ทุกครั้งที่เปิดประตูเข้าห้องจะเห็นลูกชายมานั่งรอที่หน้าประตูทุกครั้งพร้อมกับร้องหง่าวๆกล่าวทักทายกันเบาๆ แล้วก็จะเดินมาคลอเคลียที่ขาไปมา ไม่รู้หรอกว่าเขาคิดถึงเราไหมหรือรักเราไหม แต่เรารักและคิดถึงเขามากๆ เวลาพักหรือว่างๆก็จะเปิดโทรศัพท์ดูรูปเขาไปมา เหมือนเติมกำลังใจให้เต็มตลอดทั้งวัน หายเหนื่อยเลย ก่อนนอนเขาจะเดินไปมาในห้องเหมือนตรวจสอบความเรียบร้อยก่อนนอน วันไหนอยากมานอนด้วยจะเดินมาใกล้ๆแล้วเราก็ต้องเปิดผ้าห่มเพื่อเชื้อเชิญให้นอนข้างๆกันได้ แต่ถ้าวันไหนเราอยากให้เขามานอนใกล้ๆเขาจะไม่มาหรือไม่ก็นอนได้ไม่นาน ตื่นเช้ามาก็พบว่าเขามานอนบนหัวเราแล้ว เป็นแบบนี้ทุกครั้งไป
น่ารักขนาดนี้จะไม่หลงได้ไงหละ บ้าเอ้ย ฉันตกหลุมรักลูกชายตัวเองวันละหลายล้านครั้ง  
บ้านอื่นเป็นเหมือนกันไหมคะ