สวัสดีค้ะ ฉันเป็นเด็กผู้หญิงคนนึงที่เมื่อก่อนฉันมีครอบครัวที่แสนอบอุ่นฉันมีย่าฉันมีพ่อที่คอยดูแลฉันมาตลอด เมื่อก่อนฉันเคยได้ยิ้ม จนฉันโตมาจนอายุ12 ฉันได้เสียพ่อของฉันไปตอนนั้นฉันร้องไห้ฉันรับไม่ได้อย่างมากแต่ฉันยังมีย่าของฉันอยู่ฉันรักเขามากรักมากของมากที่สุดฉันยิ้มได้เพราะเขาฉันอยากได้อะไรเขาให้ทุกอย่างแก่ฉันแต่โชคชะตาของฉันเขาไม่ได้สร้างมาให้ฉันอยู่กับคนที่ฉันรัก แต่ฉันรู้ว่าย่าของฉันเขาแก่มากแล้ว ฉันก็ทำใจไว้นิดหน่อยแล้ว ฉันบอกกับย่าว่า ย่าอย่าพึ่งรีบไปไหนน้ะ ให้หนูจบ ม.3ก่อน เดะหนูจะรีบเรียนให้จบและมาเลี้ยงย่าน้ะ ย่าจัดแจงเรื่องเรียนให้เรียบร้อยแล้ว จนวันนึงเขาเกิดไม่สะบายซึ่งวันปะรืนฉันจะเปิดเทอม ย่าของดิฉันก็ได้เสียลง ซึ่งไล่กับพ่อของฉันไม่นาน ฉันอยู่กับย่าฉันจนวินาทีสุดท้าย ฉันเห็นทุกอย่างในห้องICU ฉันรับไม่ได้อย่างมากของมากที่สุด เพราะฉันไม่เหลือใคร ฉันได้มาอยู่กับป้า แต่ป้าของฉันเขาชอบด่าฉัน ชอบทำร้ายจิตใจฉันอยู่ตลอด แต่ฉันรักเขาน้ะ ถึงคนอื่นจะมองว่าฉันชอบเถียงเขา และอยู่มาวันนึงเขาเป็นหนี้ เขาต้องหนีหนี้ของเขา เขาทิ้งฉัน ฉันไม่มีทางไป ไม่มีเงิน ไม่มีที่อยู่ ฉันไม่รู้ว่าฉันควรทำยังไง ฉันไม่เหลือใครในชีวิตเลยสักคน ฉันจะอยู่ยังไงต่อไป ฉันไม่รู้ อายุ18ต้องมาเจอเรื่องเลวร้ายขนาดนี้เลยหรอ ฉันควรทำยังไงลองบอกฉันที 😭😭😭😭 ปล.แม่ของฉันเลิกกับพ่อไปตอนฉันยังเด็กๆ
อายุ18ต้องเจอชีวิตที่เลวร้ายมากๆคุณควรทำกันยังไง