ความรัก. ความน่าจะเป็น. สมควรไหม

คือจากที่ผมโดนแฟนบอกเลิกเพื่อที่เขาจะไปคบกับคนอื่นและมีอนาคตที่ดีกว่าผม โดยหาข้ออ้างต่างๆนาๆมาทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองดูโง. (เจ้าหมาโง่แกทำให้ฉันดูแย่  พ่ามมม) มันเลยทำให้ผมปิดกั้นตัวเองมาถึง 4 ปี. ยอมรับมีคนเข้ามาเต๊าะบ้าง แต่ 2 อาทิตคนที่เต๊าะผมเขาก็มีแฟน. จนทำให้ผมนึกขึ้นแบบ. คุยกับผมอยู่ตลอด 2 อาทิต อยู่ๆมีแฟนสรุป แม่นางคุยกันกี่คนนี้  จนทำให้ผมไม่ค่อยเชื่อใจใคร อีกทั้งอาจจะเป็นเพราะผมน่าเบื่อขี้อาย ชอบพูดกึกๆกักๆ. แต่ผมเป็นคนตลกนะ 555+ นานไปเข้าเรื่องเลย.  จนผมมาเจอกับเด็กผู้หญิงคนหนึง  อายุ14 เธอเป็นคนตรงมาก. ไม่เคยโค้งเลยเดินตรงตลอดขนาดรถขี่มาจะชนละเธอก็ยังเป็นคนตรงพุงไปหารถ. ตึ้งโป๊ะ. .....   เอิมม.  เอาเป็นว่าเธออายุ 14 แล้วเป็นคนตรงๆ. น้องเขาน่ารักกับผมไม่มากอะแต่กะพอพาผมเขินได้บ่าง. ด้วยเหตุการณ์อะไรหลายๆอย่าง ผมก็สนุปได้ว่าผมดันไปชอบน้องเขาเข้า.  แล้วคือน้องอายุ 14 นะ  จะ21 แล้ว  แล้วน้องเขาเหมือนคุณหนูหน่อยๆไม่ได้เหมือยถึงนิสัยคุณหนูนะ น้องเป็นกันเองมาก แต่ที่บ้านเขาข่อนข้างมีฐานะ พอมองดูตัวเอง (ไอ้เวรนี้กินข้าวราดแกง 10 บาทที่ บริษัท อยู่เลย ) มันก็แบบเราไม่ควรไปชอบน้องเนื่องด้วยอายุน้อง. แค่14 แล้วตัวเราเองที่มันไม่ได้เรื่องด้วย. ผมควรเป็นแค่พี่ที่ค่อยแนะนำสิ่งที่ดีให้ดีกว่าเนอะ. ทุกคนว่าไหมครับ.  ช่วยผมคิดหน่อยนะ.