ขอระบายบางที่อัดอั้นมานาน ผมออกจากบ้านวันที่ 15/6/62 ก่อนจะกลับหอเพื่อนเรา 2 คนไปทานข้าวที่ร้านก่อน คุยทุกอย่างเพราะเราไม่ได้เจอกับเพื่อนนานเป็นปี บอกเพื่อนว่าพักคืนเดียวพอ เพื่อนคะยั้นคะยอให้ไปพร้อมเค้าต้นเดือนกรกฎาคม ผมรอ จนใกล้ถึงวันนัด 2 วันเพื่อนเพื่อนบอกว่ารออีกสักอาทิตย์นึงได้ไหมเค้าติดสอบราชการ ผมรออีก ใกล้ถึงวันนัดผลัดเรื่อยๆ จนผมเหนื่อยใจ เค้าบอกว่าพักห้องเค้าเรื่อยๆ ก่อน จนมาวันนี้ครบ 67 วัน ก่อนเค้าจะออกจากห้องพักผมระเบิดออกมาว่าไปแล้วตั้งสติไว้ดีๆ กลับมาพรุงนี้เช้าตอบคำถามของผมด้วย เพราะนัดกันจะไปหางานที่กระบี่ ตั้งแต่ 2 เดือนที่แล้ว จากนั้นปล่อยผมอยู่ที่ห้องคนเดียว ตัวเองไปเชียร์บอลที่สตูลกับเพื่อนเค้าอีกคน ความรู้สึกผมตอนนี้โคตรแย่มาก เค้าไม่นึกถึงความรู้สึกผมเลย ผมอุตส่าห์รอเค้าตั้ง 2 เดือนกว่า เค้าทำแบบนี้กับผมได้ยังไง ไม่มีเพื่อนคนไหนที่ยอมเสียเวลาเหมือนผมขนาดนี้หรอก ผมเล่าให้เพื่อนเค้าฟังว่าอะไรยังไง ด้วยเสียงสั่นจะร้อง ร้องไม่ออก อัดอั้นมาเป็นเดือน พรุ่งนี้เช้าถามแล้วเค้ายังลังเลอีก ผมพร้อมที่จะไปแล้วอย่ามาเรียกผมว่าเพื่อนอีกต่อไป ต่างคนต่างอยู่ไปเลย ถ้าผมเรียบเรียงไม่ถูกขออภัยด้วยคับ
ถ้าผมจะเลิกคบกับเพื่อนที่คบกันมา 5 ปี คิดว่าเป็นอย่างไรบ้างคับ