คัยเคยมีความรู้สึกว่าวันนึงเหมือนโลกของเราไม่สดใสเหนื่อยใจ เหนื่อยไปหมดเครียดมาก เราเป็นเด็ก ม.6ที่ซ้ำชั้นเนื่องจากป่วย เลยไม่ได้เรียนกับเพื่อนที่รุ่นเดียวกันทำให้การใาโรงเรียนแต่ละวันมันรู้สึกทรมานเป็นคนโง่ค่ะ เรียนสายวิทย์-คณิต แต่ไม่เก่งอะไรเลย เรียนแบบนี้ไม่มีความสุขเลยค่ะ เพื่อนมีแต่รู้สึกว่างปล่าวไม่มีใครซักคนจริงๆที่เรารู้สึกว่าจิงใจทั้งๆที่เราจิงใจกับเขามากๆบางคนเห็นแก่ตัวจริงๆแต่เราไม่พูดอะไรเราเราพูดเทอกับเรากับน้องในห้องเดียวกันเพื่อไม่ให้น้องรู้สึกว่าเราแก่กว่านะจะได้ไม่อึดอัดกัน วันนี้มันเครียดมากจริงๆค่ะ ไม่อยากเรียนแล้วไม่อยากอยู่แล้ว จุดนี้มันลำบากใจมากๆระบายกับใครก็ไม่ได้เพราะเพื่อนรุ่นเกียวกันมันก็เข้ามหาลัยกันหมด ท้อแท้มากค่ะ