เคยอยากจะลืมใครบางคน แล้วลืมไม่ได้มั๊ย เราไงที่ลืมเค้าไม่ได้สักที

เมื่อประมาณ 8 ปี ก่อน เราได้เจอผู้ชายคนนึงในห้องเรียน ซึ่งเค้าก็ไม่ได้เรียนสาขาเดียวกับเรานะ แต่จำเป็นต้องลงเรียนวิชานี้ เพื่อใช้ทำโปรเจค หรืออะไรสักอย่างเนี่ยแหละ แล้ววันนั้นเค้าไม่มีหนังสือเรียน ด้วยความเห็นใจเพื่อนที่ต้องมาเรียนคนเดียว เราเลยเอาหนังสือให้เค้ายืม (ตอนนั้นสาบานเลยว่ายังไม่ได้คิดอะไร) จากนั้น เราก็เป็นเพื่อนกัน เพื่อนแบบสนิทกันมากๆ ชนิดที่ว่าชวนไปไหนมาไหน และมานอนที่หอเราได้อ่ะ (ไม่ได้นอนกัน 2 คน มีเพื่อนๆคนอื่นๆนอนด้วย)  แล้วเมื่อเวลาผ่านไป ต่างคนก็ต่างเรียนจบ ต่างคนต่างมีแฟน และแยกย้ายกันไปทำงาน แต่ก็ยังติดต่อกันเสมอ ไม่เคยหายจากกันไปไหนเลย
.
.
หลังจากเรียนจบได้ประมาณเกือบๆปี เค้าก็เลิกกับแฟน แล้วย้ายกลับมาทำงานที่ กรุงเทพ บอกตรงๆ ว่าทั้งเสียใจ ทั้งดีใจ ไม่รู้เลยว่าความรู้สึกตอนนั้นมันคืออะไร รู้สึกแย่ที่เพื่อนผิดหวังกับความรัก แต่ดีใจที่เพื่อนจะกลับมาอยู่ใกล้ๆกันแล้วงั้นหรอ มันค่อนข้างสับสนไปหมด........จนกระทั่ง "วันนึง" เรามีโอกาสได้ไปทำกิจกรรมค่ายอาสาด้วยกัน ความรู้สึกต่างๆ มันเริ่มชัดเจนขึ้น และเราก็ตกลงเป็นแฟนกัน ที่ค่ายอาสานั้นแหละ
พาพันดี๊ด๊า
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่