คือว่าเราเกลียดพ่อตัวเองด้วยสาเหตุที่ว่าเราโดนทำร้ายมาตลอดอยู่ในขอบเขตเรียกว่าอยู่ในกรอบเลยแหละ คือพ่อเราเป็นคนที่ใช้ความรุนแรงทั้งกับเรากับแม่และก็น้อง เวลาทะเลาะกับแม่พ่อก็ทำร้ายร่างกายแม่ตลอดเลยมีครั้งนึงที่ถึงกับแม่ต้องเข้าโรงพยาบาลกระดูกซี่โครงร้าวคือรุนแรงมาก เหตุการณ์แรกที่เราโดนเลยคือเมื่อตอนประถมเราจะนอนในห้องเดียวกันกับพ่อแม่แล้วก็น้องตอนนั้นกลางดึกพ่อไปกินเหล้ากลับมา เรานอนอยู่แล้วชาร์จโทรศัพท์ไว้ พ่อกลับมาเห็นก็พยายามจะเข้าโทรศัพท์เราแต่เข้าไม่ได้เพราะเราล็อกรหัสไว้แล้วคือไม่พอใจถึงกับปาโทรศัพท์เเราทิ้งจนมันพังแบบเละเลยอะ เหตุการณ์ที่สองเลยเราคุยโทรศัพท์กับเพื่อนจนดึกพ่อเข้ามาเห็นก็โกรธไม่ฟังเหตุผลถึงกับตบตีเราทำร้ายเราแล้วก็ยึดโทรศัพท์ทั้งที่มันเป็นช่วงวันหยุดเราก็อยากคุยกับเพื่อน เหตุการณ์ที่สามเลยตอนนั้นประมาณม.1คือตอนนั้นก็มีพี่ที่รู้จักกันสนิทกันเค้าเป็นทอมคือให้คำปรึกษาทุกอย่างเราคุยกับพี่แกทุกเรื่อง เวลามีเรื่องไม่สบายใจก็คุยกับพี่แกแล้วบังเอิญวันนั้นคุยกับพี่แกอยู่ละพ่อเข้ามาเห็นก็โดนอีกเหมือนเดิมแต่หนักกว่าเดิมถึงกับหัวแตกนี้หัวแตก เราร้องไห้อยู่หลายวัน จนมาเมื่อวานนี้บอกก่อนว่าช่วงนี้พ่อต้องไปดูงานต่างจังหวัดเราอยู่บ้านกับแม่และน้อง เราขาดเรียนบ่อยสาเหตุเพราะตื่นไม่ทันแล้วเวลาไปโรงเรียนเราก็ขึ้นรถสองแถวไปเอง ทีนี้เมื่อวานพ่อเราโทรมาหาแม่แล้วขอคุยกับเรา เราโดนด่ายับเลยเพราะพ่อว่าที่เราขาดเรียนนั้นเพราะไปอยู่กับผู้ชายทั้งๆที่เราอยู่บ้านไม่ก็ไปเล่นอยู่บ้านเพื่อนแม่เราก็ช่วยอธิบายแต่คือไม่ฟังแล้วบอกว่ามีคนมาบอกว่าเราขาดเรียนไปอยู่กับผู้ชายคือไม่ฟังเรา จนทุกวันนี้เราไม่อยากอยู่บ้าน ตอนอยู่โรงเรียนเป็คนร่าเริงแต่พอกลับมาบ้านเราก็เปลี่ยนเป็นแบบอารมณ์เศร้าๆหงอยๆเก็บตัวไม่อยากเจอใคร เรื่องนี้เราไม่กล้าเล่าให้เพื่อนฟังเลย เราเหนื่อยมากท้อมากที่เป็นแบบนี้ควรทำไงดี😞😔