ผมเป็นคนนึงที่พ่อกับแม่ทะเลาะกันบ่อยๆจนตอนนี้เลิกกันไปแล้ว พ่อก็ไปมีผญ.อื่นมากมาย จนแม่ไปเล่นการพนันแล้วโบ้ยว่าพ่อเป็นคนที่แม่ต้องไปเล่นไพ่แก้เครียด ผมจะบอกให้เลิกยังไงไปก็ไม่มีประโยชน์ ทะเลาะกันจนผมป.3พ่ออุ้มผมอล้วทะเลาะกับแม่ไปด้วย ผมไม่มีน้ำตาเล็ดออกมาสักนิด ความรู้สึกกลัวผมไม่มีอีกแล้ว สภาพตอนนี้ของผมน่าจะเป็นคนตายด้านไปแล้ว จนขนาดที่ว่า ไม่มีพ่อไม่มีแม่แค่มีเงินมันคงจะมีความสุขกว่านี้ เข้าใจอีกด้วยว่าพ่อแม่ทำให่เราเกิดมาแค่ถ้าเกิดมาจะให้ทรมานขนาดนี้อย่าให้ผมเกิดมาเลย
เรื่องนี้บอกตามตรง ผมไม่เปิดอกเปิดใจคุยกับครอบครัวเพราะทางเลือกนั้นมันใช้ไม่ได้แล้ว พอไม่มีครอบครัวให้ปรึกษาก็คงจะไม่มีใครอื่นอีก ตอนนี้ก็รู้สึกดีที่ตัวเองเริ่มเศร้าไม่เป็น เริ่มไม่ม่มีท่าทีว่าจะเสียใจอะไรสักอย่าง ทุกวันความสุขมันมาแทนที่หายหมดเลย ตอนนี้ถึงพ่อแม่ผมเป็นอะไรไปขึ้นมาผมคงไร้ซึ่งอารมแสดงความเสียใจ ไม่ว่าจะญาติหรือคนไหนๆก็คงไม่สำคัญต่อผมอีกแล้ว ผมรักเกียรติมากกว่าชีวิต ถ้าให้ไปขอข้าวใครกิน ขออดตายดีกว่า
ขอบคุณคนแปลกหน้าที่มาอ่านจนจบ
เชื่อจริงๆว่าความเจ็บปวดทำให้เราเข้มแข็งขึ้น
มีปัญหารุมเร้ามากมายจนตอนนี้ด้านชาไปแล้ว
เรื่องนี้บอกตามตรง ผมไม่เปิดอกเปิดใจคุยกับครอบครัวเพราะทางเลือกนั้นมันใช้ไม่ได้แล้ว พอไม่มีครอบครัวให้ปรึกษาก็คงจะไม่มีใครอื่นอีก ตอนนี้ก็รู้สึกดีที่ตัวเองเริ่มเศร้าไม่เป็น เริ่มไม่ม่มีท่าทีว่าจะเสียใจอะไรสักอย่าง ทุกวันความสุขมันมาแทนที่หายหมดเลย ตอนนี้ถึงพ่อแม่ผมเป็นอะไรไปขึ้นมาผมคงไร้ซึ่งอารมแสดงความเสียใจ ไม่ว่าจะญาติหรือคนไหนๆก็คงไม่สำคัญต่อผมอีกแล้ว ผมรักเกียรติมากกว่าชีวิต ถ้าให้ไปขอข้าวใครกิน ขออดตายดีกว่า
ขอบคุณคนแปลกหน้าที่มาอ่านจนจบ
เชื่อจริงๆว่าความเจ็บปวดทำให้เราเข้มแข็งขึ้น