มาอยู่กับแฟนที่บ้านเขา คอยทำงานบ้านให้ ยังต้องคอยโดนเขาตบตี โดนเขาบังคับ ทำในสิ่งที่เราไม่ชอบ อยากได้อะไรเราไม่เคยขอ ได้แต่คิดในใจ อยากกินอะไรอดทนไว้ เรามาอยู่บ้านเขา ได้อยู่ก็ดีแค่ไหนแล้ว คอยทำงานบ้านทุกอย่าง เหนื่อยแต่อดทน ไม่มีใครช่วย เราทำคนเดียว เพราะแม่เขาให้เราเป็นคนทำทุกอย่าง เขาทำให้สกปรกอย่างเดียว แต่เราต้องคอยเก็บกวาด อยากได้อะไรต้องรอแม่โอนเงินมาให้ แต่ก็ได้ไม่มากเลย ได้100นานๆทีถึงจะได้ ได้มาก็ซื้อของกิน บางทีก็ให้เขาบ้าง เพราะเขาชอบแต่งรถ เพื่อนของเขามีแต่คนยุ่งกับยาเสพติด เราเองไม่ยุ่งกับพวกนี้ เวลาไปไหนเขาชอบให้เราไปกับพวกเพื่อนเขาด้วย เราก็บอกเราไม่ชอบนะ แต่เขาไม่ฟังได้แต่บอก ถ้าไม่ไปก็เลิกกันไปเลยกลับบ้านไป เราได้แต่ภาวนา ว่าอย่าให้เขาไปจริงเลยนะ วันนั้นเขาขอร้อง เสียน้ำตาให้กับเขา บอกเราอย่าไปไหนได้ไหม วันนี้มีแต่เราที่เสียน้ำตาให้กับเธอ แต่อดทนนะ วันนี้วันเกิดเรา แม่เราให้100 เราอยากได้ชุด เราเลยซื้อแค่90บาทเอง เราเลยบอกเขาว่าซื้อเสื้อนะ เขาก็โกรธแล้วปาโทรศัพท์เรา  แต่ก็อดทน พอเย็นเราบอกพาไปสายใต้ได้ไหมานยังไม่ทำเลย เสื้อก็ยังไม่ซัก เราก็บอกไม่เป็นไรไม่ต้องพาไปก็ได้ แต่สักพักเขาก็ชวนเพื่อนเขาไปด้วย เขาก็บอกงั้นไปมั้ยล่ะ เขารู้ว่าเราไม่ชอบคนแบบนั้น แต่เขาก็ยังพาเราไปเจอ เลยบอกเขาว่า ถ้าเธอจะไปกับพวกเขาเธอไปส่งเราที่บ้านแล้วกัน ตอนนี้เขาก็ไปกับเพื่อนแล้วมีแต่เรา คอยภาวนาให้อยุ่กับเรานานๆ