เรื่องมันเป็นแบบนี้ มันผ่านมาเป็น 10-15 ปี ย้อนกลับไปสมัยเรียนช่วง ม.1 (โรงเรียนเอกชน)เล่าเท่าที่จำได้นะ
นางเป็นผู้หญิงรูปร่างอ้วนผิวขาว น่าจะผิวขาวสุดในกลุ่ม แต่เป็นเพื่อนร่วมห้องนางเป็นเด็กใหม่ที่เข้ามาตอน ม.1 ส่วนผมเป็นเด็กเก่าที่มาจากป.6 ขึ้น ม.1 โดยส่วนตัวผมเรียนไม่เก่งขี้เกียจด้วย การบ้านไม่ทำ แต่ได้นั่งอยู่หลังห้อง ส่วนนางนั่งข้างหน้าผม ผมก็สงสัยนะตัวใหญ่ขนาดนี้ใครให้มานั่งตรงนี้ ผมมองกระดานไม่เห็นนางบังสะมิดเลย แล้วเหมือนครูจะรู้ว่าผมไม่ค่อยทำการบ้านเลยจับให้นั่งคู่กัน คงอยากให้นางช่วยดูแล
สิ่งที่เรื่องราวความทรงจำของมันย้อนกลับมาทำให้นึกถึง เป็นที่คั่นกระดาษที่นางทำมาให้ ถ้าจำไม่ผิดนางทำที่คั่นกระดาษมาแจกเพื่อนในกลุ่ม โดยทำมาเผื่อให้ผม 1 อัน โดยที่ให้ผมเป็นคนเลือกก่อนว่าอยากได้อันไหน แล้วนางจะเขียนชื่อให้ เพื่อนๆของนางก็อิจฉาแซ่วกันใหญ่ ตอนนั้นผมก็ไม่เข้าใจก็เขิลไปตามปกติ
เรื่องราววนเวียนไปมา ม.1-ม.3 ก็สนิทกันบ้าง ทะเลาะกันบ้างแบบเพื่อน นางเคยถามว่าทำไมคนอื่นทำดีได้ ทำไมต้องรุนแรงกับเค้าด้วย ผมก็บอกไปว่าผมไม่รู้ (เวลาผมเรียกนางชอบสะกิดแรงๆ ตีไปหัวเข่า,ตีไปที่หัวไหล่เวลาที่เรียกแล้วไม่หัน) ช่วงนั้นผมยอมรับว่าผมไม่ได้มองผู้หญิง ผมไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง แต่ตอนนั้นผมติดเกมมากเกิน อะไรๆก็เป็นเกมหมดแล้วมีร้านเกมมาเปิดข้างโรงเรียน ผมได้ค่าขนมมาผมเก็บเงินไปเล่นในวันเสาร์อาทิตย์ เรื่องเรียนทำแค่การบ้าน ลอกอย่างเดียว ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แล้วที่บ้านก็ไม่ยอมรับให้มีแฟน เพราะผมเห็นพี่ๆมีแฟนแล้วพ่อแม่บ่นหนักมาก บ้านของผมจน ถ้าไม่ทำงานก็จะไม่มีกิน (11.00–15.00 เป็นช่วงเวลาที่พ่อแม่นอนกลางวัน ผมจะออกมาช่วงนั้น ตอนวันหยุด) พ่อแม่ไม่ได้มาดูแล พ่อแม่ทำแต่ของไปขาย พวกผมก็เลยโดนไปด้วย ช่วยทำของ ไปขายของในตลาด(ลูกแม่ค้าก็แบบนี้) แต่ผมไม่รู้ว่านางจะรู้เปล่า
โรงเรียนสุดแค่ ม.3 เพราะ ม.6 ยังไม่เปิด ช่วงหลังๆใกล้จะเรียนจบนางเริ่มแสดงตัวมากขึ้นว่าชอบ แต่สิ่งที่ผิดพลาดของผม นางขอคำตอบว่าชอบนางเปล่า ผมตอบว่าชอบแบบประชดไป(ตะคอก)(ผมก็ชอบ แต่ยังสับสน) ตอนนั้นผมไม่รู้ควรทำแบบไหน ผมเขินด้วย กลัวพ่อแม่รู้ บ้านผมจน ผมติดเกมหนักมาก ผมก็ไม่รู้ทำไง เห็นเพื่อนนางมาบอกว่านางร้องไห้ เหมือนนางจะถอดใจไปพร้อมกับการเรียนจบช่วง ม.3
ปัจจุบันผมก็ยังหาอยู่ผ่าน social media ทุกช่องทางที่จะค้นได้ แต่ก็ยังหาไม่พบ ถามเพื่อนแล้วนางหายตัวไปไหนไม่รู้
*สมัยนั้นมีแค่ hi5 บ้านผมไม่มีเน็ต เลยไม่ได้เล่น
*หนังสือรุ่นผมหาย ไม่มีข้อมูลอะไรให้เลย
*มือถือสมัยนั้นอย่างมากได้แค่โทร แต่บ้านผมจนเลยไม่ได้ใช้
*เรื่องน่าจะเกิดขึ้นตอน 2551-2553 จำเวลาไม่ได้
*รูปถ่ายไม่ค่อยมี+หายไปหมด
*จบม.3 บ้านผมย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด
สิ่งบอกได้ ถ้านางได้อ่านช่วยติดต่อกลับมาทาง ib ยังมีอีกหลายเรื่องที่อยากจะบอก เพราะที่คั่นหนังสือมันหล่นออกมาจากในตู้ แค่เราเห็นมันมีเรื่องราวเยอะมากช่วงนั้น เรื่องราวดีๆที่ทำให้เรานึกถึงตลอดเวลา ที่เหลือก็แค่โชคชะตาเพราะไม่รู้จะไปหาที่ไหน ถ้านางเห็นก็จะจำได้ นางน่าจะทำสุดฝีมือ
กำลังตามหาเพื่อนสมัยเรียนที่เคยมาจีบ
นางเป็นผู้หญิงรูปร่างอ้วนผิวขาว น่าจะผิวขาวสุดในกลุ่ม แต่เป็นเพื่อนร่วมห้องนางเป็นเด็กใหม่ที่เข้ามาตอน ม.1 ส่วนผมเป็นเด็กเก่าที่มาจากป.6 ขึ้น ม.1 โดยส่วนตัวผมเรียนไม่เก่งขี้เกียจด้วย การบ้านไม่ทำ แต่ได้นั่งอยู่หลังห้อง ส่วนนางนั่งข้างหน้าผม ผมก็สงสัยนะตัวใหญ่ขนาดนี้ใครให้มานั่งตรงนี้ ผมมองกระดานไม่เห็นนางบังสะมิดเลย แล้วเหมือนครูจะรู้ว่าผมไม่ค่อยทำการบ้านเลยจับให้นั่งคู่กัน คงอยากให้นางช่วยดูแล
สิ่งที่เรื่องราวความทรงจำของมันย้อนกลับมาทำให้นึกถึง เป็นที่คั่นกระดาษที่นางทำมาให้ ถ้าจำไม่ผิดนางทำที่คั่นกระดาษมาแจกเพื่อนในกลุ่ม โดยทำมาเผื่อให้ผม 1 อัน โดยที่ให้ผมเป็นคนเลือกก่อนว่าอยากได้อันไหน แล้วนางจะเขียนชื่อให้ เพื่อนๆของนางก็อิจฉาแซ่วกันใหญ่ ตอนนั้นผมก็ไม่เข้าใจก็เขิลไปตามปกติ
เรื่องราววนเวียนไปมา ม.1-ม.3 ก็สนิทกันบ้าง ทะเลาะกันบ้างแบบเพื่อน นางเคยถามว่าทำไมคนอื่นทำดีได้ ทำไมต้องรุนแรงกับเค้าด้วย ผมก็บอกไปว่าผมไม่รู้ (เวลาผมเรียกนางชอบสะกิดแรงๆ ตีไปหัวเข่า,ตีไปที่หัวไหล่เวลาที่เรียกแล้วไม่หัน) ช่วงนั้นผมยอมรับว่าผมไม่ได้มองผู้หญิง ผมไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง แต่ตอนนั้นผมติดเกมมากเกิน อะไรๆก็เป็นเกมหมดแล้วมีร้านเกมมาเปิดข้างโรงเรียน ผมได้ค่าขนมมาผมเก็บเงินไปเล่นในวันเสาร์อาทิตย์ เรื่องเรียนทำแค่การบ้าน ลอกอย่างเดียว ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น แล้วที่บ้านก็ไม่ยอมรับให้มีแฟน เพราะผมเห็นพี่ๆมีแฟนแล้วพ่อแม่บ่นหนักมาก บ้านของผมจน ถ้าไม่ทำงานก็จะไม่มีกิน (11.00–15.00 เป็นช่วงเวลาที่พ่อแม่นอนกลางวัน ผมจะออกมาช่วงนั้น ตอนวันหยุด) พ่อแม่ไม่ได้มาดูแล พ่อแม่ทำแต่ของไปขาย พวกผมก็เลยโดนไปด้วย ช่วยทำของ ไปขายของในตลาด(ลูกแม่ค้าก็แบบนี้) แต่ผมไม่รู้ว่านางจะรู้เปล่า
โรงเรียนสุดแค่ ม.3 เพราะ ม.6 ยังไม่เปิด ช่วงหลังๆใกล้จะเรียนจบนางเริ่มแสดงตัวมากขึ้นว่าชอบ แต่สิ่งที่ผิดพลาดของผม นางขอคำตอบว่าชอบนางเปล่า ผมตอบว่าชอบแบบประชดไป(ตะคอก)(ผมก็ชอบ แต่ยังสับสน) ตอนนั้นผมไม่รู้ควรทำแบบไหน ผมเขินด้วย กลัวพ่อแม่รู้ บ้านผมจน ผมติดเกมหนักมาก ผมก็ไม่รู้ทำไง เห็นเพื่อนนางมาบอกว่านางร้องไห้ เหมือนนางจะถอดใจไปพร้อมกับการเรียนจบช่วง ม.3
ปัจจุบันผมก็ยังหาอยู่ผ่าน social media ทุกช่องทางที่จะค้นได้ แต่ก็ยังหาไม่พบ ถามเพื่อนแล้วนางหายตัวไปไหนไม่รู้
*สมัยนั้นมีแค่ hi5 บ้านผมไม่มีเน็ต เลยไม่ได้เล่น
*หนังสือรุ่นผมหาย ไม่มีข้อมูลอะไรให้เลย
*มือถือสมัยนั้นอย่างมากได้แค่โทร แต่บ้านผมจนเลยไม่ได้ใช้
*เรื่องน่าจะเกิดขึ้นตอน 2551-2553 จำเวลาไม่ได้
*รูปถ่ายไม่ค่อยมี+หายไปหมด
*จบม.3 บ้านผมย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด