ตอนนี้เราเรียนอยู่ปี2มข พี่หมอที่เราชอบเป็นรุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่าเราและตอนนั้นเรายังไม่ได้ชอบพี่เขานะคะ พอเขามาเรียนที่มขเมื่อปีที่แล้วเราเจอพี่หมอมาอ่านหนังสือที่หอสมุดกะเพื่อน เราอึ้งมากพี่เขาดูดีขึ้นมากและเราก็ชอบพี่เขาตั้งแต่วันนั้นที่เจอเลย แต่พี่เขาจำเราไม่ได้ค่ะเพราะไม่ได้เจอกันนานมากตั้งแต่พี่เขาจบจากโรงเรียนเก่า ช่วงนี้เราเลยลองทักไปคุยกับพี่เขาดูแต่หลังๆมาพี่เขาไม่ค่อยตอบแล้วเราเลยคิดว่าพี่เขาไม่มีเวลารึป่าวหรือไม่อยากคุยกะเราแล้ว บางทีก็เป็นท้อนะคะ กว่าจะรวมความกล้าทักไปมันยากมาก เขินมากด้วยตอนทักไป แต่เราก็เข้าใจนะคะว่าคงเป็นไปได้ยากเพราะพี่เขาเองก็ปี6แล้ว เพื่อนเราหลายๆคนก็เป็นกำลังใจให้เรานะคะ คือเวลาเราทักไปอ่ะเราไม่รุกพี่เขานะคะ เราถามเรื่องเรียนเสรีก่อนว่ามีวิชาอะไรที่เซฟเอแนะนำมั้ยคะ? แล้วจากนั้นก็ถามออกแนวอ๊องๆ คือเราไม่กล้าที่จะรุกเลยคะ กลัวพี่เขาจะกลัวเราหรือตอนนี้พี่เขาอาจจะรำคาญเราก็ได้ เราถามวิธีจากเพื่อนเราหลายคนมากค่ะว่าทำไงดี บลาๆเพื่อนก็บอกให้ไปเจอเจ้าตัวเลยให้เขาเห็นหน้างี้พี่เขาจะได้รู้ว่าเป็นเรา แต่พี่เขาไม่ตอบเราแล้วค่ะเราเลยว่าจะพอแล้วดีมั้ย แต่เราชอบพี่เขาจริงๆนะคะ (เราไม่ได้คุยกะคนอื่นเลย) เราอยากวาปเอาชานมไข่มุกไปให้กินอยู่น๊า 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ