คือเรื่องเป็นอย่างงี้ครับผมได้สมัครเป็นทหารมาเพราะอยากเป็นนายสิบแต่นี่คือสิ่งที่ทำให้ผมเปลี่ยนคงามคิดและรู้สึกท้อแท้ในการใช้ชีวิตในรั้วทหารเหลือเกิน ผมสมัครมาปี1/61(ช่วงฝึกขอไม่พูดเพร่ะไม่ใช่ประเด็นตอนนี้ผมเป็นผลัดรองปลดแล้ว)
ผมขึ้นกองร้อยมาได้รับเลือกให้มาทำงานตำแหน่ง บก.ร้อย ช่วงแรกๆผมรู้สึกดีที่ได้ทำตำแหน่งนี้เพราะคิดว่าเราคงได้กลับบ้านทุกเดือน แต่ว่าไม่ใช่เลยครับ 2-3 เดือนผมถึงจะได้กลับบ้านที ไม่ใช่ผมคนเดียวนะครับทั้งพี่ๆเพื่อนและน้องก็ไม่ต่างกันทุกคน เดี๋ยวมีฝึกเดี๋ยวมีรับตรวจอะไรก็ไม่รู้เยอะแยะไปหมด แล้วสาเหตุที่ไม่ได้กลับเพราะ คนไม่พอ! รู้ไหมครับว่าทำไมถึงไม่พอเพราะว่ามีคนได้กลับบ้านยาวเขาเรียดว่าจำหน่าย จำหน่ายเกินครึ่งกองร้อย คนอยู่กองร้อยก็ลำบากทั้งเวรทั้งรับตรวจทั้งฝึกบ้านไม่ได้กลับใช้แต่งานพลทหาร ผมคิดว่าแบบนี้ไม่ต่างจากติดคุกเลยเรื่องทำงานผมไม่ว่าเลยแต่ผมก็อยากกลับบ้านไปอยู่กับครอบครัวบ้าง จริงๆมีอะไรมากกว่านี้แต่ผมอยากระบายแค่นี้ ขอบคุณทุกคนที่สละเวลามาอ่านนะครับ
จากพลทหารชั้นผู้น้อยคนนึง
ประสบการณ์การสมัครมาเป็นทหารเกณฑ์(ยังไม่ปลด)
ผมขึ้นกองร้อยมาได้รับเลือกให้มาทำงานตำแหน่ง บก.ร้อย ช่วงแรกๆผมรู้สึกดีที่ได้ทำตำแหน่งนี้เพราะคิดว่าเราคงได้กลับบ้านทุกเดือน แต่ว่าไม่ใช่เลยครับ 2-3 เดือนผมถึงจะได้กลับบ้านที ไม่ใช่ผมคนเดียวนะครับทั้งพี่ๆเพื่อนและน้องก็ไม่ต่างกันทุกคน เดี๋ยวมีฝึกเดี๋ยวมีรับตรวจอะไรก็ไม่รู้เยอะแยะไปหมด แล้วสาเหตุที่ไม่ได้กลับเพราะ คนไม่พอ! รู้ไหมครับว่าทำไมถึงไม่พอเพราะว่ามีคนได้กลับบ้านยาวเขาเรียดว่าจำหน่าย จำหน่ายเกินครึ่งกองร้อย คนอยู่กองร้อยก็ลำบากทั้งเวรทั้งรับตรวจทั้งฝึกบ้านไม่ได้กลับใช้แต่งานพลทหาร ผมคิดว่าแบบนี้ไม่ต่างจากติดคุกเลยเรื่องทำงานผมไม่ว่าเลยแต่ผมก็อยากกลับบ้านไปอยู่กับครอบครัวบ้าง จริงๆมีอะไรมากกว่านี้แต่ผมอยากระบายแค่นี้ ขอบคุณทุกคนที่สละเวลามาอ่านนะครับ
จากพลทหารชั้นผู้น้อยคนนึง