เราอยากมีครอบครัวแบบคนอื่นบ้างไม่ใช่ทางฐานะแต่เป็นความอบอุ่น ความเอาใจใส่ เวลาที่เราเห็นเพื่อนคุยกับแม่หรือแม่โทรมาหาเพื่อนแล้วบอกว่าคิดถึง เรารู้สึกอิจฉามากๆ แม่ของเราเลิกกับพ่อตั้งแต่เราเด็กๆซึ่งตอนนี้เราอยู่กับพ่อแล้วก็ญาติของพ่อคนอื่นๆ พ่อเราก็ไม่ได้ทำงานไม่ได้จ่ายค่าเทอมให้เรา เราไม่เคยขอคำปรึกษาจากพ่อเลยพ่อเราเป็นคนอารมณ์ร้อนมากพูดอะไรนิดหน่อยก็โมโห เราไม่มีที่ระบายเราอยากมีพ่อแม่ที่เข้าใจเราให้ความรักความใส่ใจ ตั้งแต่เด็กๆเราไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหนเลย เราอยุ่แต่บ้านเวลาเราเห็นญาติที่บ้านเราไปเที่ยวเค้ามีครอบครัวกันพร้อมหน้าเราก็ได้แต่แอบมองตอนเค้ากำลังจะขึ้นรถไปเที่ยวกันเราอยากไปด้วย เราอิจฉาที่เค้ามีพ่อมีแม่ที่คอยใส่ใจทุกเรื่อง ซึ่งต่างจากเราที่ไม่มีอะไรเลย เราทะเลาะกับยายตั้งแต่เด็กยายเรานิสัยเหมือนพ่อเราเลยไม่เคยฟังใครยึดแต่ตัวเองเป้นหลัก เราเบื่อมากน้อยใจในโชคชะตาตัวเองที่เป็นแบบนี้แค่อยากจะระบายความรู้สึกของตัวเองให้ใครสักคนฟัง
จริงๆมันยังมีอะไรมากกว่านี้ที่เราไม่ได้ระบาย เราเหนื่อยเราท้อเราไม่มีกำลังใจอะไรเลย