“เที่ยวเก่งนะ”
“ชอบไปกินเหล้าไหน”
สารพัด ที่จะเป็นคำพูด คำถามต่างๆ พอ เงียบ
“นั่นไงยอมรับ”
พอ กูด่า
“ไอ้ควายยยยยยยยยยยยย ”
“แรง ก้าวร้าว”
ผมเคยตั้งแต่ญาติ ผู้ใหญ่ในบ้าน เพื่อนฝูงที่ไม่สนิทกันเลย ก็คิดแบบนี้ ว่าผมชอบเที่ยว อยู่บ้านคือนอน เดี๋ยวกูด่าเปิง พอเฮ้ยให้ซะทีเงียบหมด หมายังเหงา
สมัยก่อน อยู่กทม ผมอุ้มลูกขึ้นรถ จะไปกินข้าวกันที่โลตัสอ่อนนุช แต่สุดท้าย โน่นครับ ชะอำ ไม่ได้ คิดมาเที่ยว ลุกค้าที่ชะอำโทรตาม คิดดูมันดุเดือดไหมนี่คืองาน เสร็จงานค่ำ จะกินปูนึ่ง หลังโรงปูนพญานาค ให้อร่อย งาน ที่บ้านเพียบต้องเผ่นกลับ
ชีวิต ผมเด็ดขาดแต่ไม่แน่นอน จะเที่ยว แต่ สุดท้ายต้อง ย้ายที่ไปทำงาน
เสียงโทรศัพท์ทีไรผวาประจำ
ทำไมชอบคิด ว่า ชีวิตผมต้องเที่ยว อยู่บ้านต้องนอน จะบ้าเหรอ พออธิบาย
ก็หาว่าบ่น บ่น บ้านดิ
ตั้งแต่เริ่มทำงานใหม่ คนมักจะเห็นผมขับรถ ไปต่างจังหวัด ยะลา ปัตตานี ยัน พะเยา เชียงใหม่เชียงราย ทุกคนคิดว่า ไปเที่ยว โธ่ ก็ไอ้คนพูดมันทำงานแปดโมงเลิกห้าโมงเย็น
คิดว่าขับรถ ทางไกลไม่เมื่อย หรือ เหนื่อย ร้อน หิว บางวันจอดรถกินข้าวเสร็จต้องรีบๆ พุ้ยๆ แล้วขับต่อ
ตอนนั้นเขียนโปรแกรมให้บริษัทประกันภัย บางวัน ประเดิมเช้าที่อู่ทอง ไป สุพรรณ ต่อด้วยอ่างทอง ตบท้ายด้วยตาคลี ถามว่าแต่ละที่มันที่เที่ยวไหม ไปตาคลี ไปหาอีติ๋ม กับอีเรณู หรือ
ขับรถทั้งวัน เหนื่อยเพลีย ล้านะ สมัยก่อนไม่มี ระบบรีโมทนะ แก้โปรแกรมนิดเดียว ต้องบิน ไปขับรถไป
ผมจะเล่าทีเดียว เพื่อพวกคิดผิดจะได้สว่างขึ้นมาบ้าง
อาชีพ คนเขียนโปรแกรมมันเหมือน คนเรียนไม่จบ มีโจทย์ให้ คิดเยอะ
“บริษัท กูใช้ planet one ฐานข้อมูล เป็น Postgres เขียนเชื่อมได้ไหม ต้องการ add on”
ตัวนี่เพิ่งได้ยินครั้งแรก แล้วไอ้ฐานข้อมูลตัวนี้ กูจะโหลด odbc จากไหนวะ
“ต้องการโปรแกรม ฐานข้อมุลบันทึก ข้อมูลการส่งสินค้า แต่เป็นภาษาจีน นะจะใช้ที่เกาลูน”
ห๊าาาาาาาา ภาษาจีน Unicode ทำไงวะใช้ตารางไหน คิดๆๆ นั่งหาเอาซิ
“พี่คะโปรแกรมรับบัตรคิว ถ้าแก้ไขโปรแกรม ขอเวลาไม่เปลี่ยนได้ไหม” สดๆ ร้อนๆ เมื่อครู่นี้จาก บริษัทปุ๋ยใหญ่ อ่าวอุดม ผมก็นั่งงง ต้องรื้อ โปรแกรมมาดูเพราะลืมไปแล้วเขียนไว้ปีหนึ่งแล้ว
เวลาเปิด ไลน์ ของผมไม่เหมือนใคร ผมเปิดอาจจะมีเรื่องปวดหัวให้คิดให้ นั่งมึนไป
นี่แค่งานหางๆ เลข สิวๆ นะ
ของจริง เขียนโปรแกรมระบบทั้งระบบ สัญญาสองเดือนจบ นั่งโม่งาน ยาว
จะลุกไปไหน ไปเที่ยวหรือ เชื่อไหม ปีหนึ่ง ผมไปเที่ยวกับลูกแค่ปีละหน ที่เที่ยวแบบลืม งานลืมทุกอย่าง
ทำงานผมเบื่อที่จะพูด คำว่า “เครียด”
ไม่สบายใจบางวัน ทำอะไรวุ่นๆ เช้าเสร็จ ผมขับรถ ไปไหว้พระอยุธยา เฉลี่ยเดือนละ 1-2 หน นั่งกินอะไรสบายใจก็กลับ แค่นี้เอง
ไอ้คนพูด มัน จะพูดเอาแบบสนุกปากหรือไง หรืออยากได้ยิน
ผมไปกินเหล้าเมา
ผมได้เที่ยวหาเด็กสาวๆ หรือ
มันอยากได้ยินแบบนี้ ชีวิตเอ็งนี่ไม่อยากเห็นใครดีกว่าเอ็งหรือต้องชั่วให้เอาไปนินทา
รู้บ้างชีวิต คนเขียนโปรแกรม พัก เขาก็คุยแลกเปลี่ยน กันเรื่องงาน เรื่องทำมาหากิน เขาไม่ ไร้สาระ ว่างงาน นั่งคิด ไอ้นั่นขับรถ ไปกินข้าว กินกาแฟ แหมชีวิตมันสบาย
คนไอที เขาทำงาน พักก็แค่ นั่งกินเบียร์ กันนิดหน่อยพอหน้าตึงๆ ไม่ได้บ้าเหมอนพวกเอ็ง
คนเขาถึงเรียก กูว่า “กรรมกรไอที” ไง
====ชีวิตกรรมกรไอที อยากระบาย====
“ชอบไปกินเหล้าไหน”
สารพัด ที่จะเป็นคำพูด คำถามต่างๆ พอ เงียบ
“นั่นไงยอมรับ”
พอ กูด่า
“ไอ้ควายยยยยยยยยยยยย ”
“แรง ก้าวร้าว”
ผมเคยตั้งแต่ญาติ ผู้ใหญ่ในบ้าน เพื่อนฝูงที่ไม่สนิทกันเลย ก็คิดแบบนี้ ว่าผมชอบเที่ยว อยู่บ้านคือนอน เดี๋ยวกูด่าเปิง พอเฮ้ยให้ซะทีเงียบหมด หมายังเหงา
สมัยก่อน อยู่กทม ผมอุ้มลูกขึ้นรถ จะไปกินข้าวกันที่โลตัสอ่อนนุช แต่สุดท้าย โน่นครับ ชะอำ ไม่ได้ คิดมาเที่ยว ลุกค้าที่ชะอำโทรตาม คิดดูมันดุเดือดไหมนี่คืองาน เสร็จงานค่ำ จะกินปูนึ่ง หลังโรงปูนพญานาค ให้อร่อย งาน ที่บ้านเพียบต้องเผ่นกลับ
ชีวิต ผมเด็ดขาดแต่ไม่แน่นอน จะเที่ยว แต่ สุดท้ายต้อง ย้ายที่ไปทำงาน
เสียงโทรศัพท์ทีไรผวาประจำ
ทำไมชอบคิด ว่า ชีวิตผมต้องเที่ยว อยู่บ้านต้องนอน จะบ้าเหรอ พออธิบาย
ตั้งแต่เริ่มทำงานใหม่ คนมักจะเห็นผมขับรถ ไปต่างจังหวัด ยะลา ปัตตานี ยัน พะเยา เชียงใหม่เชียงราย ทุกคนคิดว่า ไปเที่ยว โธ่ ก็ไอ้คนพูดมันทำงานแปดโมงเลิกห้าโมงเย็น
คิดว่าขับรถ ทางไกลไม่เมื่อย หรือ เหนื่อย ร้อน หิว บางวันจอดรถกินข้าวเสร็จต้องรีบๆ พุ้ยๆ แล้วขับต่อ
ตอนนั้นเขียนโปรแกรมให้บริษัทประกันภัย บางวัน ประเดิมเช้าที่อู่ทอง ไป สุพรรณ ต่อด้วยอ่างทอง ตบท้ายด้วยตาคลี ถามว่าแต่ละที่มันที่เที่ยวไหม ไปตาคลี ไปหาอีติ๋ม กับอีเรณู หรือ
ขับรถทั้งวัน เหนื่อยเพลีย ล้านะ สมัยก่อนไม่มี ระบบรีโมทนะ แก้โปรแกรมนิดเดียว ต้องบิน ไปขับรถไป
ผมจะเล่าทีเดียว เพื่อพวกคิดผิดจะได้สว่างขึ้นมาบ้าง
อาชีพ คนเขียนโปรแกรมมันเหมือน คนเรียนไม่จบ มีโจทย์ให้ คิดเยอะ
“บริษัท กูใช้ planet one ฐานข้อมูล เป็น Postgres เขียนเชื่อมได้ไหม ต้องการ add on”
ตัวนี่เพิ่งได้ยินครั้งแรก แล้วไอ้ฐานข้อมูลตัวนี้ กูจะโหลด odbc จากไหนวะ
“ต้องการโปรแกรม ฐานข้อมุลบันทึก ข้อมูลการส่งสินค้า แต่เป็นภาษาจีน นะจะใช้ที่เกาลูน”
ห๊าาาาาาาา ภาษาจีน Unicode ทำไงวะใช้ตารางไหน คิดๆๆ นั่งหาเอาซิ
“พี่คะโปรแกรมรับบัตรคิว ถ้าแก้ไขโปรแกรม ขอเวลาไม่เปลี่ยนได้ไหม” สดๆ ร้อนๆ เมื่อครู่นี้จาก บริษัทปุ๋ยใหญ่ อ่าวอุดม ผมก็นั่งงง ต้องรื้อ โปรแกรมมาดูเพราะลืมไปแล้วเขียนไว้ปีหนึ่งแล้ว
เวลาเปิด ไลน์ ของผมไม่เหมือนใคร ผมเปิดอาจจะมีเรื่องปวดหัวให้คิดให้ นั่งมึนไป
นี่แค่งานหางๆ เลข สิวๆ นะ
ของจริง เขียนโปรแกรมระบบทั้งระบบ สัญญาสองเดือนจบ นั่งโม่งาน ยาว
จะลุกไปไหน ไปเที่ยวหรือ เชื่อไหม ปีหนึ่ง ผมไปเที่ยวกับลูกแค่ปีละหน ที่เที่ยวแบบลืม งานลืมทุกอย่าง
ทำงานผมเบื่อที่จะพูด คำว่า “เครียด”
ไม่สบายใจบางวัน ทำอะไรวุ่นๆ เช้าเสร็จ ผมขับรถ ไปไหว้พระอยุธยา เฉลี่ยเดือนละ 1-2 หน นั่งกินอะไรสบายใจก็กลับ แค่นี้เอง
ไอ้คนพูด มัน จะพูดเอาแบบสนุกปากหรือไง หรืออยากได้ยิน
ผมไปกินเหล้าเมา
ผมได้เที่ยวหาเด็กสาวๆ หรือ
มันอยากได้ยินแบบนี้ ชีวิตเอ็งนี่ไม่อยากเห็นใครดีกว่าเอ็งหรือต้องชั่วให้เอาไปนินทา
รู้บ้างชีวิต คนเขียนโปรแกรม พัก เขาก็คุยแลกเปลี่ยน กันเรื่องงาน เรื่องทำมาหากิน เขาไม่ ไร้สาระ ว่างงาน นั่งคิด ไอ้นั่นขับรถ ไปกินข้าว กินกาแฟ แหมชีวิตมันสบาย
คนไอที เขาทำงาน พักก็แค่ นั่งกินเบียร์ กันนิดหน่อยพอหน้าตึงๆ ไม่ได้บ้าเหมอนพวกเอ็ง
คนเขาถึงเรียก กูว่า “กรรมกรไอที” ไง