เสียงลือเสียงเล่าอ้าง

   ข้าพเจ้าเป็นคนธรรมดาๆคนหนึ่ง ชาวบ้านเเบบบ้านๆเลย ไม่เคยไปทำบุคคลใดมาก่อนเลย(ทำร้ายร่างกายหรือว่าด้วยวาจาหมิ่นร้าย) ว่าด้วยวาจาของคนเรา บุคคลใดที่ทำดีย่อมได้ดีเสมอพระคุ้มครอง ผีก็คุ้มหัว เทวดาก็คอยช่วยเหลือบุคคลที่ทำดี  เมื่อใดที่ได้     "กลิ่นหอมนดอกไม้ "    หอมแบบเย็นๆ ได้กลิ่นเเล้วชื่อนใจ จงทำดีต่อไป ปฎิบัติอย่างไรก็ได้ขอแค่คิดดี ทำดี ต่อสิ่งรอบข้างตัวเรา  แต่กลับกันเหมือนผ่ามือพลิก สำหรับการกระทำของคที่บุคคลนั้นทำมิดีมิร้ายมาก่อนย่อมได้รับผลของการกระทำนั้นๆคืนสนองทันทีทันใด พระก็มิได้คุ้มครอง ผีก็มิได้เเลเหลว เทวดาไม่สามารถช่วยเหลือบุคคลที่ทำมิดีมิร้ายได้ เมื่อใดที่ได้        "กลิ่นเหม็นสาปเน่า"       คราวคลุ้งรอบกายได้สูบดมกลิ่นเเล้วสุดจะสะอิดสะเอียน  จงจำไว้ อย่าปฎิบัติตนมิดีมิร้ายอีกเป็นอันขาดเอย...

                                                                                 เสียงลือเสียงเล่าอ้าง     อันไหน  พีเอย
                                                                                 เสียงย่อมยอยศใคร       ทั่วหล้า
                                                                                 สองเขือพี่หลับไหล       ลืมตื่น  ฤๅพี่
                                                                                 สองพี่คิดเองอ้า            อย่าได้ถามเผือ
                                                                                                                   
ปล.ลิลิตพระลอ