สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราเป็นแม่บ้านลาออกจากงานประจำเพื่อที่จะเลี้ยงลูกอยู่บ้านค่ะ ก่อนหน้านี้เรามีงานที่มั่นคงและกำลังจะได้เลื่อนตำแหน่งค่ะ เงินเดือน 35k แต่เราท้องก่อน  จึงต้องลาออกจากงาน เหตุผลคือเพราะไม่มีคนเลี้ยงลูกให้ค่ะ เลยให้สามีทำงานค่ะ เงินเดือน 25,000 และเราก็มีรายได้เล็กๆ น้อยๆจากการช่วยแม่เราลงข้อมูลลูกค้าค่ะ เรากับแม่อยู่คนละจังหวัดกัน ก็แล้วแต่บางเดือนว่าแม่จะให้หรือไม่ให้ค่ะ ประมาณ 10,000 สามีเราก่อนที่จะมีลูกมีบัตรเครดิตหลายใบและต้องผ่อนรถยนต์ค่ะ เราไม่มีหนี้ค่ะ พอเรารู้ว่าท้อง เป็นช่วงที่เงินโบนัสสามีออกเราจึงให้เค้าเอาเงินไปปิดบัตรและยกเลิกบัตรค่ะ จนตอนนี้เหลือหนี้ไม่เท่าไรกับผ่อนรถยนต์ รวมกันประมาณเดือนละ 15,000 เราออกจากงานมาก็มีเงินเก็บก้อนนึงสำหรับใช้จ่ายส่วนตัว ซื้อของให้ลูก ซื้อของเข้าบ้าน ส่วนใหญ่เป็นเงินเราค่ะ สามีจ่ายแค่เน็ตบ้านเท่านั้นและฝากให้ลูกเดือนละ 1,000 เท่านั้น สามีไม่เคยให้เงินเราใช้เลย เราต้องใช้เงินเก็บเรากับทำงานช่วยแม่เรา ซึ่งบางเดือนก็ได้เยอะบางเดือนก็ได้น้อยแล้วแต่แม่จะให้ สามีเราชอบแต่งรถมาก แต่ไม่เคยถามเราว่าที่บ้านขาดเหลืออะไรมั๊ย เราอยู่บ้านทำงานบ้านทุกอย่าง เลี้ยงลูกคนเดียว 24 ชม. กลางวันสามีไปทำงาน กลางคืนก็ไม่เคยตื่นมาดูลูก เสาร์อาทิตย์ เราฝากให้ดูลูกแปปเดียวเราจะล้างจานทำงานบ้าน ก็หลับปล่อยให้ลูกนั่งเล่นคนเดียว ลูกเราเกือบจะขวบแล้วค่ะ ลูกก็ร้องงอแง สามีเราก็เปิดทีวีให้ดูค่ะ ซึ่งเราไม่ชอบมากๆ เราไม่อยากให้ลูกดูทีวี กลัวลูกจะสมาธิสั้นค่ะ เหมือนสามีเราเค้าไม่ค่อยใส่ใจเท่าไร รักสบาย งานบ้านก็ไม่แตะไม่ทำ  บ่นแต่ง่วงนอน เรานี้ต้องดูลูก ดึกดื่นลูกตื่น ไม่เคยได้นอนดีๆสักที เราเคยบอกสามีว่าช่วยเราทำงานบ้านบ้างได้มั้ย เค้าก้ช่วยได้พักเดียว เราก้กลับมาทำต่อเหมือนเดืม ทะเลาะกันทีก็ปรังปรุงที ตอนนี้เราเบื่อปัญหาแบบนี้มาก เราไม่รู้จะทำยังไง เราเห็นสามีแล้วรกหูรกตา อยากจะหอบลูกไปเลี้ยงที่บ้านแม่เอง หรือเราไม่ควรคาดหวังว่าสามีจะช่วยเลี้ยงลูก หรือทำงานบ้านค่ะ ใจจริงเราอยากทิ้งสามีให้เค้าไปใช้ชีวิตของเค้าเองค่ะ เราคิดว่าไม่มีสามีเรายังเลี้ยงลูกมีความสุขกว่านี้ ทุกวันนี้ทำได้แค่อดทนค่ะ  รอยยิ้มลูก คือความสุขอย่างเดียวที่มีในตอนนี้ค่ะ 
ปล.เพิ่งเคยตั้งกระทู้ครั้งแรกค่ะ เรียบเรียงผิดพาดไปบ้างต้องขออภัยด้วยนะคะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ 🙏🏻🙂