เเอบปลื้มคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน..

ก็ตามหัวข้อเลยค่ะ เราเเอบชอบคนๆนึง ซึ่งเราก็เเอบมองเค้าอยู่ตลอด เรารู้จักเขา เเต่เขาอาจจะไม่รู้จักเราเลย ดีใจทุกครั้งที่ได้เห็นหน้า มีความสุข เเต่สุดท้ายเขาก็จะไม่ได้อยู่ใกล้ๆเราเเล้ว เขาย้ายไปที่อื่น

เราเเอบชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะ เขาดูเป็นคนโลกส่วนตัวสูงค่ะ เเค่มองก็รู้ พี่เขาเเบบไม่สนใจอะไรเลย ไม่สนโลกอะไรประมาณนี้ ดูเข้าถึงยาก ยาก เเบบยากมากๆๆ ยากชิ-หาย เขาดูเหมือนไม่มองผู้หญิงด้วยค่ะ ชอบมองพื้นตลอด

เราเเอบชอบรุ่นพี่คนนึงค่ะ ไม่รู้จักกัน เราเห็นพี่เขาตลอด พี่เขาก็มองหน้าเราค่ะ พี่เขาดูเหมือนเป็นคนเข้าถึงยาก ไม่สนใจอะไรเลย เย็นชา อะไรประมาณนี้ค่ะ ในเฟสก็ไม่ลงอะไรเลย อยากเข้าหาเเต่ไม่กล้า🥲 เราคิดว่

สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราเจอปัญหาที่หนักอกมากอยากจะมาสอบถามความเห็นของทุกๆคนที่เข้ามาอ่านหน่อยค่ะ เรื่องมีอยู่ว่าเราเเอบชอบคนๆนึงค่ะเเอบชอบตั้งเเต่ปวช.1เผลอเเปปเดียวตอนนี้ก็ปวช.2เเล้วค่ะเเอบชอบมาจะปีนึงเเล

เนื่องจากเหตุการณ์ ข้างบ้านเสียงดัง เราจึงทำอะไรไม่ได้เลยจนตอนนี้ เพราะข้างบ้านเป็นคนใหญ่คนโตที่มีอำนาจ แต่ในฐานะที่เป็นแค่ผู้เช่าอยู่บ้านข้างๆเขาเท่านั้น ซึ่งพ่อเลี้ยงกับแม่เราเขาบอกให้อดทนไว้ แต่เรา

ปรึกษาครับ ผมอายุ19 ปี เเอบชอบป้าอายุ 28ปี ทำไงดีครับ กลัวพ่อเเม่ว่าอายุต่างเกินไป

คนที่รู้จักกันไม่ต้องมาก นานๆครั้งเจอกันทานข้าว นั่งคุยกันสบายใจ ยิ้มให้กัน ไม่มีเรื่องทุกข์ร้อนให้กัน แค่บางทีนานครั้งทักมาก็สุขใจ ไม่ใช่คนรักแบบเป็นแฟน แล้วเพื่อนๆเคยมีกันไหมคนแบบนี้ เจอกันที่ไหน

คือเราเคยชอบปลื้ม ๆเพื่อนเขาค่ะแต่เพื่อนเขาไม่รู้นะคะ เราไม่เคยคุยกัน เขาไม่รู้จักเรา แล้วทีนี้พอเราเลิกชอบเพื่อนเขา พักใจสักเกือบ ๆ ปี เราก็เลยรู้สึกว่าเขาน่ารัก มีบางอย่างที่ชอบคล้ายกันด้วยเราเลยปิ๊

คือเราสงสัยค่ะ คือเรารู้จักกับน้องคนลาวผ่านๆแล้วเหมือนจะได้ทุนไปเรียนต่อที่จีนทั้งที่ระดับhskยังแค่พื้นฐาน คือที่ลาวเขาได้ทุนกันง่ายๆขนาดนี้เลยหรอคะ