แชร์ความรู้สึก และ ระบายสิ่งแย่ ๆ ในที่ทำงานที่เราเจอมา

สวัสดีค่ะ เพื่อนในพันทิปทุกคน ก่อนอื่นเลย เราก็แนะนำตัวก่อนนะ

(ขออนุญาตใช้นามแฝง)

เราชื่อ Kiss ค่ะ อายุ 24 ปี เรียนจบมาได้ปีกว่า ๆ แล้ว

เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่าค่ะ

เรื่องที่เราจะมาแชร์คือเรื่องในที่ทำงานของเราค่ะ ปัจจุบันไม่ได้ทำแล้วนะ

เพราะเราไม่ผ่านโปร

ด้วยเหตุผลอะไรเราไปอ่านกัน

 

เริ่มจากที่เราตกงานค่ะ หลังจากที่เรียนก็ตกงาน

ไปที่ไหนก็ไม่มีคนรับเลย เพราะเนื่องจากประสบการณ์การทำงานที่เป็น 0

แล้วส่วนมากที่จังหวัดที่เราอยู่คือโรงงานและบริษัทใหญ่ เขาต้องการแค่คนที่มีประสบการณ์เท่านั้น

 เราเลยเริ่มหางานในกรุงเทพดู

เราเจอบริษัทนี้ผ่านจากเพจในแอพสีฟ้า เราก็ไปสมัคร

ไปสมัครวันแรกเขาให้เราลองทำเลยค่ะ 

เพราะเขาอยากรู้ว่า เราสามารถที่จะทำได้มั้ย เรียนรู้งานได้เร็วแค่ไหน

ผลคือ เราได้เข้าทำค่ะ โปร 3 เดือน และในวันแรกที่เข้าไปสมัครนี่แหละ

ที่ทำให้เราได้เจอพี่คนนึงในที่ทำงาน....

เหตุการณ์แรก first impression

first impression หรือ ความประทับในใจใช่มั้ยคะ ไม่มีค่ะ

เข้าไปในห้องที่ทดลองครั้งแรก สิ่งที่เราได้รับจากพี่คนนี้คือ หน้าบุญไม่รับใส่เลยจ้า

เราก็คิดในแง่ดี ว่าเราเป็นคนมาใหม่ ไม่ได้รู้จักกับเขา

แต่เขาไม่ได้เป็นคนสอนงานเราหรอกนะคะ มีพี่อีกคนที่สอนงานเรา

พอวันที่ไปเริ่มงานวันแรก เขาก็หน้าใส่เราเหมือนเดิม

เราก็ยกมือไหว้เขาเหมือนเดิม ตามมารยาทที่ทุกคนควรมี เราทำหมด

อะไรไม่เข้าใจเราก็ถามเขา เพราะเขาบอกเราว่า ไม่เข้าใจให้ถามได้นะ

อย่ามานั่งงมอยู่  ช่วงอาทิตย์แรกเราก็ได้แต่คิดว่า

ไม่เป็นไร เรามาใหม่ เขาคงไม่คุ้นเคยกับเรา เดียวอยู่ไปก็ดีขึ้นเอง แต่เปล่าเลย

เราโดนจับผิดทุกอย่าง โดนว่าลับหลังและใส่ร้าย

(เรื่องว่าลับหลังและใส่ร้ายเรามารู้ทีหลัง เพราะมีพี่มาถาม

เดียวจะบอกว่าเขาว่าอะไรเราบ้าง) พองานผิด เราจะเป็นคนที่เขาว่าใส่ทุกครั้ง

ทั้งที่มันไม่ใช่ความผิดเรา แต่ก็ถูกโยนความผิดมาให้ทุกครั้ง  ทั้งที่เขาไม่เคยสอนงานเรา

แต่เขากลับโยนงานมาให้เราทำ แต่ไม่สอน แค่บอกว่า มันก็ทำเหมือนกัน

พอเราทำผิดเขาก็ว่าเรา ว่า “ พี่สอนคนอื่นเขาก็ทำได้ ทำไมเราทำไม่ได้” ทั้งที่เขาไม่เคยสอนงานเราเลย

ทั้งที่เขาเคยบอกเราว่า ไม่เข้าใจให้ถาม พอถาม ก็ไล่ให้ไปถามคนอี่น ก็เป็นแบบนั้นมาเรื่อย

ๆ จนมาอาทิตย์สุดท้ายที่ไม่ผ่านโปร เราเดินเอางานไปให้พี่ที่ห้องบัญชี พอเราออกมา

พี่ที่ห้องบัญชีก็ตามออกมาและบอก เราว่า “หนูไม่ผ่านงานนะ มาทำวันนี้วันสุดท้าย” เราก็งงว่าทำไม

เคยเห็นหน้าหมางงมั้ย นั้นแหละ หน้าเราเลย

เพราะเราไม่รู้ว่าทำไมทั้งที่เราก็ตั้งใจทำทุกงาน พยายามเรียนรู้ทุกอย่าง จดทุก ๆ

อย่างที่เขาสอน กลับมาถึงห้องก็นั่งอ่านที่จดมา นั่งจำทุกอย่าง แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้

ได้แต่ตอบรับแค่คำว่า “ค่ะ” ตามด้วยพยักหน้าและยิ้มรับ กลับมาที่ห้องทำงานเราก็ทำตัวตามปกติ

จนถึงเย็น ก่อนออกจากที่ทำงาน เราก็เลยเข้าไปถามเฮียเจ้าของบริษัทว่าเราไม่ผ่านโปรเพราะอะไร

เพราะเราอยากรู้จริง ๆ เราทำอะไรผิด เรามีอะไรบกพร่องหรือเปล่า

คำตอบที่เราได้มาคือ “มีพี่บางคนในห้องเขาไม่โอเคกับเรา”  มันทำให้เรางงหนักเข้าไปอีกว่าใคร

เพราะเราไม่เคยว่าร้ายกับใคร เราไม่เคยไปนั่งนินทาใคร และก็กลับบ้านด้วยความงง

พอมาถึงบ้าน ความจริงก็ปรากฏ มีพี่ที่ทำงานคนนึงทักมาหาเราในแอพสีเขียว เขาบอกว่า

ที่เราไม่ผ่านโปรน่ะ เพราะพี่... เขาบอกว่าเราน่ะ แอบเล่นมือถือในเวลางาน และ

กระแทกของใส่เขา พร้อมบอกอีกว่า เราพูดกับเขาไม่ดี  ตอนนั้นเราก็ เห้ย ฉันพูดไม่ดีเหรอ

ฉันพูดไม่ดีตอนไหน ฉันแอบเล่นมือถือเหรอ ตอนไหน หรือ

ว่าเขาคิดว่าการที่เราเอามือถือขึ้นมาดูเวลาและปฎิทินคือเราเล่นมือถือ แล้วไอ้ที่เล่นแอพสีฟ้าในเวลางาน

ไอ้ที่โทรคุยเปิดวิดีโอกับคนที่บ้านในเวลางานอะ เรียกว่าอะไร กระแทกของใส่เหรอ

ทำใส่ตอนไหน ตอนที่เก็บเอกสารมากมายใส่ลิ้นชัก หรือ

ที่เราเย็บเอกสารบนโต๊ะแล้วแม๊คมันหลุดมือ หรือตอนที่เราเก็บอุปกรณ์ต่าง ๆ

ในเข้าที่  อยู่ที่ทำงานเราทิ้งตัวตนที่ไม่ดีของเราไว้ที่ห้องให้หมด

ไปที่ทำงานพูดคำหยาบสักครั้งยังไม่เคย ยิ่งคุยมือถือกับที่บ้าน

หรือใครก็แล้วก็ไม่มี เคยมีพี่หลายคนเตือนแล้ว ว่า ห้องนี้มันอยู่ยาก

ไม่มีใครอยู่ได้เกินเดือนสักคน มันทำให้รู้เหตุผลแล้วแหละว่าทำไม

แต่ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้  

อยากให้เพื่อน ๆ มาแชร์ความรู้สึกและเหตุการณ์แย่ ๆ ในที่ทำงานหน่อย

ว่าเคยเจอแบบไหนมาบ้าง

ส่วนตัวแล้ว ไม่ใช่ไม่มีประสบการณ์ในการทำงานหรอกนะ เราก็มี

แต่ที่ทำงานเก่าไม่มีใครเป็นอะไรแบบนี้เลย เราเลยงง ๆ

ว่ามีใครเจอแบบเรามั้ย  สุดท้ายนี้

ขอบคุณคนที่เข้ามาอ่านทุกคนมากนะคะ

 

ปล.ยังไม่ได้แก้ไขคำผิด เพราะหัวร้อนมาก