คนที่ผมกำลังพูดถึงคือ หัวหน้าฝ่ายครับ
เขามาใหม่ ยังไม่เป็นงานมาก ฉะนั้นเรื่องงานแทบไม่เคยยกมาเป็นปัญหาเลย ไม่งงนะ
แต่ที่มีปัญหา มักเป็นเรื่องส่วนตัวมากกว่า เนื่องจากว่าที่พักกับที่ทำงานอยู่ในอาณาบริเวณเดียวกัน จึงมีโอกาสได้กิน ดื่ม เที่ยวด้วยกันกับเขาและเพื่อนร่วมงานคนอื่นอยู่บ่อยครั้ง
เมื่อได้คลุกคลีกันบ่อย ๆ ผมจึงได้รู้ว่าเขามีความอคติ เกลียดชังผม ไม่ว่าผมจะหยิบจับทำอะไรก็ขวางหู ขวางตาไปหมดทุกอย่าง เขาจะเข้ามาวิจารณ์ ติ ด่า ไม่เกรงใจ ไม่ให้เกียรติ บ้างก็จงใจหักหน้าและฉีกหน้าผมต่อหน้าสาธารณชน ไม่เคยมองเห็นความดีของผมเลย มองแต่ผมในแง่ลบ ดู ๆ แล้วเขามีความสุขที่ได้กดให้ผมต่ำลง
อันนี้ข้อสันนิษฐานนะครับ
ไม่แน่ใจว่าคำพูดคำจา กิริยาท่าทาง หรืออุปนิสัยของผมอาจจะบังเอิญไปคล้ายกับคนที่เคยทำให้เขารู้สึกแย่มาก่อนในอดีตรึเปล่า พอเขาเห็นผมแล้ว ด้วยสีหน้า แววตา หรือสิ่งที่ผมทำ ดันไปคลิ๊กกับอดีตของเขา และขุดจิตใต้สำนึกฉากนั้นขึ้นมาแบบไม่รู้ตัว มันยิ่งกระตุ้นให้เรียกความเจ็บปวดในวันนั้นขึ้นมารึเปล่า เขาเลยโยงความเจ็บปวดในวันนั้น เข้ากับใบหน้า และการกระทำของผม จนทำให้เขาเกลียด ไม่ชอบขี้หน้า และหมั่นไส้ไปในที่สุด
ผมยืนยันว่าที่ผ่านมาผมเข้ากับใครได้ปกติ ไม่ได้เด่นอะไร แถมเป็นคนกลาง ๆ ซะด้วยซ้ำ มนุษยสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานอื่น ๆ เป็นปกติ ไปเที่ยว ดื่ม กิน ทุกอย่างเป็นปกติ
เพียงแต่ตอนนี้ผมรู้สึกไม่สบายใจที่ต้องอยู่ร่วมกับคนประเภทนี้ แต่จะให้เขาเปลี่ยนทัศนคติหรือเปลี่ยนมุมมองต่อตัวผมก็ไม่ได้ เพราะเราไม่สามารถเปลี่ยนใครได้อยู่แล้ว อันนี้เข้าใจ
แต่จะให้ผมเสแสร้งทำดีเปลี่ยนตนเองเพื่อให้เขาสุขหรือชอบ ผมคงทำไม่ได้เช่นกัน เพราะมันฝืนตนเอง และเหนื่อยด้วย หรือจะให้ผมเป็นฝ่ายที่ต้องเข้าใจในตัวเขาอยู่ฝ่ายเดียว ในขณะเดียวกันเขาไม่เข้าใจคนอื่นเลย มันก็ดูไม่ยุติธรรมนักสำหรับผม
เพราะว่า ว่ากันตามจริง ผมก็อยู่เฉย ๆ ผมก็อยู่ของผมดี ๆ ดำเนินชีวิตไปตามปกติ ไม่เคยมีปัญหาอะไรกับใครมาก่อน เพิ่งเจอคนแบบนี้เนี่ยแหละ ผมอยากหาทางออกโดยที่สามารถใช้ชีวิตร่วมกับเขาได้ ถึงจะไม่ปกติ100% เหมือนคนอื่นก็ตาม และไม่อยากเอาปัญหานี้มาบั่นทอนสุขภาพจิตในการดำรงชีวิต
แต่จะให้ทนกับสภาพที่ต้องให้เขาติ วิจารณ์ ด่า จิก แซะ แขวะ หักหน้า ไม่เกรงใจกันแบบนี้ไปตลอดผมก็ไม่โอเคเหมือนกัน
เอาจริง ๆ ผมเองก็เคยอคติกับคนอื่นครับ เมื่อมีใครที่ไม่ถูกใจ แต่มันเป็นแค่ช่วงเวลาหนึ่ง สุดท้ายก็หายครับ แต่ผมไม่เคยแสดงอาการอะไรออกมาให้อีกฝ่ายรู้ครับว่าผมไม่ชอบ เพราะผมเลือกที่จะเก็บไว้ในใจมากกว่า จะไม่เคยด่า ประชด จิก แซะ วิจารณ์ หรืออะไรทั้งสิ้น เพราะผมมองว่ามันไม่ยุติธรรมกับอีกฝ่ายที่เขาก็อยู่ของเขาดี ๆ แค่เรามองเขาในแง่ลบก็แย่พอแล้ว ยิ่งถ้าทำร้ายเขาด้วยคำพูด จะยิ่งทำให้เขาดูแย่ลงไปอีก ทั้งตัวผมก็ดูแย่ด้วยเช่นกัน
จึงอยากขอคำชี้แนะจากคนในพันทิพ ว่าต้องทำอย่างไรดี แรงมา แรงกลับดีมั้ย(ยังไม่เคยทำ) หรือแรงมา เงียบกลับ แบบนี้ก็ดูเหมือนเดิม หรือใครมีวิธีอื่น ๆ ที่คิดว่าน่าจะได้ผล ทำให้เราสามารถอยู่ร่วมกับคนประเภทนี้ได้
หัวหน้า อคติในตัวผม จะหาทางออกอย่างไรดีครับ
เขามาใหม่ ยังไม่เป็นงานมาก ฉะนั้นเรื่องงานแทบไม่เคยยกมาเป็นปัญหาเลย ไม่งงนะ
แต่ที่มีปัญหา มักเป็นเรื่องส่วนตัวมากกว่า เนื่องจากว่าที่พักกับที่ทำงานอยู่ในอาณาบริเวณเดียวกัน จึงมีโอกาสได้กิน ดื่ม เที่ยวด้วยกันกับเขาและเพื่อนร่วมงานคนอื่นอยู่บ่อยครั้ง
เมื่อได้คลุกคลีกันบ่อย ๆ ผมจึงได้รู้ว่าเขามีความอคติ เกลียดชังผม ไม่ว่าผมจะหยิบจับทำอะไรก็ขวางหู ขวางตาไปหมดทุกอย่าง เขาจะเข้ามาวิจารณ์ ติ ด่า ไม่เกรงใจ ไม่ให้เกียรติ บ้างก็จงใจหักหน้าและฉีกหน้าผมต่อหน้าสาธารณชน ไม่เคยมองเห็นความดีของผมเลย มองแต่ผมในแง่ลบ ดู ๆ แล้วเขามีความสุขที่ได้กดให้ผมต่ำลง
อันนี้ข้อสันนิษฐานนะครับ
ไม่แน่ใจว่าคำพูดคำจา กิริยาท่าทาง หรืออุปนิสัยของผมอาจจะบังเอิญไปคล้ายกับคนที่เคยทำให้เขารู้สึกแย่มาก่อนในอดีตรึเปล่า พอเขาเห็นผมแล้ว ด้วยสีหน้า แววตา หรือสิ่งที่ผมทำ ดันไปคลิ๊กกับอดีตของเขา และขุดจิตใต้สำนึกฉากนั้นขึ้นมาแบบไม่รู้ตัว มันยิ่งกระตุ้นให้เรียกความเจ็บปวดในวันนั้นขึ้นมารึเปล่า เขาเลยโยงความเจ็บปวดในวันนั้น เข้ากับใบหน้า และการกระทำของผม จนทำให้เขาเกลียด ไม่ชอบขี้หน้า และหมั่นไส้ไปในที่สุด
ผมยืนยันว่าที่ผ่านมาผมเข้ากับใครได้ปกติ ไม่ได้เด่นอะไร แถมเป็นคนกลาง ๆ ซะด้วยซ้ำ มนุษยสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานอื่น ๆ เป็นปกติ ไปเที่ยว ดื่ม กิน ทุกอย่างเป็นปกติ
เพียงแต่ตอนนี้ผมรู้สึกไม่สบายใจที่ต้องอยู่ร่วมกับคนประเภทนี้ แต่จะให้เขาเปลี่ยนทัศนคติหรือเปลี่ยนมุมมองต่อตัวผมก็ไม่ได้ เพราะเราไม่สามารถเปลี่ยนใครได้อยู่แล้ว อันนี้เข้าใจ
แต่จะให้ผมเสแสร้งทำดีเปลี่ยนตนเองเพื่อให้เขาสุขหรือชอบ ผมคงทำไม่ได้เช่นกัน เพราะมันฝืนตนเอง และเหนื่อยด้วย หรือจะให้ผมเป็นฝ่ายที่ต้องเข้าใจในตัวเขาอยู่ฝ่ายเดียว ในขณะเดียวกันเขาไม่เข้าใจคนอื่นเลย มันก็ดูไม่ยุติธรรมนักสำหรับผม
เพราะว่า ว่ากันตามจริง ผมก็อยู่เฉย ๆ ผมก็อยู่ของผมดี ๆ ดำเนินชีวิตไปตามปกติ ไม่เคยมีปัญหาอะไรกับใครมาก่อน เพิ่งเจอคนแบบนี้เนี่ยแหละ ผมอยากหาทางออกโดยที่สามารถใช้ชีวิตร่วมกับเขาได้ ถึงจะไม่ปกติ100% เหมือนคนอื่นก็ตาม และไม่อยากเอาปัญหานี้มาบั่นทอนสุขภาพจิตในการดำรงชีวิต
แต่จะให้ทนกับสภาพที่ต้องให้เขาติ วิจารณ์ ด่า จิก แซะ แขวะ หักหน้า ไม่เกรงใจกันแบบนี้ไปตลอดผมก็ไม่โอเคเหมือนกัน
เอาจริง ๆ ผมเองก็เคยอคติกับคนอื่นครับ เมื่อมีใครที่ไม่ถูกใจ แต่มันเป็นแค่ช่วงเวลาหนึ่ง สุดท้ายก็หายครับ แต่ผมไม่เคยแสดงอาการอะไรออกมาให้อีกฝ่ายรู้ครับว่าผมไม่ชอบ เพราะผมเลือกที่จะเก็บไว้ในใจมากกว่า จะไม่เคยด่า ประชด จิก แซะ วิจารณ์ หรืออะไรทั้งสิ้น เพราะผมมองว่ามันไม่ยุติธรรมกับอีกฝ่ายที่เขาก็อยู่ของเขาดี ๆ แค่เรามองเขาในแง่ลบก็แย่พอแล้ว ยิ่งถ้าทำร้ายเขาด้วยคำพูด จะยิ่งทำให้เขาดูแย่ลงไปอีก ทั้งตัวผมก็ดูแย่ด้วยเช่นกัน
จึงอยากขอคำชี้แนะจากคนในพันทิพ ว่าต้องทำอย่างไรดี แรงมา แรงกลับดีมั้ย(ยังไม่เคยทำ) หรือแรงมา เงียบกลับ แบบนี้ก็ดูเหมือนเดิม หรือใครมีวิธีอื่น ๆ ที่คิดว่าน่าจะได้ผล ทำให้เราสามารถอยู่ร่วมกับคนประเภทนี้ได้