การกลัว การเสียใครไปสักคนมันบั่นทอนความรู้สึกที่สุดเท่าที่เคยเจอมาเลย เห้ออ

เรารู้ค่ะว่าทุกอย่างมันเริ่มจากเราเอง เราไม่ได้นิสัยน่ารักเท่าไหร่ ตอนนี้กำลังปรับปรุงตัวอยู่ แต่ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน ถึงจะดีพอ ทุกครั้งที่เอาสิ่งเราเป็นไปเทียบกับสิ่งที่เค้าเป็นเราไม่มีทางเป็นได้เท่าเขาแน่ๆ แฟนเป็นคนจิตใจดี เสียสละ ดูแลเราอย่างดี ใส่ใจ สนใจทุกเรื่อง แต่เราไม่ดีเอาซะเลย เคยทำให้เค้าเสียใจหลายครั้ง เอาแต่ใจ งี่เง่า คิดมาก รู้นะว่ามันไม่ดี แต่ก็ลดลงเยอะกว่าเมื่อก่อน
ตอนนี้สิ่งที่รู้สึก เขากำลังจะก้าวหน้าในหน้าที่การงานอาจได้รับโอกาสดีๆ อาจจะเจอคนที่ดีกว่า เราเคยถาม หากเจอคนที่สวยกว่า รวยกว่า เค้าจะไปจากเราไม๊ เค้าบอกว่าเค้าตอบไม่ได้ เพราะเค้าไม่ได้คิดถึงจุดนั้น เค้าคิดแค่ว่าทำวันนี้ให้ดี ทุกครั้งที่เราถามว่าเขาจะทิ้งไปไหม เราได้คำตอบเดิม คือไม่รู้อนาคต
มันทำให้เรารู้สึกว่าเหมือนมันเป็นกรรมที่ตามสนองเรา เราทำกับเขามาเยอะ พอวันที่เรารักเขาเต็มหัวใจ เรากำลังจะเสียเขาไป

รู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นบ้าเลย 55555 ที่โฟกัสแต่เรื่องนี้ เรื่องความรักบ้าบอ จนมันทำให้การใช้ชีวิตมันน่าหงุดหงิดไปหมด ทำงานก็ไม่มีสมาธิ เกลียดเรื่องนี้ที่มาทำให้ไม่คอนเซนเทรดกับอะไรได้ในเวลานานๆ

เห้อ คิดมากจัง