ตามหัวข้อเลยคับ คือผมต้องขอเล่าไว้ก่อนว่าผมนั้นก็เป็นเด็กที่มีช่วงเวลาทั่วไปเเต่ว่า สมัยก่อนเมื่อตอนป.5-ป.6 ผมได้มีเพื่แนที่เป็นผู้หญิงคนเเรกคับ เธอเข้าหาผมทั้งที่ตอนนั้นหรือสมัยเด็กๆผมไม่ชอบยุ่งกับผู้หญิงเลยคับ555 เเปลกใช่ไหมคับ เเต่ว่าพอเธอได้เป็นคู่นั่งข้างกับผมหรือว่าบัดดี้กันนั้นละคับ ผมก็ได้เริ่มรู้จักเธอครั้งเเรกเธอเป็นฝ่ายเข้าหาผมชวนผมคุยเเต่ว่าผมก็ยังทำตัวเหินห่างงะคับ เธอเลยพยายามเข้าหาผมมากขึ้นผมเลยเขินดิคับทำตัวไม่ถูก จนผ่านมาเรื่อยๆความรู้สึกเเค่เพื่อนก็ดันกลายเป็นชอบไปคับ ผมไม่สามารถเป็นเเฟนหรืออะไรทำนองนั้นกับเธอได้เพราะเธอมีเเฟนอยู่เเล้วคับ จะว่าโง่ก็โง่ละคับที่โดนหมาคาบไปเเดก ผมเลยพยายามได้เเค่เฝ้ามองเโอ เธอเปฌนคนที่ป็อบมากคับเรียกว่าสวยเลยก็ว่าได้เลยมีคนเข้าหาเยอะถึงเเบบนั้นก็ยังมาทักผมอยู่ ผมไปไม่เป็นจรองๆคับตอนนั้นเพราะคิ ดว่าเราไม่ควรได้เธอมาอยู่เคียงข้างเเล้วไม่ควรเเย่งของๆใครด้วย เธอก็พยายามเข้าหาผมตลอดอะคับทั้งที่ผมเป็นคน Loser เเบบนี้ จน ถึงป.6 ตอนจบเทอมเธอได้บอกลาผมจะมีการเขียนเสื้อด้วยใช่ไหม555ตอนนั้นเสื้อผมมีเเค่เธอที่เขียนให้ครับ  ทั้งที่คนอื่นไม่ได้สนใจผมเเท้ๆ สนท้ายเธอก็ย้ายรร.ไปครับ  จากนั้นม.1_2_3ผมก็อยู่เหมือนเดิมครับไม่ยุ่งอะไรกับผู้หญิง  จนม.4เธอย้ายรร.มาที่เดิมที่เดียวกับผมครับเเต่ว่าอย่างที่บอกไปครับเธอป็อบมาก