คือ ตอนนี้ทั้งเราและคนที่กำลังคุยๆกับเราอยู่อะค่ะ คืออยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
เริ่มต้นปัญหาเนี่ย เกิดมาเมื่อ1ปีที่แล้ว คือเค้ามาชอบเราค่ะ แต่ตอนนั้นเราไม่สนใจเค้า เค้าทักเรามาเราไม่ตอบ ตอบบ้างแต่ตอบช้า เราก็บอกเค้าไปนะคะว่า เราไม่ได้ชอบเค้า ถ้าอยากทักมาเราก็จะคิบตามอารมณ์ของเรา เค้าก้ยังทักมาค่ะ เรามีโอกาสได้คุยกันยอะ แล้วตัวเราก็รู้สึกนะคะ แต่เราก็ได้ไล่เค้าไป ว่าเราไม่อยากที่จะคุยเป็นเพื่อนเค้าอีกแล้ว
จนระยะเวลาผ่านมา2เดือน เรามีโอกาสได้ใกล้ชิดกันมากขึ้นค่ะ และเพื่อนของเราก็สนิทกับเค้า เพื่อนเราก็บอกว่า เค้าอะยังชอบเราอยู่นะ เราก็ตอบแบบ อืม เราไม่ได้คิดอะไร แต่อีกใจนึงก็คิด เพราะตอนที่เราไล่เค้าไปอะ คือเราว่าเค้าไปแรงมากไป และเพื่อนเราก็พูดกับเราจนเรารู้สึกผิดกับเค้า และไม่ผิดจริงๆ เค้าทักมาค่ะ แล้วเราก็รู้สึกผิดกับเค้าอยู่ เราก็เลยไปบอกเค้าว่า อืมเราจะคุยกับเค้าดีๆนะ แต่เราก็ยังย้ำว่า เราไม่ได้ชอบเค้า เราแค่เห็นเค้าเป็นแค่เพื่อน นะ เค้าก็โอเคค่ะ แต่พอเราคุยกันมาเรื่อยไป เราเองที่รู้สึกไม่โอเค เรารู้สึกดีกับเค้า แต่อีกใจนึงก็อยากเป็นเพื่อนกัน เราเลยตัดสินใจไล่เค้าไปอีกครั้งเพื่อนเป็นการเซฟตัวเอง ไม่อยากไปชอบเค้า เราคิดว่าครั้งนี้เค้าคงไปจริงๆ
จนระยะเวลาผ่านไป ครึ่งปี เราได้สนิทกับเพื่อนคนนึง ที่เหมือนจะเชียร์เรากับเค้าคนนั้นให้เป้นแฟนกัน เพื่อนคนนี้ เค้าชอบเล่าเรื่องของคนนั้น ให้เราฟังบ่อยๆ จนเราก็รู้สึกดีแต่ก็ไม่คิดจะกลับไปคุยด้วยแน่ๆ และ พวกเราก็มีโอกาสได้ใกล้ชิดกันอีกครั้งค่ะแค่ครั้งนี้ ดันเป็นเราที่รู้สึกดีกับเค้ามากๆ และเราก้รู้สึกว่า เค้าก็เหมือนกับเรา จากนั้นเราก็ทักเค้าไปค่ะเราใช้เวลานานมากในการตัดสินใจทักเค้าไปเพราะเรากลัว ว่าเราจะทำให้เค้าเจ็บอีกครั้ง แค่เราก็ทักเค้าไป และแน่นอนค่ะ เค้ารู้สึกเหมือนเรา พวกเราเลยได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เราเป็นคนบอกเค้าเองว่า เราอยากเป็นมากกว่าเพื่อนค่ะ เค้าก็ดุจะดีใจมากค่ะ
ตอนนี้เข้าสู่ปัญหาอย่างจริงจังแล้วค่ะ พวกเรากลับมาคุยกันได้ไม่ถึงเดือน ดันเป็นเราที่ตอนนี้ไม่รู้สึกอะไรกับเค้า แต่เราดันไปแอบยิ้มให้คนอื่นที่ไม่ใช่เค้า เรารู้สึกแย่มากไปที่เป็นแบบนั้น เค้าเป็นคนดีมากๆค่ะ เค้ามักบอกรักเรา แต่เราก็เป็นฝ่ายที่บอกกลับไม่ได้ เพื่อนเค้ารู้ว่าพวกเราคุยกัน แต่เราไม่กล้าที่จะบอกเพื่อนเลยด้วยซ้ำ แต่ยกเว้นเพื่อนของเราที่เชียร์ เรากับเค้านะคะ เราไม่อยากทำให้เค้าผิดหวัง แต่เราก็ฝืนความรู้สึกไม่ได้ เราลองมาคิดดูแล้ว ค่ะที่เราคิดถึงเค้าและอยากกลับไปคุยกับเค้า คงเป็นแค่ช่วงความรู้สึกนึง แต่จริงๆแล้ว เราแค่อยากเป้นเพื่อนกับเค้าค่ะ เพราะครั้งที่เราเลิกคุยกันครั้งที่สอง เราไล่เค้าไปจนเป็นเพื่อนกันไม่ได้ มองหน้ากันไม่ติด เรารู้สึกอึดอัดเลยอยากจะลบความรู้สึกนั้น เราเคยกลับมาคุยกลับเค้า และที่เราบอกว่าเราจะเป็นมากกว่าเพื่อน เราแค่อยากทดสอบว่า เราชอบเค้าจริงๆ หรือแค่รู้สึกดีไปเอง ตอนนี้เรารู้ความจิงแล้วค่ะเรา แค่คิดรู้สึกดีไปเอง เราอยากเป็นแค่เพื่อน
เราไม่รู้จะบอกเค้ายังไงดีค่ะ เราบอกเค้าแค่ว่าเรารู้สึกดีกับคนอื่นที่ไม่ใช่เค้า แล้วเราก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลย เค้าคงรอคำอธิบายและคำตอบจากเราอยู่ เรารู้สึกละอายที่ต้องอธิบาย ไม่รู้ทำไมเราถึงไม่รุ้สึกอะไรกับเค้าเลยพอกลับมาคุยกันอย่างจริงจัง
*เราควรทำยังไงดีค่ะ บอกเค้ายังไงดี หรือว่าควรจะหานไปแต่มันคงดูเห้นแก่ตัวยิ่งกว่าเดิม เราแค่อยากจะพอแล้วสักที เราอยากอยู่เงียบ คนเดียว *
ไม่รู้ทำไม เราถึงเลิกรักเค้า ตอนนี้เครียดมากๆค่ะ ช่วยด้วย
เริ่มต้นปัญหาเนี่ย เกิดมาเมื่อ1ปีที่แล้ว คือเค้ามาชอบเราค่ะ แต่ตอนนั้นเราไม่สนใจเค้า เค้าทักเรามาเราไม่ตอบ ตอบบ้างแต่ตอบช้า เราก็บอกเค้าไปนะคะว่า เราไม่ได้ชอบเค้า ถ้าอยากทักมาเราก็จะคิบตามอารมณ์ของเรา เค้าก้ยังทักมาค่ะ เรามีโอกาสได้คุยกันยอะ แล้วตัวเราก็รู้สึกนะคะ แต่เราก็ได้ไล่เค้าไป ว่าเราไม่อยากที่จะคุยเป็นเพื่อนเค้าอีกแล้ว
จนระยะเวลาผ่านมา2เดือน เรามีโอกาสได้ใกล้ชิดกันมากขึ้นค่ะ และเพื่อนของเราก็สนิทกับเค้า เพื่อนเราก็บอกว่า เค้าอะยังชอบเราอยู่นะ เราก็ตอบแบบ อืม เราไม่ได้คิดอะไร แต่อีกใจนึงก็คิด เพราะตอนที่เราไล่เค้าไปอะ คือเราว่าเค้าไปแรงมากไป และเพื่อนเราก็พูดกับเราจนเรารู้สึกผิดกับเค้า และไม่ผิดจริงๆ เค้าทักมาค่ะ แล้วเราก็รู้สึกผิดกับเค้าอยู่ เราก็เลยไปบอกเค้าว่า อืมเราจะคุยกับเค้าดีๆนะ แต่เราก็ยังย้ำว่า เราไม่ได้ชอบเค้า เราแค่เห็นเค้าเป็นแค่เพื่อน นะ เค้าก็โอเคค่ะ แต่พอเราคุยกันมาเรื่อยไป เราเองที่รู้สึกไม่โอเค เรารู้สึกดีกับเค้า แต่อีกใจนึงก็อยากเป็นเพื่อนกัน เราเลยตัดสินใจไล่เค้าไปอีกครั้งเพื่อนเป็นการเซฟตัวเอง ไม่อยากไปชอบเค้า เราคิดว่าครั้งนี้เค้าคงไปจริงๆ
จนระยะเวลาผ่านไป ครึ่งปี เราได้สนิทกับเพื่อนคนนึง ที่เหมือนจะเชียร์เรากับเค้าคนนั้นให้เป้นแฟนกัน เพื่อนคนนี้ เค้าชอบเล่าเรื่องของคนนั้น ให้เราฟังบ่อยๆ จนเราก็รู้สึกดีแต่ก็ไม่คิดจะกลับไปคุยด้วยแน่ๆ และ พวกเราก็มีโอกาสได้ใกล้ชิดกันอีกครั้งค่ะแค่ครั้งนี้ ดันเป็นเราที่รู้สึกดีกับเค้ามากๆ และเราก้รู้สึกว่า เค้าก็เหมือนกับเรา จากนั้นเราก็ทักเค้าไปค่ะเราใช้เวลานานมากในการตัดสินใจทักเค้าไปเพราะเรากลัว ว่าเราจะทำให้เค้าเจ็บอีกครั้ง แค่เราก็ทักเค้าไป และแน่นอนค่ะ เค้ารู้สึกเหมือนเรา พวกเราเลยได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เราเป็นคนบอกเค้าเองว่า เราอยากเป็นมากกว่าเพื่อนค่ะ เค้าก็ดุจะดีใจมากค่ะ
ตอนนี้เข้าสู่ปัญหาอย่างจริงจังแล้วค่ะ พวกเรากลับมาคุยกันได้ไม่ถึงเดือน ดันเป็นเราที่ตอนนี้ไม่รู้สึกอะไรกับเค้า แต่เราดันไปแอบยิ้มให้คนอื่นที่ไม่ใช่เค้า เรารู้สึกแย่มากไปที่เป็นแบบนั้น เค้าเป็นคนดีมากๆค่ะ เค้ามักบอกรักเรา แต่เราก็เป็นฝ่ายที่บอกกลับไม่ได้ เพื่อนเค้ารู้ว่าพวกเราคุยกัน แต่เราไม่กล้าที่จะบอกเพื่อนเลยด้วยซ้ำ แต่ยกเว้นเพื่อนของเราที่เชียร์ เรากับเค้านะคะ เราไม่อยากทำให้เค้าผิดหวัง แต่เราก็ฝืนความรู้สึกไม่ได้ เราลองมาคิดดูแล้ว ค่ะที่เราคิดถึงเค้าและอยากกลับไปคุยกับเค้า คงเป็นแค่ช่วงความรู้สึกนึง แต่จริงๆแล้ว เราแค่อยากเป้นเพื่อนกับเค้าค่ะ เพราะครั้งที่เราเลิกคุยกันครั้งที่สอง เราไล่เค้าไปจนเป็นเพื่อนกันไม่ได้ มองหน้ากันไม่ติด เรารู้สึกอึดอัดเลยอยากจะลบความรู้สึกนั้น เราเคยกลับมาคุยกลับเค้า และที่เราบอกว่าเราจะเป็นมากกว่าเพื่อน เราแค่อยากทดสอบว่า เราชอบเค้าจริงๆ หรือแค่รู้สึกดีไปเอง ตอนนี้เรารู้ความจิงแล้วค่ะเรา แค่คิดรู้สึกดีไปเอง เราอยากเป็นแค่เพื่อน
เราไม่รู้จะบอกเค้ายังไงดีค่ะ เราบอกเค้าแค่ว่าเรารู้สึกดีกับคนอื่นที่ไม่ใช่เค้า แล้วเราก็ไม่ได้พูดอะไรอีกเลย เค้าคงรอคำอธิบายและคำตอบจากเราอยู่ เรารู้สึกละอายที่ต้องอธิบาย ไม่รู้ทำไมเราถึงไม่รุ้สึกอะไรกับเค้าเลยพอกลับมาคุยกันอย่างจริงจัง
*เราควรทำยังไงดีค่ะ บอกเค้ายังไงดี หรือว่าควรจะหานไปแต่มันคงดูเห้นแก่ตัวยิ่งกว่าเดิม เราแค่อยากจะพอแล้วสักที เราอยากอยู่เงียบ คนเดียว *