สวัสดีค่ะ
คือ เรากำลังจะแต่งงานกันค่ะ เราอายุมากกว่าแฟนปีเดียว
แต่เรากลับไม่ชอบตัวเองในตอนนี้เลย เราคิดว่าตัวเองคิดมากไป แต่เราก้ห้ามตัวเองไม่ให้รู้สึกแย่ได้เลย
เรามีน้องสาวอายุน้อยกว่า 10 ปีคนหนึ่งค่ะ ความสัมพันธ์เรากับน้องดีค่ะ
ปกติแล้ว เราจะไม่ค่อยได้กลับบ้าน เรารวมถึงแฟนจะไม่ค่อยได้เจอครอบครัวและน้องสาว
ขอเกริ่นก่อนนะคะ เราหน้าตาและหุ่นพอดูได้ น่ารักแต่ไม่มาก รูปร่างสมส่วนแต่ตัวเล็ก (เตี้ย) น้องสาวเราหน้าตาสะสวย ตัวสูงและหุ่นเซ็กซี่กว่าเรามากๆ คือ สวยระดับดาวมหาลัย ครั้งแรกที่แฟนเจอน้อง แฟนจ้องไม่วางตา และเราพอดูออกว่าเค้ามองแบบชอบพอค่ะ
เราพยายามคิดว่า คงเป็นเรื่องปกติ ใครเจอคนสวยก้คงต้องมองเดี๋ยวคงเลิกไปเองเมื่อชินและสนิทกันมากขึ้น
ครั้งต่อๆมาที่เจอกัน เราแอบมอง แฟนเราก้ยังคงมองน้องสาวแบบจ้องนานๆ สายตาชอบพออยู่เหมือนเดิม
เราคิดว่าแม่อาจจะอยากตัดไฟแต่ต้นลม ทุกครั้งที่เราอยากจะให้ทั้งสองทำความรู้จักคุ้นเคยกัน เช่น พาครอบครัวไปทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา แต่แม่มักจะบ่ายเบี่ยงไม่พาน้องสาวไปทุกครั้ง ส่วนตัวน้องสาวมักหลบหน้า (คิดว่าแม่คงบอกให้เลี่ยงค่ะ แม่เราคิดเยอะ) ส่วนใจเรานั้น ที่อยากให้คุ้นเคยกันไว้ เพราะว่าอย่างไรก้ต้องเป็นครอบครัวเดียวกัน
เรารู้ตัวว่าเราไม่ควรจะคิดอะไรอกุศลแบบนี้เลย แต่เราอดรู้สึกแย่ไม่ได้จริงๆค่ะ
เราคิดมากไปไหม หรือเราควรจัดการความรู้สึกอย่างไรเมื่อว่าที่สามีมองน้องสาวแบบชอบพอ
คือ เรากำลังจะแต่งงานกันค่ะ เราอายุมากกว่าแฟนปีเดียว
แต่เรากลับไม่ชอบตัวเองในตอนนี้เลย เราคิดว่าตัวเองคิดมากไป แต่เราก้ห้ามตัวเองไม่ให้รู้สึกแย่ได้เลย
เรามีน้องสาวอายุน้อยกว่า 10 ปีคนหนึ่งค่ะ ความสัมพันธ์เรากับน้องดีค่ะ
ปกติแล้ว เราจะไม่ค่อยได้กลับบ้าน เรารวมถึงแฟนจะไม่ค่อยได้เจอครอบครัวและน้องสาว
ขอเกริ่นก่อนนะคะ เราหน้าตาและหุ่นพอดูได้ น่ารักแต่ไม่มาก รูปร่างสมส่วนแต่ตัวเล็ก (เตี้ย) น้องสาวเราหน้าตาสะสวย ตัวสูงและหุ่นเซ็กซี่กว่าเรามากๆ คือ สวยระดับดาวมหาลัย ครั้งแรกที่แฟนเจอน้อง แฟนจ้องไม่วางตา และเราพอดูออกว่าเค้ามองแบบชอบพอค่ะ
เราพยายามคิดว่า คงเป็นเรื่องปกติ ใครเจอคนสวยก้คงต้องมองเดี๋ยวคงเลิกไปเองเมื่อชินและสนิทกันมากขึ้น
ครั้งต่อๆมาที่เจอกัน เราแอบมอง แฟนเราก้ยังคงมองน้องสาวแบบจ้องนานๆ สายตาชอบพออยู่เหมือนเดิม
เราคิดว่าแม่อาจจะอยากตัดไฟแต่ต้นลม ทุกครั้งที่เราอยากจะให้ทั้งสองทำความรู้จักคุ้นเคยกัน เช่น พาครอบครัวไปทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา แต่แม่มักจะบ่ายเบี่ยงไม่พาน้องสาวไปทุกครั้ง ส่วนตัวน้องสาวมักหลบหน้า (คิดว่าแม่คงบอกให้เลี่ยงค่ะ แม่เราคิดเยอะ) ส่วนใจเรานั้น ที่อยากให้คุ้นเคยกันไว้ เพราะว่าอย่างไรก้ต้องเป็นครอบครัวเดียวกัน
เรารู้ตัวว่าเราไม่ควรจะคิดอะไรอกุศลแบบนี้เลย แต่เราอดรู้สึกแย่ไม่ได้จริงๆค่ะ