สวัสดีค่ะ เราอยู่ปวช.ปี1นะคะ

       ตอนแรกๆเรามีเพื่อนสนิท4คนค่ะ รวมเราด้วยเป็น5คน นั้นแหละค่ะเลยทำให้เรารู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกิน เราเลยออกมาแบบเงียบๆ หยุดเรียนไป4วันติดเลย คือมันรู้สึกแย่มากๆเพื่อนในกลุ่มไม่โทรตามหรืออะไรเลยแต่ก็ยอมรับแหละเราทำนิสัยเสียๆใส่เขาคือเงียบ เขาถามก็เงียบอีก เลยไม่มีใครกล้าโทรมามั้ง แต่เราบังเอิญเข้าเฟสเขาได้แล้วเห็นเขาไปนินทาเรากันตอนนั้นคือน้ำตาไหลเลยเสียใจมากๆค่ะ เพราะเราใว้ใจเขาที่สุดแล้ว

       แล้วที่เราหยุดเรียนหลายวันติดกันเพื่อนในห้องที่คุยๆกับเราบ้างก็ทักมาบอกให้เราไปวิทลัย เขารู้เรื่องที่เราทะเลาะกับกลุ่มนั้น เขาเลยบอกว่าช่างมันมาเรียนอยู่กับพวกเขาก็ได้ เราก็เลยไปเพราะอย่างน้อยก็มีเพื่อนให้ปรึกษา แต่มันไม่ใช่อย่างที่คิดเลยค่ะ 2วันแรกที่เราไปคือโอเคดีค่อยทักตอนเช้าว่ามาวิทลัยรึยัง อยู่ไหน อยู่กับใคร &+&฿฿%

แต่หลังจาก2วันนั้นมามันต่างกันมากเขากลับไปสนิทกับคนที่อยู่ในกลุ่มที่เราทะเลาะ เรารู้สึกเฟล เขาไม่ค่อยชวนเราไปไหนด้วยเหมือนก่อนแต่เราก็ทำไรไม่ได้หรอก555

       มีวันนั้นคือรู้สึกแย่มากตอนแรกเขาชวนเราไปซื้อน้ำแล้วเราไม่ได้ยินเขาเลยบอกไม่เอาและๆ เขาเลยบอกเพื่อนคนนั้นว่าไปเป็นเพื่อนหน่อย เราเจ็บมากอะ5555เหมือนโดนแทง 

แต่เราก็ทำเป็นไม่รู้สึกอะไร ตอนนี้กลุ่มที่เราทะเลาะก็ดูมีความสุขมากตั้งแต่ไม่มีเรา มันก็จริงแหละ เฟลมากๆ ตอนนี้ก็ไม่มีใครเลยอยู่ไปมั่วมากหลายกลุ่ม ตอนเช้ากลุ่มหนึ่ง ตอนกลางวันกลุ่มหนึ่ง ตอนเย็นกลุ่มหนึ่ง มันเหมือนไปขอส่วนบุญจากเขาเลยอะ มันแย่จนไม่รู้จะทำยังไง ไม่อยากค่อยเดินตามหลังเขาแล้วไม่อยากเป็นส่วนเกิน เฮ้ออ(((( บางทีก็อยากจะไปขอโทษพวกเขานะ แต่มันละอายใจอะคะ ออกมาเองแล้วจะกลับเข้าไปง่ายๆหรอ เขาอาจคงไม่ต้องการเรามากกว่า....

เราสามารถอยู่คนเดียวโดยไม่มีเพื่อนเลยจะได้ไหมคะเหนื่อยมาก ทุกวันนี้แทบไม่อยากไปเรียนเลยค่ะ

#ช่วยบอกทีค่ะว่าเราควรทำอย่างไรดีเราเหนื่อยมากค่ะ ทุกวันนี้ใช้ชีวิตในวิทลัยให้หมดไปวันๆหนึ่ง

#อาจจะยาวและงงๆหน่อยก็ขออภัยด้วยนะคะ