อย่าง แรกเรย ผมว่ามันไม่ปกติ ครับ การที่ผมรับรู้ในเรื่องรอบตัวของผมกับคนที่เข้ามาคุยกับผม ผมแค่รู้จัก แค่ว่า เขาทำอะไรเรียนอะไรชอบสีอะไรผมก็พูดแบบ ลอยๆว่า ชอบแบบนั้นหรอ เป็นแบบนี้หรอ แล้วตอนนี้รู้สึกแบบนี้หรอ เขาก็ตอบว่า รุ้ได้ไงเขาถามผมว่าเรียนจิตวิทยาหรอ ทำไมรู้เยอะจังในเรื่องที่เขาไม่เคยเล่าให้ใครฟัง แต่เขาเอ่ยมาแค่คำแรกเราก็รับรู้เรยว่าเหตุการณ์มันผ่านมายังไง เล่าก็พูดย้อนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเขาตกใจมากครับเขาถามว่ารู้ได้ไงรุ้จักเขาหรอทำไมรึ้เรื่องส่วนตัวเขาเยอะจัง  แต่ผมก็ งง ใจตัวเองนะคับ งง กับตัวเองมากเหมือนกันทำไมเราต้องไปรับรุ้เรื่องของคนอื่นแบบนี้ได้ คนรอบข้างเอย คนไกล้ตัวเอยผมรับรุ้ได้ว่าใครพูดแล้วเขาพอใจหรือไม่พอมจที่เขาพูดเขาเต็มใจทำหรือไม่เต็มใจทำ รู้นิสัยคนรอบข้างเยอะมากๆเรยคับ 

เหตุการณ์ ที่เกิดขึ้น มันหลายคนมากคับที่เขาสงสัยในตัวผม ขนาดตัวผมเองยัง งง กับตัวเองคับว่าทุกวันนี้ตัวผมเองทำไมไปรับรู้ความรู้สึกคนรอบข้างได้เยอะขนาดนี้บางทีผมว่ามันเพ้อเจ้อแต่ก็อดคิดไม่ได้คับ งง กับตัวเองมากเรยคับผมควรไปผมจิตแพทย์ รึป่าว ผมไม่เคยเรียนจิตวิทยานะคับแต่ ผมถ้ารุ้เรื่องแรกแล้วเรื่องต่อไปผมก็รู้เองโดยอัตโนมัติเรย ว่าเหตุการณ์การมันพอตะเป็นยังไงมันเห็นพาพในหัวเรยคับ 
เอาง่ายๆ เหมือน มีห้องๆนึงถ้าผมรู้หมอน ผมก็จะรู้ผ้าห่ม ปลอกหมอน เตียง โต๊ะ  เก้าอี้ ในห้องๆนั้นอะคับ ห้องนั้นก็เปรียบเหมือนคนๆนึง ถ้าผมรู้ นิดเดียว ในหัวผมมันก็จะไปรับรู้เรื่องอื่นๆของเขาโดยอัตโนมัติเรยครับ  อยากรู้ว่า ผมป่วยรึป่าว
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ใส่ข้อความ