เมื่อต้องจำใจเลือก

เราชื่อบี อายุ26 ขอเล่าเรื่องย้อนไป บีมีแฟนอายุมากกว่ากัน8ปีเราก็คบกันปกติไม่มีอะไร แต่ติดตรงที่เขาอยู่ต่างประเทศ เขาเป็นลูกครึ่งไทย เดนมารก์ะครอบครัวเขาอยู่ที่นู้นหมด และจะมาไทยปีนึง2-3ครั้งแบบนี้ทุกปี แล้วเราก็นัดเจอกันทุกครั้ง ครอบครัวทั้งสองฝ่ายรับรู้ เขาบินมาเราบินไปแบบนี้ตลอด จนกระทั่งวันนึงบีท้อง เพราะความพลาดจริงๆทั้งที่เราป้องกัน แต่สิ่งที่เขาตอบเราคือ เขายังไม่พร้อม ทั้งหน้าที่การงานและยังไม่มีเงินเก็บ เราก็ได้แต่เสียใจในคำตอบและไม่กล้าบอกให้ทางบ้านรับรู้ จนกระทั่งท้องใหญ่ก็ปิดไม่มิด ทางบ้านเราได้แต่ถามว่าเขาจะเอายังไงต่อ เขาก็ได้แต่บอกทางบ้านเราว่าเขาจะทำเรื่องเอาเราไปอยู่แต่ แต่ แต่ จริงๆนางก็แค่อยากให้ทางบ้านเราสบายใจ ตลอดเวลาที่เราท้องเราต้องอยุ่ไทย ไปหาหมอเอง ทำอะไรเองทุกอย่างเพราะไม่ได้อยุ่ด้วยกัน และก็เคยจับได้ว่านางนอกกายเรา ไปซื้อผู้หญิงกินบ้าง.เล่นแอปแชทบ้าง เราเสียใจมาก แต่ก็พร้อมให้อภัยเพราะอย่างได้คำว่าครอบครัวละแล้วเราคลอดลูก นางได้สาระภาพความจริงคือ นางแต่งงานแล้ว และยังไม่หย่า แต่แยกกันอยู่กันก่อนจะรู้จักเราได้ปีกว่าแล้ว หย่าไม่ได้เพราะฝ่ายหญิงมีหนี้สินที่ต้องเคลีย ถ้าหย่าปุ๊ปนางกลัวผู้หญิงหนีกลับไทยแล้วปล่อยหนี้ให้นาง ได้ยินอย่างงั้นเราแทบล้มทั้งยืนเพราะไม่เคยรู้เรื่องมาก่อนแต่ด้วยความที่เรารักแฟน เราก็ได้แต่รอ รอแล้ว รอเล่า รออย่างคนโง่ๆไร้หนทางจนลูกได้ชายได้10เดือนเหมือนฟ้าซ้ำเติม ครอบครัวเราล้มละลายไม่มีแม้แต่บ้านจะซุกหัวนอนต้องไปเช่าบ้านอยู่ หางานทำ เพราะเงินที่แฟนส่งให้ลูกไม่พอใช้ กระทั่งวันนึงเราทำงานอยู่นั้นมีลูกค้าประจำของโรงแรมที่เราทำงานแอบชอบเรา ต่างชาติ เขาเป้นคนน่ารัก นิสัยดี คุยกันทุกวัน  จนกระทั่งเรายอมเปิดใจกับผู้ชายคนนี้และเขาไม่เคยมีครอบครัว ไมมีพันทะและพร้อมจะช่วยเหลือส่งเสียเราและครอบครัว ทุกสิ่ง   ทุกอย่างเหมือนจะโอเค เราจึงบอกเลิกพ่อของลูกทั้งๆที่ในใจลึกๆเราเจ็บมากกับคำว่าเลิกเพราะทั้งใจยังรักเขา แต่เขาช่วยเรื่องทางบ้านเราไม่ได้ และมองไมเห็นหนทางอนาคตร่วมกัน ทุกวันนี้เราคบกับต่างชาติมาจะ7เดือนแล้วเพราะควาทดีของเขา แต่ในบางครั้งเราก็ยังยังนอนดูหน้าลูกร้องไห้ทุกวันเพราะเรายังคิดถึงแต่แฟนเก่าพ่อของลูก ถึงเขาจะเลวแค่ไหนเราก็ยังรัก แต่ไม่มีทางที่เราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้แล้ว ทุกวันนี้ก็ยังคุยกันทุกวันเพราะนางยังคงส่งเสัยลูกและโทรหาลูกและที่สำคัญนางก็มีรักใหม่แล้ว เราไม่รู้ว่าทำไมเราปล่อยวางไม่ได้ ทั้งๆที่เขาก็บอกเขาไม่ได้รักเราแล้ว เราเสียใจมากมี่เราต้องเลือกความเป็นอยู่ของครอบครัวมากขกว่าและเราก็พยายามรักคนใหม่ไม่ได้ บอกใครไม่ได้ ได้แต่รอเวลาให้ผ่านไปทุกวัน วันไหนเคลียดๆได้แต่ปลอบตัวเอง ทำดีที่สดแล้ว มีใครเคยมีประสบการณ์รักแต่เลือกไม่ได้เหมือนเราบ้างค่ะ ขอประสบการณ์หน่อย