ผมมีข้อสงสัยครับ ก่อนอื่นเลยผมยังไม่เคยมีแฟนมาก่อน ถึงปัจจุบันอายุ 24 ปี ความรู้สึกมีแค่ชอบ พอใจและเฉยๆ จึงสงสัยว่าความรักมันจำเป็นขนาดนั้นเลยเหรอ ผมสังเกตคนรอบข้างไม่ว่า จะเป็น พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน ต่างก็ต้องการความรักกันทั้งนั้น พ่อแต่งงานกับแม่ แต่ใช้ว่าจะมีความสุขทุกวัน บางวันก็ทะเลาะกัน กระทบกระทั้งกัน (ตรงนี้ผมยอมรับได้ครับ แต่ก็ไม่อยากเป็นอย่างนั้น) พี่สาวมีแฟนจะแต่งงานกันปีหน้า คบกันมา 2 ปี แต่ผมสังเกตดูแล้วใช้ว่าจะมีความสุข ในเรื่องของนิสัย พี่สาวเป็นพวกที่ต้องได้อย่างที่ต้องการ ฝ่ายชายเป็นจำพวกเอื่อยๆเรื่อยๆ ดูแล้วคงจะไปกันไม่ไหว ทั้ง ลักษณะการใช้ชีวิต ตลอดจนฐานะทางสังคมก็แตกต่างกัน แต่ก็ยังอยากจะแต่ง พี่สาวกำหนดกฎเกณฑ์ทุกอย่าง ค่าสินสอด ก็ต้องตามกำหนด ดูแล้วฝ่ายชายคงหาไม่ได้ เนื่องจากการงานที่ไม่แน่นอน พี่สาวมีโครงการจะกู้เงินมาแต่งงาน เป็นหนี้เพราะแต่งงาน (ขนาดเงินจะแต่งงานยังไม่มี แล้วในอนาคตจะเป็นอย่างไร และดูเหมือนจะกดดันฝ่ายชายด้วย ในเมื่อเริ่มยังขนาดนี้แล้วต่อไปจะขนาดไหน มีแต่ทุกข์เปล่าๆ) เพื่อนคบ เลิก คบ เลิก ในเมื่อคิดที่จะรักทำไมไม่คิดให้ดีก่อนตั้งแต่แรก คำนึงถึงความเป็นไปได้ และอนาคต ไม่ใช้ความพอใจชั่วขณะ ความรู้สึกพวกนี้ก็แค่ความรู้สึกชั่วครู่ไม่ใช้เหรอ แล้วคนเราก็ต้องการมันนะเหรอครับ อยู่คนเดียวก็ใช้ว่าจะเหงา ผมสามารถอยู่กับหนังสือ ต้นไม้ หรือสัตว์ได้โดยไม่ต้องพึงมนุษย์ด้วยซ้ำไป ไม่รู้สึกเหงาอะไรทั้งนั้น ดั้งนั้นรักจำเป็นจริงเหรอ
ความรักสำคัญมากเหรอครับ