นี่มันคือสิ่งที่เราได้รับจากการรอมาปีกว่าหรอ???

เรากับแฟนคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยเราเป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันมาก่อนจนตอนนี้คบกันมาก็4ปีกว่าแล้ว แต่แฟนเราลาออกก่อนจะจบเพื่อไปเรียนนายสิบทหารบก แล้วตุลาที่จะถึงนี้เขาจะติดยศแล้ว เราไม่เคยไม่เชื่อใจเขาเลยถึงจะรู้อยู่แล้วว่ายังไงก็ต้องมีคนเข้ามาหายิ่งช่วงจะติดยศนี่ยิ่งเยอะเป็นพิเศษแต่เราก็ยังเชื่อและไว้ใจ จนต้นเดือนสิงหาที่เขาลามาหาเราตอนนั้นมันรู้สึกแปลกๆไปเที่ยวด้วยกันแต่ไม่มีความสุขเหมือนเดิมเหมือนเขามีอะไรในใจที่ปิดบังเราอยู่ แล้วปกติเขาเป็นคนที่ไม่ค่อยล็อคไลน์แล้ววันนั้นเราก็ดันสงสัยไปเปิดดูเห็นเขาล็อคเราเลยถามว่ามีอะไรปิดบังกันรึป่าวคุยกันตรงๆดีกว่าแต่เขากลับเหวี่ยงทำอารมณ์เสียใส่บอกเราทำไมไม่ไว้ใจเขาไม่เชื่อใจเขา อันนี้เรารู้แระว่าโกหกมันต้องมีคนอื่นแน่แต่เรายังไม่มีหลักฐานว่าเขามีคนอื่นพอหมดวันลาเราก็ไปส่งเขากลับโรงเรียนปกติแล้วเขาก็บอกกับเราว่าอาทิตย์วันแม่คงไม่ได้ลานะเข้ากองการเราก็โอเคไม่เป็นไร แต่พอถึงอาทิตย์วันแม่เรากลับติดต่อเขาไม่ได้แล้วเราก็รู้สึกว่าเขาต้องโกหกเราแน่ๆเราเลยไปถามแม่เขาว่าเขาได้กลับบ้านรึป่าวแม่ก็บอกไม่ได้กลับ แต่พอเราถามเพื่อนที่อยู่เหล่าเดียวกันกลับบอกว่าเขาลาคือเขาโกหกทั้งแม่ทั้งเรา เราถามจนรู้ว่าเขาอยู่กับผู้หญิงอีกคนที่ กทม. แทนที่จะกลับบ้านไปหาแม่แต่กลับไปนอนกับผู้หญิงอีกคนโคตรแย่ พอเรารู้เราก็ทั้งโทรหาไลน์หาไม่รับไม่ตอบกลับเราขนาดให้เพื่อนโทรไปเขาก็ไม่รับสายใครซักคน ตอนนั้นเรารู้สึกแย่มากที่โดนคนที่เราไว้ใจมาตลอดหักหลังแล้วเวลามีปัญหากลับไม่ยอมเผชิญหน้ากับปัญหาที่ตัวเองสร้างไว้เป็นผู้ชายแบบไหนกัน จนผ่านไปสองวันเขาทักมาบอกขอโทษคือเราแบบไม่รู้จะพูดอะไรเลยทิ้งเราไว้กับความรู้สึกที่ทั้งเจ็บทั้งสงสัยแล้วมาบอกว่าขอโทษแค่นี้โดยไม่อธิบายอะไรเลย จนเราต้องถามออกไปว่ามีคนอื่นใช่มั้ยเขากลับโกหกเราอีกว่าไม่ได้มีคนอื่นที่หายคือแค่แอบไปซื้อกินแค่นั้นไม่ได้คิดอะไรที่ไม่ติดต่อมาคือรู้สึกผิดไม่กล้าคุยไม่กล้าทัก แต่เราไม่เชื่อเราหาเฟสของผู้หญิงคนนั้นจนเจอแล้วก็ทักไปคุยเขาบอกว่าคุยกันมาสองเดือนกว่าแล้วและไม่รู้ว่ามีแฟนแล้วแต่เราถามแฟนเราเขากลับบอกว่าคุยกันมาอาทิตย์กว่าๆโคตรสุดแต่เราก็เคลียจนจบแล้วก็ใจอ่อนเองที่ให้โอกาสเขาอีกครั้งรักแล้วโง่มันเป็นแบบนี้นี่เอง จนมาจับได้อีกในอาทิตย์ถัดจากนั้นเลยเขาโกหกเราอีกตามเคยว่าเข้ากองการไม่ได้ลาแต่เราเช็คแล้วคือสรุปลา  โดนหลอกอีกแล้วคือเขาลาเพื่อไปหาผู้หญิงคนนั้น เอาจริงๆคือเราทำใจได้ตั้งแต่สองวันที่เขายอมที่จะหันหลังให้เราไม่ติดต่อมาแล้วที่ยังให้โอกาสก็เพราะยังรักอยู่ แต่ตอนนี้เขาเลือกที่จะแคร์ความรู้สึกคนนั้นมากกว่าเรามันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เราต้องรั้งเขาไว้เราเลยบอกเลิก แต่เขากลับมาบอกรักเราเหมือนเดิมเป็นห่วงเราเหมือนเดิม ความรู้สึกเราเลยคลุมเครือตอนนี้เราเริ่มไม่แน่ใจว่าคำพูดที่ออกจากปากเขามันมีเรื่องไหนจริงบ้างเราเลยเลือกทางที่คิดว่ามันจะจบความรู้สึกของทั้งสองฝ่ายมันคือการใช้เรื่องเงินเข้ามาเกี่ยวข้องแต่ก่อนจะพูดเรื่องเงินเราถามเขาแล้วนะว่าเรื่องที่เล่ามาโกหกรึป่าวให้โอกาสพูดความจริงแล้วแต่กลับไม่พูดออกมาเพราะสิ่งที่เรารู้มากับสิ่งที่เขาพูดออกมามันคนละเรื่อง เลือกที่จะเชื่อในสิ่งที่เราเห็นแล้วก็ความรู้สึกเรามากกว่าคำพูดของคนที่โกหก เราเลยตัดสินจบเรื่องโดยการทวงเงินไปเรารู้ดีว่าเรื่องเงินพูดไปยังไงก็จบไม่สวยแต่เราอยากตัดความรู้สึกที่มันคลุมเครือแล้วก็ความไม่ชัดเจนของเขาให้เขาตัดสินใจไปทางนั้นได้ง่ายขึ้นก็เท่านั้นเองไม่ต้องมายุ่งกับเราอีกไม่ต้องมาทำให้เรารู้สึกดีและเจ็บอีก ถึงแม้ว่าใครจะมองว่ามันเป็นทางเลือกที่แย่มันมีทางที่ดีกว่านี้ทำไมไม่เลือก เรารู้จักเขาดีมันไม่มีทางอื่นที่จะตัดความรู้สึกที่เขามีให้เราได้นอกจากวิธีนี้ สุดท้ายมันก็จบไม่สวยจริงๆอย่างที่เราคิดไว้ เงินเราไม่ได้ต้องการคืนจริงๆหรอกเราใช้เป็นแค่ข้ออ้างเพื่อดึงความรู้สึกเราคืนก็แค่นั้นเอง กระทู้นี้เราก็แค่อยากระบายในสิ่งที่เราเจอมากับผู้ชายที่โกหกและไม่มีความกล้าแม้แต่จะพูดความจริงหรือเผชิญหน้ากับสิ่งที่ตัวเองได้ทำเอาไว้ก็เท่านั้นเอง