นี่เป็นกระทู้แรกของเราเลยนะ เครียด สับ สน แล้วไม่รู้จะทำไงต่อดี
เราเป็นสาวไทยที่ทำงานต่างประเทศแหละ หน้าตาไม่ได้ขี้เหร่อะไร งานที่ทำก็ดูดี เงินเดือนก็สูงพอประมาณ
ส่วนแฟนเราเป็นชาวต่างชาติทำงานสายการบิน เงินเดือนค่อยข้างน้อยกว่าเรา
เราเจอกันใน Application นึง คบกับมาได้เกือบ 2 ปี ทะเลาะกันบ้าง on ,, off แต่เพราะเราเป็นคนขี้หึงมาก เพราะแฟนเราทำงานสายการบิน หน้าตาก็ค่อยข้างดี แถมสาวๆถ้ารู้ว่าทำงานสายการบินนี้ พร้อมจะพลีชีพให้เลย
คบกันได้ 6 เดือน นางขอยืมเงินเรา 60,000 ไปทำธุระกรรมการเงิน เราให้แบบไม่ได้คิดอะไร เพราะรักมากๆ สุดท้ายจับได้ว่าพาผู้หญิขึ้นนห้อง ขอเงินคืน แต่ยากมากกก เรื่องเกือบถึงตำรวจ แล้วเราต้องขู่นาง
ทุกครั้งที่ออกไปกินข้าวนอกบ้าน เราจ่ายตลอดนะ ย้ำ!! เราจ่ายตลอด ตอนนั้นรู้เลยว่าเขาหลอกแหละ แต่ก็รัก
เขากลับมาคืนดีอีกรอบ ทุกอย่างไปได้ดี เราไปหาเขาทุกๆวันหยุด ทำกับข้าว ดูหนัง ฟังเพลง และ็ xxx 😬 แล้วนางก็ขอเลิกเพราะเรางี่เง่า+มีเรื่องเครียดที่บ้าน พ่อเขาอยู่ ICU
เราหึงถึงขั้นที่แบบต้องโทรหา , ทำอะไร , อยู่ที่ไหน , ถึงขั้นมี Application ติดตาม แต่แฟนเราเป็นคนใจเย็น ตามใจเราทุกอย่าง เราไม่มีปัญหาตรงนี้ ปีที่แล้วนางคงทนไม่ไหวกับพฤติกรรมของเรา นางขอเลิก เราตามง้อ จนเราไม่ไหว ไปเหอะถ้าอยากไป
จนปลายเดือนมกรา นางกลับมา เราคุยกัยถึงปัญหาว่ามันเกิดอะไร เราจะแก้ไขปัจจุบันที่เราทะเลาะกันยังไง รอบนี้เราเข้าใจมากขึ้น เค้ารักเราและพร้อมพิสูจน์ ช่วงวาเลนไทน์นางต้องไปออกทริปกับเพื่อน แต่นางแคนเซิล ขออยู่กับเราช่วงวาเลนไทน์และ วันที่ 15 วันเกิดเขา เราออกไปกินข้าวนอกบ้าน เราซื้อ ของแบรนด์แนมให้เป็นของขวัญเสมอๆ ไม่ว่าจะวันเกิด ปีใหม่ วาเลนไทน์ เรารักกันมากๆ จนวันเกิด เรา นางก็น่ารัก มีของขวัญมาเซอร์ไพรส์เรา มีแพลนไปเที่ยวไทยด้วยด้วยกัน เราเลิกหึง เลิกงี่เง่า in love สุดๆ แล้วเราต้องเดินทางกลับบ้าน นางดูแลดีมากเช็คกระเป๋านู้นนี่ ขอทำไฟลท์ที่เราบิน แต่หัวหน้าไม่อนุมัติ แต่นางก็พาเราไปกินข้าว ไปส่งเราถึงในเครื่อง ทุกคนก็มองแบบ อิจ มากกกกกก จนเรามาถึงไทยได้สัก 1 อาทิตย์ มันเหมือนมีสัญญาณบางอย่างบอกถึงความผิดปกติ คำพูดแล้วท่าทาง จะ เราไม่ไหว เพราะ เราจะบอกรักกันตลอด ก่อนวางสาย ก่อนนอน เอาละ ถามไปเลย นางบอก ขอโทษจริงๆ เค้าต้องไปแต่งงานกับคนที่ทางบ้ายหาไว้ให้ เขาเป็นมุสลิม เขาต้องแต่งงานกับ มุสลิมเท่านั้น อันนี้เขาอยู่ในครอบครัวที่เคร่งเรื่องศาสนาเขาเป็นพี่ชายคนโตอายุเกือบ 40 เขาปฏิเสธไม่ได้เลยที่จะต้องแต่งงาน เต้าตัดเราออกไปจากวงจรชีวิตเลย นะ ด้วยเหตุผลที่ว่า เขาไม่อยากทำร้ายเราอีกต่อไปแล้ว เขาต้องเริ่มคุยกับผู้หญิงคนนั้น พอเขาไม่สบาย แม่เขาป่วยมากๆ เขาจำเป็นต้องแต่งงานจริงๆ เขาเป็นโรคหัวใจคะ เครียดมาก โทรมาร้องไห้ตลอด แต่เขาขอบินมาเจอเราเป็นครั้งสุดท้ายก่อนเขาจะแต่งงาน เราโอเคร เรา 2 คนอยู่ในภาวะเครียดแต่ต้องแกล้งทำเป็นว่าเราสบายดี ออกไปกินข้าว ไปปาร์ตี้ จนคืนก่อนกลับเราเกือบทำเค้าหัวใจวาย เราสองคนมีโอกาสเปิดใจคุยกัน เรา 2 คนกอดคอร้องไห้กับตั้งแต่เที่ยงคืนยันตี 5 ด้วยนางเป้นโรคหัวใจ นางเกือบช๊อคเพราะหายใจติดขัด แต่ก็ไม่เป้นะอะไร แล้วเขาก็กลับมาทำงาน เราบินตามมาทีหลัง เค้าขอเราให้ไม่ไปไหนได้มั้ย เค้าอยากเก็บเราไว้ในชีวีต เป็นแค่เพื่อน ออกไปดูหนังฟังเพลงปกติแต่เราไม่ได้กลับไปมีอะไรกันนะคะ เราลงกันแล้ว ว่าที่ภรรยาเค้ารับรุ้ตลอดว่าแฟนเราออกมาเจอเรา เพราะเขาก็ออกไปเจอแฟนเขาเหมือนกัน เราเครียดและเสียใจ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ เราควรเป็นเพื่อนเขาต่อไป หรือ ควร block เขาแล้วหายไปจากชีวิตเขาดีคะ เพราะความรู้สึกของเรามันมากกว่าเพื่อนคะ
แฟนเรากำลังจะไปแต่งงานกับผู้หญิงที่ทางครอบครัวหาไว้ให้ ทั้ง 2 ฝ่ายต่างมีแฟนอยู่แล้ว เราควรเป็นเพื่อนเขาหรือ move on
เราเป็นสาวไทยที่ทำงานต่างประเทศแหละ หน้าตาไม่ได้ขี้เหร่อะไร งานที่ทำก็ดูดี เงินเดือนก็สูงพอประมาณ
ส่วนแฟนเราเป็นชาวต่างชาติทำงานสายการบิน เงินเดือนค่อยข้างน้อยกว่าเรา
เราเจอกันใน Application นึง คบกับมาได้เกือบ 2 ปี ทะเลาะกันบ้าง on ,, off แต่เพราะเราเป็นคนขี้หึงมาก เพราะแฟนเราทำงานสายการบิน หน้าตาก็ค่อยข้างดี แถมสาวๆถ้ารู้ว่าทำงานสายการบินนี้ พร้อมจะพลีชีพให้เลย
คบกันได้ 6 เดือน นางขอยืมเงินเรา 60,000 ไปทำธุระกรรมการเงิน เราให้แบบไม่ได้คิดอะไร เพราะรักมากๆ สุดท้ายจับได้ว่าพาผู้หญิขึ้นนห้อง ขอเงินคืน แต่ยากมากกก เรื่องเกือบถึงตำรวจ แล้วเราต้องขู่นาง
ทุกครั้งที่ออกไปกินข้าวนอกบ้าน เราจ่ายตลอดนะ ย้ำ!! เราจ่ายตลอด ตอนนั้นรู้เลยว่าเขาหลอกแหละ แต่ก็รัก
เขากลับมาคืนดีอีกรอบ ทุกอย่างไปได้ดี เราไปหาเขาทุกๆวันหยุด ทำกับข้าว ดูหนัง ฟังเพลง และ็ xxx 😬 แล้วนางก็ขอเลิกเพราะเรางี่เง่า+มีเรื่องเครียดที่บ้าน พ่อเขาอยู่ ICU
เราหึงถึงขั้นที่แบบต้องโทรหา , ทำอะไร , อยู่ที่ไหน , ถึงขั้นมี Application ติดตาม แต่แฟนเราเป็นคนใจเย็น ตามใจเราทุกอย่าง เราไม่มีปัญหาตรงนี้ ปีที่แล้วนางคงทนไม่ไหวกับพฤติกรรมของเรา นางขอเลิก เราตามง้อ จนเราไม่ไหว ไปเหอะถ้าอยากไป
จนปลายเดือนมกรา นางกลับมา เราคุยกัยถึงปัญหาว่ามันเกิดอะไร เราจะแก้ไขปัจจุบันที่เราทะเลาะกันยังไง รอบนี้เราเข้าใจมากขึ้น เค้ารักเราและพร้อมพิสูจน์ ช่วงวาเลนไทน์นางต้องไปออกทริปกับเพื่อน แต่นางแคนเซิล ขออยู่กับเราช่วงวาเลนไทน์และ วันที่ 15 วันเกิดเขา เราออกไปกินข้าวนอกบ้าน เราซื้อ ของแบรนด์แนมให้เป็นของขวัญเสมอๆ ไม่ว่าจะวันเกิด ปีใหม่ วาเลนไทน์ เรารักกันมากๆ จนวันเกิด เรา นางก็น่ารัก มีของขวัญมาเซอร์ไพรส์เรา มีแพลนไปเที่ยวไทยด้วยด้วยกัน เราเลิกหึง เลิกงี่เง่า in love สุดๆ แล้วเราต้องเดินทางกลับบ้าน นางดูแลดีมากเช็คกระเป๋านู้นนี่ ขอทำไฟลท์ที่เราบิน แต่หัวหน้าไม่อนุมัติ แต่นางก็พาเราไปกินข้าว ไปส่งเราถึงในเครื่อง ทุกคนก็มองแบบ อิจ มากกกกกก จนเรามาถึงไทยได้สัก 1 อาทิตย์ มันเหมือนมีสัญญาณบางอย่างบอกถึงความผิดปกติ คำพูดแล้วท่าทาง จะ เราไม่ไหว เพราะ เราจะบอกรักกันตลอด ก่อนวางสาย ก่อนนอน เอาละ ถามไปเลย นางบอก ขอโทษจริงๆ เค้าต้องไปแต่งงานกับคนที่ทางบ้ายหาไว้ให้ เขาเป็นมุสลิม เขาต้องแต่งงานกับ มุสลิมเท่านั้น อันนี้เขาอยู่ในครอบครัวที่เคร่งเรื่องศาสนาเขาเป็นพี่ชายคนโตอายุเกือบ 40 เขาปฏิเสธไม่ได้เลยที่จะต้องแต่งงาน เต้าตัดเราออกไปจากวงจรชีวิตเลย นะ ด้วยเหตุผลที่ว่า เขาไม่อยากทำร้ายเราอีกต่อไปแล้ว เขาต้องเริ่มคุยกับผู้หญิงคนนั้น พอเขาไม่สบาย แม่เขาป่วยมากๆ เขาจำเป็นต้องแต่งงานจริงๆ เขาเป็นโรคหัวใจคะ เครียดมาก โทรมาร้องไห้ตลอด แต่เขาขอบินมาเจอเราเป็นครั้งสุดท้ายก่อนเขาจะแต่งงาน เราโอเคร เรา 2 คนอยู่ในภาวะเครียดแต่ต้องแกล้งทำเป็นว่าเราสบายดี ออกไปกินข้าว ไปปาร์ตี้ จนคืนก่อนกลับเราเกือบทำเค้าหัวใจวาย เราสองคนมีโอกาสเปิดใจคุยกัน เรา 2 คนกอดคอร้องไห้กับตั้งแต่เที่ยงคืนยันตี 5 ด้วยนางเป้นโรคหัวใจ นางเกือบช๊อคเพราะหายใจติดขัด แต่ก็ไม่เป้นะอะไร แล้วเขาก็กลับมาทำงาน เราบินตามมาทีหลัง เค้าขอเราให้ไม่ไปไหนได้มั้ย เค้าอยากเก็บเราไว้ในชีวีต เป็นแค่เพื่อน ออกไปดูหนังฟังเพลงปกติแต่เราไม่ได้กลับไปมีอะไรกันนะคะ เราลงกันแล้ว ว่าที่ภรรยาเค้ารับรุ้ตลอดว่าแฟนเราออกมาเจอเรา เพราะเขาก็ออกไปเจอแฟนเขาเหมือนกัน เราเครียดและเสียใจ กินไม่ได้ นอนไม่หลับ เราควรเป็นเพื่อนเขาต่อไป หรือ ควร block เขาแล้วหายไปจากชีวิตเขาดีคะ เพราะความรู้สึกของเรามันมากกว่าเพื่อนคะ