ทีละนิดจากชีวิตเรา เรารู้สึกได้ ว่าเราไม่ได้คิดไปเอง
เราจะก้าวเดินต่อไปโดยไม่มีเขาได้ยังไงคะ เหมือนเขาไม่ตัดเรา100%แต่มันก็ไม่เหมือนเดิม เขากำลังเดินห่างออกไปเรื่อยๆ จนเราหมดแรงจะวิ่งตาม
โดยไม่รู้เหตุผลอะไรเลย
ร้องไห้เสียใจ คงทำได้แค่นี้จริงๆ
มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา?? ทำไมถึงจะหายไปจากชีวิตเราซะแล้วล่ะ...
ไว้เนื้อเชื่อใจ...เราคิดว่าเราไม่เหมือนคู่อื่นๆ
เราเป็นกำลังใจให้เขาก้าวผ่านอุปสรรคต่างๆ หรือลำบากไม่มีงานทำและทุกข์ใจ เราคือคนเดียวที่รับฟังและเข้าใจ
เขาก็พูดเองว่าอยู่กับเราแล้วสบายใจ เรามองโลกในแง่บวกเสมอ แต่ทำไมวันนี้...เขากลับทำให้ทุกอย่างติดลบและแย่ลง
เราไม่เคยเปลี่ยนไป ไม่เคยงี่เง่า ไม่เคยงอแง คุยกันด้วยเหตุผล และมั่นคง เราไม่ได้หลอกตัวเอง เพราะเราจะคอยคุยกับคนรอบข้างเสมอถึงพฤติกรรมของตัวเอง
เรามีความคิดหลายอย่างที่เหมือนกัน หลายอย่างที่ต่างกัน แต่มันต่างเป็นความคิดที่เติมเต็มซึ่งกันและกัน
เราไม่เคยทะเลาะกัน เพราะเราเข้าใจกัน
ในความสัมพันธ์ที่กำลังจริงจัง และค่อยๆชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
วันนั้นคุณล้มเราก็ช่วยพยุงให้คุณลุกขึ้น
แต่วันนี้คุณกลับผลักเราเซไปไร้จุดยืน
อยู่ๆคุณก็ทำให้มันเลือนลางลงไปเรื่อยๆ
ไม่ตอบแชทเราเป็นวันๆ ตอบสั้นลงเรื่อยๆ
เรารู้ว่าวันนี้คุณลุกได้แล้วและมีโอกาสพบเจอคนอื่นๆ...แต่คุณจะทิ้งเราจริงๆเหรอ เราไม่ได้เตรียมใจไว้เลย ตลอดเวลาที่ผ่านมา
มันคืออะไรกันแน่?ค่อยๆหายไป ทีละนิดจากชีวิตเรา เรารู้สึกได้ ว่าเราไม่ได้คิดไปเอง
เราจะก้าวเดินต่อไปโดยไม่มีเขาได้ยังไงคะ เหมือนเขาไม่ตัดเรา100%แต่มันก็ไม่เหมือนเดิม เขากำลังเดินห่างออกไปเรื่อยๆ จนเราหมดแรงจะวิ่งตาม
โดยไม่รู้เหตุผลอะไรเลย
ร้องไห้เสียใจ คงทำได้แค่นี้จริงๆ