สวัสดีครับ คือมีเรื่องอยากปรึกษาและระบายหน่อยครับ
ผมอยู่คอนโดแถวๆประเวศครับ ปกติถ้ามีปัญหาพวกระบบไฟ น้ำ อะไรอย่างนี้จะแจ้งให้ทางนิติส่งช่างมาทำให้ครับ 
ซึ่งไม่เคยมีปัญหาอะไร ทำเสร็จก็ขอบคุณ มีสินน้ำใจให้บางครั้งถ้าสะดวก 
แต่เมื่อวานนี้มีปัญหาครับ 
คือทางผมแจ้งเรื่องหลอดไฟฟ้าห้องมันเสียไป น่าจะเป็นเดือนหรือเกือบ2เดือนแล้ว
แล้วเมื่อวานนี้ทางนิติส่งคนมาทำ ปัญหามันอยู่ที่คนที่ส่งมาครับ

คนคนนี้เข้ามาตอนแรก ผมนอนอยู่ ลูกชายผมเลยออกไปเปิดประตูให้ เขาถามหาบันได ซึ่งแน่นอนบ้านผมไม่มี ลูกผมก็บอกไปว่าไม่มี
เขาให้ลูกๆช่วยหา ช่วยดูให้ว่ามีบันไดหรืออะไรที่สามารถเหยียบขึ้นไปเปลี่ยนหลอดไฟได้ไหม 

จากนั้นเขาก็เห็นหลอดไฟหน้าบ้าน เขาเอาหลอดวงกลมมา แต่หลอดที่หน้าบ้านเป็นหลอดยาว ใช้ด้วยกันไม่ได้
เขาเลยกลับไปเอาหลอดใหม่ คราวนี้พอเขากลับ ลูกชายมาปลุกผมบอกว่า ช่างมาทำไฟ เขาให้หาบันไดให้ พ่อมีหรือเปล่า

ผมบอกไปว่า ไม่มีอยู่แล้ว ลูกก็เห็น แล้วลูกได้บอกเขาไปหรือเปล่าว่าไม่มี 
ลูกผมตอบว่าบอกไปแล้ว แล้วที่บ้านก็ไม่มีอะไรที่สูงพอจะให้เหยียบได้ ที่น่าจะได้ก็มีแค่เจียง 2ชั้นซึ่งผมใช้เก็บของอยู่ ถ้ารื้อล่ะก็งานหยาบแน่

อ่อ .... แล้วก็ ก่อนเขามา ทางแฟนผมที่โทรไปคุยกับนิติเรื่องค่าน้ำค่าห้อง ทางนั้นถามมาว่ามีคนไปซ่อมหลอดไฟให้หรือยังแฟนผมตอบว่ายัง
แต่ไม่เป็นไร ทางผมซื้อหลอดชั่วคราวมาติดไว้แล้ว ครับผมซื้อปลักไฟที่ปลายมันเป็นที่ใส่หลอดเกลียวๆ ผมเอามาแขวนไว้หน้าบ้านแล้ว

เอาล่ะ คราวนี้คนคนนั้นที่จะทำหลอดไฟกลับมาอีกครั้งพร้อมหลอดใหม่ และคราวนี้ผมออกไปหน้าบ้านด้วย 
ผมเห็นเขาไม่ถือบันไดมา

ผมเลยถาม "ไม่เอาบันไดมาด้วยเหรอครับ"
ทางนั้น "แล้วคุณมีไหมล่ะ" 
ผมตอบ "ไม่มีอยู่แล้วนี่ครับ คือผมต้องหาบันไดมาให้เหรอครับ"
ทางนั้น "อ่าวไม่มีแล้วจะเปลี่ยนยังไง หาอะไรมาก็ได้ที่ยืนได้"
ผมตอบ "คือแล้ว มันเป็นความผิดของผมเหรอครับ ที่ไม่มีบันได ผมว่าทางช่างน่าจะเตรียมมาด้วยนะครับ"
หลังจากได้ยินคำนี้เขาขึ้นเลยครับ 
"กูไม่ใช่ช่าง!" "เขาวานให้กูมาเปลี่ยนให้ ทำไมพูดจายังงี้ล่ะ เห็นเสื้อกูไหม นี่บัตร" เขาใส่ชุดบริษัทมาครับ "กูทำงานบริษัทใหญ่โต ห้องกูก็ซื้อ ไม่ได้เช่าเว้ย มีตาหัดดูบ้าง โง่หรือเปล่าวะ" 

หลังจากนั้นผมสตั้นไปแป๊ปนึง "อ่อ ไม่ใช่ช่างเหรอครับ" 
เขาตอบกลับทำควันเดินมาหน้าบ้าน
"เออ ทำไมพูดจานักเลงจังวะ" "คนมาช่วย ไม่หัดพูดจาดีๆ เรียนมาหรือเปล่า ไอ้เหxxx" 
ทางผมสาบานได้เลยว่าพูดจาดีๆ แทนตัวเองว่าผมและลงท้ายด้วยครับ และเรียกอีกฝ่ายว่าคุณตลอด 
แต่เหมือนเขาจะขึ้นเพราะผมไปเรียกเขาว่าช่างของตึก 
ผมตอบ "เอ่อ ถ้างั้นผมก็ขอโทษด้วยครับ ผมไม่รู้ครับว่าไม่ได้เป็นช่างของนิติ งั้นไม่เป็นไรครับ ผมไม่ทำแล้ว นี่ครับหลอดด้านหลังผมทำไว้แล้ว คุณกลับไปเถอะครับ"
เขาตอบ "ถ้าไม่รู้ทำไมไม่พูดดีๆ แทนที่จะขอบคุณ"
ผมที่งงหนักถามกลับไปว่า "ผมพูดไม่ดีตรงไหนครับ หรือที่ผมบอกว่า เป็นความผิดของผมเหรอครับ ที่ผมไม่มีบันได "
เขาตอบ "เออ นั่นแหละ กูอุตส่ามาช่วย เขาวานให้กูมาเพราะสงสาร เห็นเดือดร้อน ดันมาพูดxมาๆอีก"
ผมตอบ "ครับ ขอโทษครับ" แล้วก็กุมมือไว้ตรงด้านหน้าก้มหัวให้เล็กน้อย ตอนนี้ผมคิดว่าสถานการณ์ไม่ดีละ เพราะเขาด่าไม่หยุดมีแต่คำด่าหยาบๆและดูถูก
ผมเลยได้แต่ก้มหัวและขอโทษ "บ้าเปล่าวะ ไอ้สxx ขอโทษอยู่ได้ ออกมานี่มา ไอ้xx อยากโดนxxx เหรอ ไอ้ xxxx นี่"
นะตอนนั้นบอกตรงๆผมคิดอย่างเดียว ทำไงก็ได้ให้ตาคนนี้กลับไป และสิ่งเดียวที่ทำได้คือ ยืนนิ่งๆอยู่ในรั้วบ้าน ขอโทษและตอบครับ กับทุกคำด่า 

แต่มันไม่จบแค่นั้น ยิ่งเห็นผมยอม ยิ่งเห็นลูกชายผมกลัว เขายิ่งด่าดังขึ้น ท่าทีพยายามจะเข้ามาให้ได้ ผมไม่ได้ด่าตอบไปเลยจนกระทั่งเขากำลังจะกลับไปที่รถมอไซด์ของเขา
"พวกระวังตัวไว้ให้ดี อย่าให้กูเจอข้างนะ โดนแน่ ไอ้xxx"

คำนี่แหละครับที่ผมทนไม่ได้ ผมคิดว่าถ้าขอโทษและก้มหัวปล่อยให้เขาด่าไปก็จะจบ ผมกับลูกและครอบครัวก็จะได้ใช้ชีวิตปกติ
แต่คำพูดที่เขาพูดมา มันไม่ใช่แล้ว ทำไมผมและครอบครัวถึงจะต้องคอยมาระแวงด้วยว่าจะมีใครมาทำร้ายไหม 

ผมเปิดประตู "งั้นเข้ามาครับ มาเครียร์ข้างใน" อย่างน้อยถ้ามีเรื่องกันหรือโดนทำร้ายก็ยังอยู่ในเขตบ้านเรา ถ้าออกไปข้างนอก แล้วมีเรื่องกันอาจกลายเป็นทะเราะวิวาทและไม่อาจเอาผิดเขาได้ นี่คือความคิดของผมนะตอนั้น 
เขาปรี่มา "เออ ไอ้ xxx อย่าไปหยิบไม้นะ" แต่เขาถือหลอดไฟแท่งยาวๆเงื้อมมือ 
ผมเลยถอย
หน้าบ้านผมเป็นครัว
ผมเดินไปหยิบมีดขึ้นมาถือ "เข้ามาสิ เข้ามาสิวะ"
เขาถอยหลับ เดินไปเข็นรถไม่มองกลับมา
จนเลยห้องผมไป2-3ห้อง(เป็นร้านก๋วยเตี๋ยว) เขาตะโกนกลับมา "ออกมาสิวะ ไอ้คxxx xxxxxx พวกอย่าออกมานะ (อีกคำผมจำไม่ได้ ไม่แน่ใจว่า ตาย หรือจะเล่นแxงให้ตายหรืออะไรประมาณนี้)  " 

ผมตะโกนกลับ "ก็เข้ามาสิ" แต่ไม่ออกไปนอกเขตรั้ว บอกเลยผมกลัวความผิด ผมกลัวติดคุกแล้วจะไม่ได้อยู่กับลูกอีก ถ้าผมถือมีดออกไปแทงเขา ผมก็โดนจับ ถ้าผมพลาด ผมก็ตายไม่ว่าทางไหน ผมก็จะไม่ได้อยู่กับครอบครัว ผมจริงตัดสินใจอยู่แต่ในเขตบ้าน อย่างน้อยตามที่ผมคิดก็คือความผิดผมจะน้อยลง หรือความผิดเขาจะมากขึ้น แต่ปากที่ตะโกนไปนั้น เพื่อจะทำให้เห็นว่า ผมสู้นะ เขาจะได้ไม่เข้ามา

ส่วนเขาตะโกนด่าอีกรอบแล้วบิดรถหนีไป

หลังจากไปผมคิดหนัก ต่อไปนี้ครอบครัวจะเป็นไง เราจะยังอยู่ที่นี่ได้ไหม ลูกเราที่เห็นเหตุการณ์จะกลัว หรือการไปกลับโรงเรียนของลูก จะโดนมันดักทำร้ายเข้าสักวันหรือเปล่า คิดหนักมาก 

ผมบอกลูกกับแฟนว่า พรุ่งนี้ให้หยุดงานหยุดเรียน แล้วจะเข้าไปคุยกับทางนิติ
ผมไม่รู้ชื่อ ห้องที่เขาอยู่ หรือแม้แต่ตึก ผมกลายเป็นฝ่ายที่ต้องรอ คนขู่ให้ลงมือ หรือบางคนจะคิดว่า มันไม่ลงมือหรอก มันอาจขู่เฉยๆ 
แต่ทำไม ชีวิตครอบครัวผมต้องมาตกอยู่ในความเสี่ยงแบบนี้ด้วยล่ะ 

ตอนเช้าวันนี้ผมไปที่นิติ ต้องการชื่อ ที่อยู่เพื่อเอาไปแจ้งความ ผมอัดคลิปไว้ด้วย คือเมื่อวานไม่คิดไงว่าจะลงเอยแบบนั้น ตั้งใจว่าจะไม่ติดใจอะไรแค่คำด่าให้เขาด่าๆไปมันจะได้จบ ผมไม่อายใครหลอกที่จะก้มหัวขอโทษ ขอแค่ให้เรื่องจบและครอวครัวปลอดภัยก็พอ แต่มันดันไม่จบ นึกเสียดายที่ไม่ได้ถ่ายคลิปไว้

ทางนิติมีผู้หญิงอยู่คนเดียว เธอเริ่มด้วยการบอกว่า ทางเธอมีส่วนผิด เพราะปกติแล้วจะมีคนของทางนิติเดินไปด้วย อีกอย่าง เธอใช้คนคนนั้นเอง เพราะเห็นว่าเคยทำงานแบบนี้ให้ เห็นทางเราไม่มีไฟใช้ต้องลำบาก เพราะความหวังดี แล้วคนคนนั้นก็เป็นคนดี ปกติ ช่วยเหลืองานเธอไม่มีปัญหา เพราะเธอหวังดีเลยส่งคนคนนั้นมาทำให้เรา 

"เดี๋ยวมาต่อนะครับ แฟนผมที่ไป สถานีตำรวจกลับมาแล้ว ขอคุยก่อนครับ"