การที่เราทำตามที่พ่อแม่บอกมันดีจริงๆหรอ?

คือพ่อกับแม่เราเลิกกันประมาน4-5ปีที่แล้ว ตอนนั้นเราก็ไม่เข้าใจว่าเลิกกันทำไม พ่อบอกเราว่าแม่มีชู้ เราก็ไม่เชื่อจนแม่แต่งงานใหม่และไปอยู่กับเค้าเราถึงรู้ว่าคนๆนั้นคือใคร เค้าคือคนที่เคยลวนลามเราตอนเด็กๆ เราเคยบอกแม่ แม่บอกว่าเราคิดไปเอง เราเลยเชื่อว่าเราอาจจะคิดไปเอง จุดพีคมันอยู่ที่เราเรียนจบม.3 พ่ออยากให้เรียนแถวบ้าน เป็นพวกเทคนิค ส่วนแม่อยากให้เรียนม.ปลายแถวบ้านแม่ เพราะว่าพ่อกับแม่ชอบเล่มเกมส์งี้ตลอด ชอบเอาชนะกันโดยการเอาลูกไปเล่น พ้อแม่เถียงกันจนเราเข้าม.ปลายไม่ทัน แม่ไม่โอเคที่พ่อชนะ เลยให้เรามาอยู่บ้านแม่จนเทคนิคเราก็ไม่ได้เข้า สุดท้ายคือไม่ได้เรียน และจบลงที่กสน. คนอื่นชอบมาพูดกับเราว่า เรียนก็เก่งสุดท้ายก็กสน. เราเฉยๆเพราะแม่บอกให้เฉยๆ พ่อพาเราไปฝากงาน เราทำงานแปบเดียว แม่ก็บอกว่าป่วย ให้กลับมาดูแล เรานั้งรถหลายชั่วโมง แม่แค่ปวดหัว เราเลยขอแม่กลับไปทำงานเพราะอยู่กะแม่มาเป็นเดือนแล้วเราหางานใหม่ได้แล้ว แม่บอกว่าไม่ให้ไปอยู่บ้านพ่อ เราก็ถามว่าจะให้อยู่เฉยๆหรอ แม่ก็บอกว่าใช่ แล้วเราควรทำไง ไปทำงาน รึนอนอยู่บ้านแม่เฉยๆ ตังก็ไม่ทีใช้มีแค่ข้าวกับน้ำ? แล้วต่อไปต้องเชื่อแม่ไปจนอายุเท่าไหร่หรอ ถึงจะดูเป็นลูกที่ดี?