ผมขอเล่าเนื้อเลย ไม่ชอบกินน้ำก่อน

ผมมีคนที่ผม รักเขามาก ผมเจอเธอตอนเข้าเรียน ปวช. เข้าเป็นแฟนรุ่นพี่ผม รุ่นพี่ก็พามาแนะนำให้รู้จัก ตอนั้นผมไม่ได้คิดอะไร เรา สนิทกันมาก เรียกได้ว่าเพื่อนสนิท นานๆเข้า ผมเริ่มมีใจให้กับเธอ มัน ได้จังหวะ เธอเลิกกับรุ่นพี่ผม พอดี ผมก็ปลอบใจเธอ จนเราเริ่มสนิทกันมากขึ่น ผมเองก็รู้ตัวแล้วว่าชอบเธอ 😌❤แล้วมันก็ปีสามพอดี กังวนว่าจบปวชแล้ว เธอจะออกไปต่อที่อื่น ผมก็เลย ตัดสินใจ จีบเธอ ครับ

แต่เธอก็ยืนยันว่า ไม่คบกับ เพื่อน กลัวเสีย เพื่อน แต่ความที่ผมเอง ก็ ดึงดัน พยายามจีบเทอ เกือบทั้งเทอมเลย 🤣 ครับ สุดท้ายเธอก็ยอม ใจอ่อน มาคบกับ ผม ช่วงปิดเทอม พอดีเลย ครับ แต่บ้าน เธอ ไกลจากบ้าน ผม ประมาณ 30 กว่าโล ได้ แต่เพื่อความรักแล้ว ไม่ใช่ อุปสรรค ครับ โดยตัวของผมเอง เป็นคนที่ ตื่นสาย มากกก แต่เพื่ออยากอยู่กับเทอ ผม ยอมตื่น 6 โมง เพื่อ แง๊นน รถ ไปบ้าน เธอ 🏍 แน่นอนว่าผมมันเด็กเกเร ตอนนั้นพ่อกับแม่เธอ ไม่อยู่บ้านไปขายอาหารที่ร้านแล้ว 🤣ยอม ตื่นเช้า ขับรถ 30 กว่าโล เพื่อมาอยู่กับเธอ แค่ ครึ่งวัน เพราะ ตอนบ่ายๆ เธอต้องไปช่วยที่ร้าน มีความสุข ครับ แต่มันก็ไม่นานจริงๆ ทำไมเวลาความสุขนั้น มันโคตรสั้นเลย😢 ผมแนะนำเพื่อนผม ให้รู้จักกับเธอ เพราะช่วงนั้นเป็นช่วงที่ เปิดรับสมัคร เรียน ปวช ปวส ผมก็เลยปนะนำให้เพื่อน มาเรียนที่เดียวกัน เพื่อนผมก็มาเรียน แล้วได้อยู่ห้องเดียวกับแฟนผม เพื่อนคนนี้ เป็นเพื่อนที่ผม คิดว่า เราสนิทกันมาก คบกันตั้งแต่อนุบาล เค้ารู้เรื่องราวชีวิตผม ค่อนข้าง ดี.😀แต่แล้ว มันก็เกิดเรื่อง ☹ แฟนผมเธอเกลียดการโกหกมาก และแล้ว ผมก็ทำมันพัง 😥😭 มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ผมไม่ได้แก้ต่างตั้งแต่ตอนนั้น ปล่อยเลยตามเลย จนมันเปนเรื่องโกหก เธอดันไปถามเรื่องของผม จาก เพื่อนผม เพื่อนผมก็คงหมดเปลือกเลยครับ เธอ โกรธมาก จนเรา เลิกกัน 😭ส่วนหนึ่ง ผมผิดเอง ที่ไม่เคยเล่าเรื่องตัวเอง เรื่อง ที่บ้าน ให้เธอ รับรู้ จนเธอต้องไปรู้ทุกอย่างจากเพื่อนผม🙄 มันน่า สม น้ำหน้า เนาะ ว่าไหม 😄 ผมเสียใจมากก ทำไม ผมถึงไม่บอกความจิงธอตั้งแต่ตอนนั้น ถ้าแก้ ตั้งแต่ตอนนั้น ก็คงไม่เสียเธอไป ผมเรียนไปจบครับ ตัดสินใจ กลับบ้าน ลืมความรู้สึกไม่ได้ ลบเรื่องนั้นไม่หาย แม่เลยส่งไปทำงานกับพี่สาว แต่ดัน ที่นั้น มันห่างจากบ้านเธอ ไม่กี่กิโลครับ โดยความรู้สึกเจ็บปวดมันยังวนเวียน ผมเลยตั้งใจทำงานเพื่อที่เรื่องงาน มันจะได้ มากกว่า เรื่องที่ผ่านมา ผ่านไปไม่กี่เดือน ผมเจอเธอ 😭😢 แต่เธอมากับแฟนใหม่ ขับรถผ่านที่ผมทำงาน วินาทีนั้นใจผม เหมือน อยากควักออกมาแล้วปาตามหลังพวกเขาไปเลย 🙄 หลังจากเจอครั้งแรกในรอบหลายเดือน แน่นอนครับ มามันเป็นเรื่องที่หลอน มันก็เจอแบบนั้นอีกเรื่อยๆ บ่อยๆ 😏 ความรู้สึกมันไม่วนหาย ผมยังโทษตัวเอง และยังรักเธอเท่าเดิม ❤ ความที่ ผมพักที่นั้น มันใกล้กว่าบ้านผม ไปบ้านเธออยู่แล้ว.. 🤣 ทน ไม่ไหวครับ คิดถึงเหลือเกิน ตอนกลางคืนดึกๆ ผมชอบแอบขับรถไปส่องเธอที่บ้าน ขับผ่านๆ หาดูอยู่ไหมน๊าา 🤣 โคตรโรคจิต บางคืนเกือบไม่รอด เพราะขับรถจะกลับ มันที่ทางแยกแล้วรถผมดับ ขี้เมาขับมาพอดี มันคงตกใจเดินมาเลยจ้าา 4 คน..😎 เหลือบมองตัวเอง อยู่ทำไมละครับกลับรถสิ มันมีทางออกอีกทางง..🏍ไม่รอด ด ครับ ขับตามมา โอ้ยยเนอะ สิตามมาเฮ็ดหยังงบาดนี้ 🤣มันก็ขับมาปาดหน้าหนึ่งคัน วินาทีนั้นป๊าดดคือจั่งในละคร 🤣 มันจับคอเสื้อเลย เสียงดังด้วย งื่อมากันสี่คนอะเนาะ ละตูผู้เดียว 😑โชคดีของผมคับ มันตรงหน้าบ้านผู้ใหญ่บ้านพอดี รอดด โดยบารมีผู้ใหญ่บ้าน 😂😂 แต่ผมไม่เคยพอนะ ไปเหมือนเดิม จนช่วงเธอเปิดเรียน ก็ไม่ไป มาคิดดูตอนนั้น เขาก็รักกันดี ผมควรจะดีใจ มากกว่ามานั่งเสียใจ แต่ไม่นานผมก็ไปส่องเฟสเธอนะ เอาของเพื่อนๆน้องๆที่มีเพื่อนเธอ ส่องดู เพราะเธอบล็อค ผม 😂 ตลกในความพยายาม ของผมนะ พอเข้าดู เค้าเลิกกัน วินาทีนั้นคืออยากบุกไปบ้านคนนั้นกระทืบๆๆๆ ให้สมกับที่มาทำให้เธอเสียใจ.. ผมก็ตามส่องเป็นห่วงเธออยู่แบบนั้นตลอดมา..😞 และแล้วมีวันนึง เธอปลดบล็อค 😁 รออะไรละครับ เกือบสามปีกว่าเธอจะให้อภัย ผมเลยทักเธอไป ขอโทษเธอ เธอบอกลืมหมดแล้ว ที่ปลดบล็อคก็แค่อยากปลดไม่ได้มีอะไร แต่ผมอะ ทุกคนนน มันโคตรดีใจ แบบหลายความรู้สึกเลยในตอนนั้น😁😂😑😭😥😯😌 แต่ก็กลัวเธอ หายไป ผมเลยอยู่เป็นเพื่อนเธอในเฟส เป็นส่งเล็กๆที่เงียบๆในจุดที่แทบไม่มีที่ยืน..แต่โคตรดีต่อใจ❤ ได้รู้ความเคลื่อนไหวบ้าง ได้รู้บ้างว่าไปไหน ทำอะไร แค่รับรู้ มันพอแล้ว..จนไม่นานเธอก็คบกับแฟนคนปัจุบันมั้ง จุกอีกแล้ว😭 แต่เพื่อนผมบางคนเขารู้จัก ผชคนนั้น เขาเล่าว่า ผชคนนั้นรักเธอมาก ชอบเธอมาตั้งแต่เรียน ปวส แล้ว ผมก็คิดว่าเขาคงรักเธอ คงไม่ทำเธอเสียใจเหมือนใครๆที่ผ่านมา ส่วนตัวผมเอง ก็มองเธอแบบนั้นตลอดมา เธอมีความสุข เธอยิ้มสวย ผมดีใจ เขาคบกับมาก็ประมาน สองปีกว่ามั้ง จนล่าสุด ก่อนเขียน กระทู้นี้ ผมเห็นเธอดราม่า ผ่านสตอรี่ โพสบ้างคำพูด บางภาพที่ทำให้รู้ว่าเธอไม่โอเคร ผมรู้สึกแย่ ผมเป็นห่วงเธอ ผมอยากกลับไปดึงเธอมากอดไว้ แต่สิทนั้นแทบจะไม่มีเลยครับ ตลอด 8 -9 ปี ที่ได้รักเธอ ผมก็ยังรักเธอ ผมอยากแก้ตัว อยากดูแลเธอ แต่ตอนนี้ชีวิตผม มันไม่มีความพร้อมเลย ที่จะพาเธอ ไปเที่ยว ทำทุกอย่างที่อยากทำ ทำแบบที่หลายคนทำ 😭 ผมมีแค่ใจจริงๆ ทำได้แค่มองดูเธอเข้มแข็งเอง เธอหายเจ็บเอง มันบรรทรจิตใจมาก แต่ทำอะไรไม่ได้ ทั้งๆที่บอกว่าตัวเองรักเธอ ที่สุด 😥😭 ผมมันคนที่พึ่งพาอะไรไม่ได้เลยจริงๆ ผมมาระบายความรักที่อยู่ในใจผมมาหลายปี ผมพยายามทำพยายามสร้างตัว ถ้าเธอยังไม่มีครอบครัวก่อน.. วันที่ผมพร้อม ผมจะไปขอโอกาศ ผมจะดูแลเธออย่างดีที่สุด ขอกำลังใจให้ผม สู้ หน่อยครับ 😄✌ ขอบใจสำครับคนที่ อ่าน เรื่อง ตัวผมเองจบนะครับ ขอบใจจริงๆ ❤
ความรักของผม มันยาวนะ อ่านกันไหวหรอ🙄