เราไม่อยากอยูบนโลกนี้เเล้วเหมือนเราเกิดมาเพื่อสร้างปัญหาให้ทุกๆคนที่อยู่รอบตัวเรา เราไม่ได้เรียนต่อ ม.ปลายเหมือนเพื่อนคนอื่นเขาเรา เราออกมาทำงานค่ะเเต่เราเป็นคนไม่มีความอดทนเราออกจากงาน7ครั้งภายในเวลาสามปีเราอยู่ต่างจังหวัดออกจากงานทีนึงก็กลับไปอยู่บ้านเราโดนคนอื่นดูถูกเยอะมากเเต่เราไม่สนเเต่ช่วงปีหลังๆเราก็โดนญาติพี่น้องว่ากดดันเราตอนนี่เราไม่กล้าออกไปไหนเราอยู่เเต่ข้างในห้องอยู่ไม่ออกไปไหนเลยเราคิดฟุ้งซ่านเราร้องให้เเทบทุกวันเราไม่อยากทำอะไรเลยพ่อเเม่ครอบครัวก็ไม่เคยเเม้เเต่จะสนใจเวลาพ่อเเม่ไปเที่ยวที่ไหนท่านไม่เคยเอ่ยปากชวนเราเลยชักครั้งเราเหมือนตัวอะไรชักอย่างที่ทุกคนรังเกียจเเม้กระทั่งน้องสาวไม่เคยเห็นเราด่าเราต่างๆนาๆเป็นพี่มีเเต่ตะคอกดังๆใส่หน้าเราของดีๆเราก็ไม่มีสิทจะได้จับเเค่กินของในตู้เย็นทีชื้อมาเราก็ยังโดนด่าเราที่สำคัญเราไม่มีอนาคตเลยเราอยากไปทำงานเเต่เราไปมีเงินเเม่เราบอกไม่มีเงินให้ไป เรากลัวกลัวว่าเราจะไม่มีอนาคตเราอยากมีอนาคตที่ดีเราอยากมีวันดีๆอยากมีเงินอยากมีของขวัญให้ครอบครัวอยากเป็นคนสำคัญในครอบครัวบ้างก็เเค่นั้นเอง
อยากฆ่าตัวตายค่ะ