บันทึกชีวิตคู่
เราเรียนจบมาทำงานที่แรกก็ได้เจอกับสามีที่แต่งงานด้วยเลยเริ่มต้นจากแซวๆขอเบอร์กันแต่ก็ไม่ได้สานต่อกันเราลาออกจากที่ทำงานไปทำงานที่อื่นเหงานะเพราะญาติๆที่อยู่ด้วยก็มีแฟนมีครอบครัวกันหมดเลยแว๊บนึกถึงขึ้นมาและก็พยายามหาเบอร์มาจนได้เราติดต่อไปก่อนเลยเริ่มต้นโทรหากันจนผูกพันและเป็นความรักมีความรู้สึกดีๆขึ้นมา
แฟนเราฐานะไม่ดีเรียนรามคำแหงทำงานได้เงินเดือนน้อยกว่าเราแต่เราไม่สนใจตรงนั้นคบกันมาเรื่อยไปแต่ที่พักอยู่ไกลกันมากต้องนั่งรถเมล์มาหาทุกอาทิตย์ไม่มีเงินก็2อาทิตย์ จนเราตัดสินใจมาหางานทำใกล้ๆกันเพื่อจะได้อยู่ด้วยกันเราคบกันมาแฟนยังเรียนไม่จบเราก็ตัดสินใจหมั้นกันไว้ก่อนเพราะอายุมากแล้วอีก1ปีค่อยแต่งงานสินสอดแต่งงาน1แสนทอง6บาทที่บ้านแฟนไม่มีเงินทองให้เราช่วยกันประหยัดเก็บเงินแต่งงานถึงเงินเดือน2คนรวมกันจะน้อยก็มีความสุขช่วยกันเก็บเงินสดจนได้แต่ทองไม่ครบวันแต่งก็ยืมทองญาติสามีมาวางในพิธีเอา
หักค่าจัดงานแล้วเหลือเงินสดไม่เยอะ แต่งงานอยู่ด้วยกันเราไม่รู้เลยว่าแฟนเรานิสัยใจคอตัวตนเป็นไง แต่เงินเดือนตอนแรกให้ต่างคนต่างเก็บของตัวเองแต่แฟนไม่มีเงินเหลือเลยไม่รู้หมดไปกับค่าอะไรเราเลยเอาเงินเดือนทั้ง2คนมารวมกันแล้วจัดสรรว่าน่าจะใช้รายเดือนเท่าไหร่ที่เหลือก็เก็บแต่งงานได้ซักปีกว่าเราก็เอาเงินที่เก็บได้ไปออกรถยนต์ผ่อน5ปีสามีเรียนจบรามคำแหงเรียนด้วยทำงานด้วย7ปี
โชคดีมากได้งานที่ใหม่คืองานที่ทำอยู่ปัจจุบันนี้มีโบนัสเงินเดือนสูงมากทำได้ปีแรกเราแบ่งงบทำให้มีเงินเหลือเก็บคิดว่าอะไรในชีวิตคงจะดีขึ้นไม่คิดเลยการแบ่งงบให้สามีใช้แต่ละเดือนอ้างทำให้กดดันจำกัดเกินไปอยากได้อะไรที่อยากได้ก็ต้องมาขอเรานี่เป็นการเริ่มต้น
ครั้งแรกเราเอาเงินเก็บรีบไปโป๊ะปิดงวดรถให้หมดไม่อยากเป็นหนี้ก่อนกำหนดพอปิดไปได้ไม่นานสามีเอาบิลหนี้บัตรเครดิตบัตรกดเงินสดออกมาให้ดูหนี้ประมาณ2แสนเราช็อคมากไม่คิดว่าจะมีเหตุการณ์นี้ในชีวิตคุยกันสามีอ้างว่าเป็นหนี้เพราะที่เราให้ใช้ไม่พอเลยต้องกดบัตรเครดิตออกมาเราเลยเพิ่มเป็นเดือนละ9พันเป็นค่ากินเวลาไปทำงานอย่างเดียววันหยุดกับของใช้ในห้องเราจ่าทั้งหมดน่าจะพอแล้วเราคิดเอง
ชีวิตดำเนินต่อไปเรื่อยๆอะไรในชีวิตเริ่มดีขึ้นเรามีเงินมีทองเงินเก็บมากขึ้นไปซื้อสลากธกสเป็นชื่อสามี2แสนซื้อทองเพิ่มให้สามีใส่โบนัสสามีออกคงมีเงินสดในบัญชีเพิ่มขึ้นอีกแต่ไม่เลยวันที่5ธค59 ก่อนโบนัสจะออกสามีเอาหนี้สินเชื่อบัตรกดเงินสดกู้เงินกองทุบริษัทรวมแล้วประมาณ7แสนบอกอ้างว่าไปลงทุนเป็นเจ้ามือหวยกับเพื่อนที่ดึงมาทำงานด้วยกันในแผนกตัวเองแอบคิดโทษเพื่อนสามีนะว่าพากันล่มจมไม่ได้มีใครดึงใครให้ดีขึ้นมาเลย
ไม่คิดเอะใจเลยว่ามันไม่น่าจะลงทุนแค่หวยอย่างเดียว
เราผิดหวังเสียใจมากแต่ก็ให้โอกาสเราพาสามีไปปฎิบัติธรรมไปจุดธูปสาบานว่าจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขแอบทำบัตรเครดิตอีกตลอดชีวิตถ้าผิดคำสาบานขอให้มีอันเป็นไปใน3วัน7วัน
เราให้อภัยเริ่มต้นกันใหม่พอทำใจได้คิดว่าสามีคงไม่กล้าทำผิดอีกแล้วแต่ก็เผื่อใจไว้เหมือนกันแต่จะหนักไปทางมั่นใจมากกว่าว่าสามีจะไม่ทำผิดอีก
เราได้งานที่ใหม่หยุดเสาร์อาทิตย์ทำให้มีเวลากลับบ้านไปหาพ่อที่ตจวเป็นวันที่ผิดปกติสามีติดต่อไม่ได้ตอนกลางคืนเช้าวันอาทิตย์เราเลยโทรหาสามีดูเครียดและสารภาพว่าไปเข้าบ่อนเล่นการพนันกับเพื่อนที่บริษัทเราช็อคมากอย่างแรกที่คิดคือกลัวสามีตายเพราะสาบานต่อหน้าพระแล้วสามีบอกเพราะโลภเราให้เงินจำกัดอยากได้อยากซื้ออะไรก็ต้องขอเลยกดบัตรเครดิตเงินสดมา5หมื่นจำนำทองอีก3หมื่นเงินที่ให้รายเดือนอีกร่วมหมื่นบาทรวมเกือบแสน
เราให้อภัยนะคิดว่าสามีเครียดและคงจะสำนึกผิดแล้วเหตุเกิดวันเกิดสามีเราขอเช็คตรวจเครดิตบูโรสามีเดือนแรกเลยยอมก็ให้เช็คพอเดือนต่อไปก็อ้างว่าตลกนะอยู่ด้วยกันไม่ไว้ใจกันทะเลาะพาลหงุดหงิดไม่ยอมให้เช็ค
เราก็ไม่ไว้ใจแต่สามีไม่ยอมให้ตรวจสอบแต่เราก็หวังนะว่าคงไม่น่าจะเกิดขึ้นแล้วเพราะเราจะออกรถยนต์คันใหม่มีภาระเพิ่มขึ้นเงินเก็บก็เอาไปดาวน์รถร่วม5แสน
แต่ไม่เลยความมาแตกตอนที่เรากลับบ้านไปหาพ่อเรานั่งรถจากหมอชิตมาถึงห้องพักเช้ามืดเราจำได้ดีสามีขับรถเลี้ยวเข้ามาเจอกันที่ลานจอดรถพอดี
เราไม่มีน้ำตาให้มันเลยด่าไล่ให้มันไปตายโดดตึกตายตบตีด่ามันสารพัดมันไปเข้าบ่อนมาทั้งคืนเข้าใจเลยตกนรกทั้งเป็นมันเป็นแบบนี้เอง
กู้สินเชื่อธนาคารที่1 เพื่อเข้าบ่อน11กย61 2แสนเงินเข้าบัญชีวันที่มันเท้าพลิกพอดี
ธนาคารที่2 พย61 2แสน
บัตรกดเงินสด8หมื่น
เป็นหนี้ยืมน้องที่บริษัทอีก1แสน
หายนะชัดๆ
ร่วม6แสน
โบนัสออกร่วม3แสนไม่ได้ใช้เลยเราไม่เอาเงินเก็บไปใช้หนี้ให้มันเหมือนครั้งก่อนแล้ว
เราโยนทองแต่งงาน5บาทLtf 65000
ให้มันถอนกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ4แสน
ออกมาปิดหนี้
เราจะเลิกกับมันนะ
แต่เราจะทำงานเก็บเงินสักก้อนก่อน
ตอนนี้เงินเดือนมันผ่อนรถจ่ายค่าห้อง ให้เราใช้จ่ายเดือนละ1 หมื่นที่เหลือให้มัน
ไม่ได้ให้9พันเหมือนก่อนแล้วรู้ไหมมันเอาเงินมาซื้ออะไรที่อยากได้ให้ตัวเองเสื้อกีฬากางเกงรองเท้าผ้าใบกระเป๋าแบรนด์เนมแพงๆให้ตัวเองแต่ก่อนเราจะเบรคๆไว้ตอนนี้ไม่แล้ว
ความรักเราไม่มีให้แล้วแต่งงานมาร่วม10ปีเราให้เกียรติรักเรากราบเท้าสามีเราด้วยนะนวดให้มีความสุขที่อยู่ด้วยกันดูแลกับข้าวห้องสะอาดที่อยู่ในใจคือล้างห้องน้ำสามีจะบอกเหม็นน้ำยาอันตรายเวลาล้างต้องออกไปอยู่นอกห้องแล้วเราละเราเลยล้างตอนที่ไม่อยู่ที่ห้องแต่เราเต็มใจทำให้นะมาตอนนี้มาคิดดูแล้วสามีรักแต่ตัวเองข้อดีคือไม่เคยทำร้ายร่างกายให้เงินมาตลอดแต่ก็มาผลาญเวินตัวเองทีหลัง
กลับบ้านเราต่างจังหวัดจะให้ทำอะไรต้องบอกแต่ก็ช่วยนะแต่ต้องบอกเช่นช่วยปลูกต้นไม้ให้หน่อย นอนนั่งเล่นมือถือไม่เคยจะช่วยหยิบจับอะไรเลยชอบแต่งตัวสำอาง
เราคิดไว้นะจะหย่าไว้ก่อนให้สลักหลังค่าเลี้ยงดูด้วยแต่มันก็ไม่ยอมมันบอกว่าจะไม่ทำแล้ว
แต่เราไม่เชื่อใจมันแล้วคนเราทำผิดมาถึง4ครั้งชีวิตคู่คงต้องเดินเส้นขนาน
ตอนนี้ก็เก็บเงินก่อนเพราะอายุเยอะแล้วในส่วนที่เป็นเงินเดือนของเราถ้าเราเลิกทำงานประจำวันไหนเรากลับบ้านตจว(ซึ่งอีกไม่นานเพราะพ่ออายุมากแล้วอยู่บ้านคนเดียวเราคงต้องเอารถให้มันเพราะเป็นชื่อมันเงินเดือนเราเงินเก็บที่ได้คงไม่เอาไปใช้หนี้ให้มันแล้ว
สุดท้ายแล้วจริงๆแต่จดทะเบียนสมรสกลัวอยู่ว่าจะต้องรับผิดชอบหนี้ร่วมกับมันด้วย
เรามาคิดที่ร่วมชีวิตคู่มาเราผิดเรื่องให้เงินมันเราฟิกซ์เกินไปไหมแต่ถ้าไม่พออยากได้อะไรของอะไรทั้งที่มีอยู่แล้วเราก็ให้นะและตอนที่มันไม่สบายเท้าแพลงเป็นเดือนๆเราดูแลหาข้าวน้ำให้ดีมากน่าจะสมเพชสงสารห่วงความรู้สึกเราบ้างแต่ไม่เลยดูยอดกู้สินเชื่อผ่านการเช็คเครดิตบูโรของมันมีเงินกู้จากธนาคารเข้าบัญชีวันที่ไม่สบายพอดีเราแค้นใจมากน่าจะหยุดเล่นและฉุกคิดได้ไม่ถลำหมดเงินเยอะขนาดนี้
ไม่เคยชวนซื้อบ้านสินทรัพย์อะไรที่มั่นคงทั้งที่มีกำลังจะ(ซื้อมาคิดย้อนหลังคงห่วงจะกู้เอาเงินไปทำอะไรเลวๆแบบนี้เองท่าจะซื้อคือรถยนต์ที่สนใจชวนแล้วซื้อเลยเปลี่ยนอีกคัน
อายุมากด้วยกันทั้งคู่ยังเช่าอพาร์คเม้นท์อยู่เลย
เราไปทำiui ที่ศิริราชเพื่อให้มีลูกก็ความคิดเรานับวันไข่ตกเพื่อมีอะไรกันก็เรานับสามีไม่เคยนำหรือเสนอแนะเลย
แต่ก็ไม่สำเร็จน่าจะเป็นโชคดีที่เราไม่มีลูก
ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดมากเพราะวางแผนไว้วาจะเลิกทำงานบริษัทกลับไปอยู่กับพ่อที่ตจวอยู่ดีกับสามีพยายามเก็บเงินไว้ในบัญชีเข้าไว้แต่ก็มาเสียเงินเก็บไปตลอดครั้งแล้วครั้งเล่าจนตอนนี้เหลือเงินเก็บแต่ไม่เยอะ
เราเสียดายเงินที่ผ่านมานะความรู้สึกไม่ต้องพูดถึงโทรไปกรมสุขภาพจิตแต่ไม่คนรับสายต้องหันมาพึ่งธรรมมะถึงพอทำใจได้บ้างถือว่าทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลง
เราเล่าให้น้องชายฟังแค่2 ครั้งแรกที่สามีทำผิดไม่กล้าบอกใครเลยคิดแต่ว่ามันไม่น่าจะเกิดขึ้น
เราเลยขอระบายเก็บไว้ในpantip ว่าเรื่องราวชีวิตคู่เรื่องจริงมันโหดร้ายมาก
สามีเงินเดือนเยอะปลายปีมีโบนัส
เราเงินเดือนน้อยกว่ามาก
ตอนนี้พยายามอยู่กับปัจจุบัน
ขอเก็บเงินไว้เพราะตั้งใจจะไปอยู่ตจวกับพ่อ
3มค52 แต่งงาน
เม.ย53ออกรถ
ธค55เอาเงินปิดงวดรถ2แสน
สารภาพเป็นหนี้บัตรเครดิต2 แสน
ธ.ค59
เป็นหนี้บัตรกดเงินสดสินเชื่อ7แสน
ให้ไปสาบานถ้าทำขอให้มีอันเป็นไป
มิ.ย61
ไม่กลัวคำสาบานเข้าบ่อนหมดเกือบแสน
ส.ค61
เราเอาเงินเก็บไปออกรถยนต์ร่วมกัน
ก.พ62 ล่าสุดที่ผ่านมา
ความแตก
เข้าบ่อนหนี้ร่วม6แสน
โยนทอง5บาท
เงินเก็บ1แสน
Ltf65000
กองทุนสำรอง4แสน
ปิดหนี้
นี่แหละหายนะของชีวิตคู่ของเรา
ภายนอกคนชื่นชมว่ารักกันดีโชคดีได้สามีดี
เราให้โอกาสนะวันแรกเดือนแรกที่เกิดเหตุเรารับไม่ได้เลยพอผ่านมาก็ค่อยๆดีขึ้น
ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น
สุดท้ายแล้วจริงๆ
จะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่
ที่เรายังอยู่กับสามีแต่ความสุขความรู้สึกเราไม่เหมือนเดิมแล้วอยู่แบบไม่ยึดติดไม่คาดหวัง
ส.ค62
บันทึกชีวิตคู่
เราเรียนจบมาทำงานที่แรกก็ได้เจอกับสามีที่แต่งงานด้วยเลยเริ่มต้นจากแซวๆขอเบอร์กันแต่ก็ไม่ได้สานต่อกันเราลาออกจากที่ทำงานไปทำงานที่อื่นเหงานะเพราะญาติๆที่อยู่ด้วยก็มีแฟนมีครอบครัวกันหมดเลยแว๊บนึกถึงขึ้นมาและก็พยายามหาเบอร์มาจนได้เราติดต่อไปก่อนเลยเริ่มต้นโทรหากันจนผูกพันและเป็นความรักมีความรู้สึกดีๆขึ้นมา
แฟนเราฐานะไม่ดีเรียนรามคำแหงทำงานได้เงินเดือนน้อยกว่าเราแต่เราไม่สนใจตรงนั้นคบกันมาเรื่อยไปแต่ที่พักอยู่ไกลกันมากต้องนั่งรถเมล์มาหาทุกอาทิตย์ไม่มีเงินก็2อาทิตย์ จนเราตัดสินใจมาหางานทำใกล้ๆกันเพื่อจะได้อยู่ด้วยกันเราคบกันมาแฟนยังเรียนไม่จบเราก็ตัดสินใจหมั้นกันไว้ก่อนเพราะอายุมากแล้วอีก1ปีค่อยแต่งงานสินสอดแต่งงาน1แสนทอง6บาทที่บ้านแฟนไม่มีเงินทองให้เราช่วยกันประหยัดเก็บเงินแต่งงานถึงเงินเดือน2คนรวมกันจะน้อยก็มีความสุขช่วยกันเก็บเงินสดจนได้แต่ทองไม่ครบวันแต่งก็ยืมทองญาติสามีมาวางในพิธีเอา
หักค่าจัดงานแล้วเหลือเงินสดไม่เยอะ แต่งงานอยู่ด้วยกันเราไม่รู้เลยว่าแฟนเรานิสัยใจคอตัวตนเป็นไง แต่เงินเดือนตอนแรกให้ต่างคนต่างเก็บของตัวเองแต่แฟนไม่มีเงินเหลือเลยไม่รู้หมดไปกับค่าอะไรเราเลยเอาเงินเดือนทั้ง2คนมารวมกันแล้วจัดสรรว่าน่าจะใช้รายเดือนเท่าไหร่ที่เหลือก็เก็บแต่งงานได้ซักปีกว่าเราก็เอาเงินที่เก็บได้ไปออกรถยนต์ผ่อน5ปีสามีเรียนจบรามคำแหงเรียนด้วยทำงานด้วย7ปี
โชคดีมากได้งานที่ใหม่คืองานที่ทำอยู่ปัจจุบันนี้มีโบนัสเงินเดือนสูงมากทำได้ปีแรกเราแบ่งงบทำให้มีเงินเหลือเก็บคิดว่าอะไรในชีวิตคงจะดีขึ้นไม่คิดเลยการแบ่งงบให้สามีใช้แต่ละเดือนอ้างทำให้กดดันจำกัดเกินไปอยากได้อะไรที่อยากได้ก็ต้องมาขอเรานี่เป็นการเริ่มต้น
ครั้งแรกเราเอาเงินเก็บรีบไปโป๊ะปิดงวดรถให้หมดไม่อยากเป็นหนี้ก่อนกำหนดพอปิดไปได้ไม่นานสามีเอาบิลหนี้บัตรเครดิตบัตรกดเงินสดออกมาให้ดูหนี้ประมาณ2แสนเราช็อคมากไม่คิดว่าจะมีเหตุการณ์นี้ในชีวิตคุยกันสามีอ้างว่าเป็นหนี้เพราะที่เราให้ใช้ไม่พอเลยต้องกดบัตรเครดิตออกมาเราเลยเพิ่มเป็นเดือนละ9พันเป็นค่ากินเวลาไปทำงานอย่างเดียววันหยุดกับของใช้ในห้องเราจ่าทั้งหมดน่าจะพอแล้วเราคิดเอง
ชีวิตดำเนินต่อไปเรื่อยๆอะไรในชีวิตเริ่มดีขึ้นเรามีเงินมีทองเงินเก็บมากขึ้นไปซื้อสลากธกสเป็นชื่อสามี2แสนซื้อทองเพิ่มให้สามีใส่โบนัสสามีออกคงมีเงินสดในบัญชีเพิ่มขึ้นอีกแต่ไม่เลยวันที่5ธค59 ก่อนโบนัสจะออกสามีเอาหนี้สินเชื่อบัตรกดเงินสดกู้เงินกองทุบริษัทรวมแล้วประมาณ7แสนบอกอ้างว่าไปลงทุนเป็นเจ้ามือหวยกับเพื่อนที่ดึงมาทำงานด้วยกันในแผนกตัวเองแอบคิดโทษเพื่อนสามีนะว่าพากันล่มจมไม่ได้มีใครดึงใครให้ดีขึ้นมาเลย
ไม่คิดเอะใจเลยว่ามันไม่น่าจะลงทุนแค่หวยอย่างเดียว
เราผิดหวังเสียใจมากแต่ก็ให้โอกาสเราพาสามีไปปฎิบัติธรรมไปจุดธูปสาบานว่าจะไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับอบายมุขแอบทำบัตรเครดิตอีกตลอดชีวิตถ้าผิดคำสาบานขอให้มีอันเป็นไปใน3วัน7วัน
เราให้อภัยเริ่มต้นกันใหม่พอทำใจได้คิดว่าสามีคงไม่กล้าทำผิดอีกแล้วแต่ก็เผื่อใจไว้เหมือนกันแต่จะหนักไปทางมั่นใจมากกว่าว่าสามีจะไม่ทำผิดอีก
เราได้งานที่ใหม่หยุดเสาร์อาทิตย์ทำให้มีเวลากลับบ้านไปหาพ่อที่ตจวเป็นวันที่ผิดปกติสามีติดต่อไม่ได้ตอนกลางคืนเช้าวันอาทิตย์เราเลยโทรหาสามีดูเครียดและสารภาพว่าไปเข้าบ่อนเล่นการพนันกับเพื่อนที่บริษัทเราช็อคมากอย่างแรกที่คิดคือกลัวสามีตายเพราะสาบานต่อหน้าพระแล้วสามีบอกเพราะโลภเราให้เงินจำกัดอยากได้อยากซื้ออะไรก็ต้องขอเลยกดบัตรเครดิตเงินสดมา5หมื่นจำนำทองอีก3หมื่นเงินที่ให้รายเดือนอีกร่วมหมื่นบาทรวมเกือบแสน
เราให้อภัยนะคิดว่าสามีเครียดและคงจะสำนึกผิดแล้วเหตุเกิดวันเกิดสามีเราขอเช็คตรวจเครดิตบูโรสามีเดือนแรกเลยยอมก็ให้เช็คพอเดือนต่อไปก็อ้างว่าตลกนะอยู่ด้วยกันไม่ไว้ใจกันทะเลาะพาลหงุดหงิดไม่ยอมให้เช็ค
เราก็ไม่ไว้ใจแต่สามีไม่ยอมให้ตรวจสอบแต่เราก็หวังนะว่าคงไม่น่าจะเกิดขึ้นแล้วเพราะเราจะออกรถยนต์คันใหม่มีภาระเพิ่มขึ้นเงินเก็บก็เอาไปดาวน์รถร่วม5แสน
แต่ไม่เลยความมาแตกตอนที่เรากลับบ้านไปหาพ่อเรานั่งรถจากหมอชิตมาถึงห้องพักเช้ามืดเราจำได้ดีสามีขับรถเลี้ยวเข้ามาเจอกันที่ลานจอดรถพอดี
เราไม่มีน้ำตาให้มันเลยด่าไล่ให้มันไปตายโดดตึกตายตบตีด่ามันสารพัดมันไปเข้าบ่อนมาทั้งคืนเข้าใจเลยตกนรกทั้งเป็นมันเป็นแบบนี้เอง
กู้สินเชื่อธนาคารที่1 เพื่อเข้าบ่อน11กย61 2แสนเงินเข้าบัญชีวันที่มันเท้าพลิกพอดี
ธนาคารที่2 พย61 2แสน
บัตรกดเงินสด8หมื่น
เป็นหนี้ยืมน้องที่บริษัทอีก1แสน
หายนะชัดๆ
ร่วม6แสน
โบนัสออกร่วม3แสนไม่ได้ใช้เลยเราไม่เอาเงินเก็บไปใช้หนี้ให้มันเหมือนครั้งก่อนแล้ว
เราโยนทองแต่งงาน5บาทLtf 65000
ให้มันถอนกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ4แสน
ออกมาปิดหนี้
เราจะเลิกกับมันนะ
แต่เราจะทำงานเก็บเงินสักก้อนก่อน
ตอนนี้เงินเดือนมันผ่อนรถจ่ายค่าห้อง ให้เราใช้จ่ายเดือนละ1 หมื่นที่เหลือให้มัน
ไม่ได้ให้9พันเหมือนก่อนแล้วรู้ไหมมันเอาเงินมาซื้ออะไรที่อยากได้ให้ตัวเองเสื้อกีฬากางเกงรองเท้าผ้าใบกระเป๋าแบรนด์เนมแพงๆให้ตัวเองแต่ก่อนเราจะเบรคๆไว้ตอนนี้ไม่แล้ว
ความรักเราไม่มีให้แล้วแต่งงานมาร่วม10ปีเราให้เกียรติรักเรากราบเท้าสามีเราด้วยนะนวดให้มีความสุขที่อยู่ด้วยกันดูแลกับข้าวห้องสะอาดที่อยู่ในใจคือล้างห้องน้ำสามีจะบอกเหม็นน้ำยาอันตรายเวลาล้างต้องออกไปอยู่นอกห้องแล้วเราละเราเลยล้างตอนที่ไม่อยู่ที่ห้องแต่เราเต็มใจทำให้นะมาตอนนี้มาคิดดูแล้วสามีรักแต่ตัวเองข้อดีคือไม่เคยทำร้ายร่างกายให้เงินมาตลอดแต่ก็มาผลาญเวินตัวเองทีหลัง
กลับบ้านเราต่างจังหวัดจะให้ทำอะไรต้องบอกแต่ก็ช่วยนะแต่ต้องบอกเช่นช่วยปลูกต้นไม้ให้หน่อย นอนนั่งเล่นมือถือไม่เคยจะช่วยหยิบจับอะไรเลยชอบแต่งตัวสำอาง
เราคิดไว้นะจะหย่าไว้ก่อนให้สลักหลังค่าเลี้ยงดูด้วยแต่มันก็ไม่ยอมมันบอกว่าจะไม่ทำแล้ว
แต่เราไม่เชื่อใจมันแล้วคนเราทำผิดมาถึง4ครั้งชีวิตคู่คงต้องเดินเส้นขนาน
ตอนนี้ก็เก็บเงินก่อนเพราะอายุเยอะแล้วในส่วนที่เป็นเงินเดือนของเราถ้าเราเลิกทำงานประจำวันไหนเรากลับบ้านตจว(ซึ่งอีกไม่นานเพราะพ่ออายุมากแล้วอยู่บ้านคนเดียวเราคงต้องเอารถให้มันเพราะเป็นชื่อมันเงินเดือนเราเงินเก็บที่ได้คงไม่เอาไปใช้หนี้ให้มันแล้ว
สุดท้ายแล้วจริงๆแต่จดทะเบียนสมรสกลัวอยู่ว่าจะต้องรับผิดชอบหนี้ร่วมกับมันด้วย
เรามาคิดที่ร่วมชีวิตคู่มาเราผิดเรื่องให้เงินมันเราฟิกซ์เกินไปไหมแต่ถ้าไม่พออยากได้อะไรของอะไรทั้งที่มีอยู่แล้วเราก็ให้นะและตอนที่มันไม่สบายเท้าแพลงเป็นเดือนๆเราดูแลหาข้าวน้ำให้ดีมากน่าจะสมเพชสงสารห่วงความรู้สึกเราบ้างแต่ไม่เลยดูยอดกู้สินเชื่อผ่านการเช็คเครดิตบูโรของมันมีเงินกู้จากธนาคารเข้าบัญชีวันที่ไม่สบายพอดีเราแค้นใจมากน่าจะหยุดเล่นและฉุกคิดได้ไม่ถลำหมดเงินเยอะขนาดนี้
ไม่เคยชวนซื้อบ้านสินทรัพย์อะไรที่มั่นคงทั้งที่มีกำลังจะ(ซื้อมาคิดย้อนหลังคงห่วงจะกู้เอาเงินไปทำอะไรเลวๆแบบนี้เองท่าจะซื้อคือรถยนต์ที่สนใจชวนแล้วซื้อเลยเปลี่ยนอีกคัน
อายุมากด้วยกันทั้งคู่ยังเช่าอพาร์คเม้นท์อยู่เลย
เราไปทำiui ที่ศิริราชเพื่อให้มีลูกก็ความคิดเรานับวันไข่ตกเพื่อมีอะไรกันก็เรานับสามีไม่เคยนำหรือเสนอแนะเลย
แต่ก็ไม่สำเร็จน่าจะเป็นโชคดีที่เราไม่มีลูก
ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดมากเพราะวางแผนไว้วาจะเลิกทำงานบริษัทกลับไปอยู่กับพ่อที่ตจวอยู่ดีกับสามีพยายามเก็บเงินไว้ในบัญชีเข้าไว้แต่ก็มาเสียเงินเก็บไปตลอดครั้งแล้วครั้งเล่าจนตอนนี้เหลือเงินเก็บแต่ไม่เยอะ
เราเสียดายเงินที่ผ่านมานะความรู้สึกไม่ต้องพูดถึงโทรไปกรมสุขภาพจิตแต่ไม่คนรับสายต้องหันมาพึ่งธรรมมะถึงพอทำใจได้บ้างถือว่าทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลง
เราเล่าให้น้องชายฟังแค่2 ครั้งแรกที่สามีทำผิดไม่กล้าบอกใครเลยคิดแต่ว่ามันไม่น่าจะเกิดขึ้น
เราเลยขอระบายเก็บไว้ในpantip ว่าเรื่องราวชีวิตคู่เรื่องจริงมันโหดร้ายมาก
สามีเงินเดือนเยอะปลายปีมีโบนัส
เราเงินเดือนน้อยกว่ามาก
ตอนนี้พยายามอยู่กับปัจจุบัน
ขอเก็บเงินไว้เพราะตั้งใจจะไปอยู่ตจวกับพ่อ
3มค52 แต่งงาน
เม.ย53ออกรถ
ธค55เอาเงินปิดงวดรถ2แสน
สารภาพเป็นหนี้บัตรเครดิต2 แสน
ธ.ค59
เป็นหนี้บัตรกดเงินสดสินเชื่อ7แสน
ให้ไปสาบานถ้าทำขอให้มีอันเป็นไป
มิ.ย61
ไม่กลัวคำสาบานเข้าบ่อนหมดเกือบแสน
ส.ค61
เราเอาเงินเก็บไปออกรถยนต์ร่วมกัน
ก.พ62 ล่าสุดที่ผ่านมา
ความแตก
เข้าบ่อนหนี้ร่วม6แสน
โยนทอง5บาท
เงินเก็บ1แสน
Ltf65000
กองทุนสำรอง4แสน
ปิดหนี้
นี่แหละหายนะของชีวิตคู่ของเรา
ภายนอกคนชื่นชมว่ารักกันดีโชคดีได้สามีดี
เราให้โอกาสนะวันแรกเดือนแรกที่เกิดเหตุเรารับไม่ได้เลยพอผ่านมาก็ค่อยๆดีขึ้น
ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น
สุดท้ายแล้วจริงๆ
จะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่
ที่เรายังอยู่กับสามีแต่ความสุขความรู้สึกเราไม่เหมือนเดิมแล้วอยู่แบบไม่ยึดติดไม่คาดหวัง
ส.ค62