จากห้างสรรพสินค้าสู่ห้วยคอกหมู

กระทู้สนทนา
เริ่มเลยละกันเนอะ ก็คือเมื่อวันอังคารที่ผ่านซึ่งเป็นวันหยุดของเรา (เราหยุดวันธรรมดาไม่ใช่เสาร์ อาทิตย์) ก็นัดกับคุณแฟนที่ห้างแห่งนึ่ง ไปเจอกันที่ร้านกาแฟร้านประจำ ก็นั่งคิดกันว่าจะไปไหนกันดี คิดได้สักพักก็ยังไม่ได้ข้อสรุป ตอนแรกว่าจะไปหาอะไรทานแล้วไปนั่งเล่นกันที่พุทธมณฑล ขับมาสักพักเลยบอกไปดอนหวายไม เพราะเราอยากไปตั้งแต่แรกแล้ว คุณแฟนก็โอเค ตกลงจุดหมายปลายทางคือดอนหวาย ไปถึงก็หาซื้อขนมนิดหน่อย แวะทานก๋วยเตี๋ยวร้านดังซึ่งไม่อร่อยเลย พอเสร็จก็ไปนั่งรับลมกันที่ริมน้ำ นั่งไปได้แปบนึ่งคุณเธอได้ยินเสียงประกาศว่าเรือกำลังจะออกอีก 15 นาที ไปถึงวัดไร่ขิง คุณเธอก็หันมาชวนไปม่ะ ไปนั่งเรือเล่นกัน ก็ตกลงไป จ่ายค่าเรือคนละ 80 บาท ใช่เวลาประมาณชั่วโมงน่าจะได้ แล้วหลังจากนั้นก็เดินทางต่อ
มาถึงช่วงศาลายา เลยแวะดื่มกาแฟซะหน่อยร้านที่เราพบรักกันง่ะนะ (เขิล) แต่คนละสาขานะ นั่งอยู่ในร้านคุณเธอก็ถามอยากไปไหนต่อไม ไอเราก็บอกว่าไปกางเต็นท์นอนกันไม พูดไปก็ไม่คิดว่านางจะพาไปจริง ๆ คุณเธอนั่งคิดอยู่แปบแล้วถามเราว่า "หนูไปได้แน่นะ" ตอบแบบไม่คิดเลย "ไปได้ ขอโทรไปลาแปบ"  ลาได้ก็ลุยเลยจร้าจุดหมายปลายทางคือ ห้วยคอกหมู ซึ่งเราไม่รู้จักว่าอยู่ที่ไหนในจังหวัดอะไร แล้วคือไม่ได้เตรียมอะไรมาเลยสักอย่าง ทุกอย่างหาซื้อเอาข้างหน้าหมด ขับรถออกจากกรุงเทพประมาณสี่โมงเย็นได้ แวะเติมน้ำมัน เช็คลมยาง ให้พร้อมเดินทาง ซึ่งเอาจริง ๆ เส้นทางข้างหน้าเป็นยังไงไม่รู้เลย แต่มันใจว่าแฟนต้องพาไปในที่ ๆ สวย และโอเค พอขับมาถึงราชบุรีก็แวะตลาดนัดแถววัดหนองโพ หาซื้อเครื่องใช้เสื้อผ้าของกินนิดหน่อย หลังจากนั้นก็ยิงตรงยาวไปสวนผึ้ง ถึงตีนเขาประมาณทุ่มกว่า ๆ พอถึงทางขึ้นเขายอมรับว่าตกใจ ทางขนาดนี้เลยหรอ แล้วซึ่งเราไม่เคยแอดแวนเจอร์ขนาดนี้ ไม่เคยกางเต๊นท์นอน ตอนเด็กไปเข้าค่ายก็นอนโรงนอนตลอด แต่ด้วยความที่เราอยากเที่ยว มั่นใจในตัวแฟนและรถของเค้า เอ้าลุยยยย นั่งไปเกร็งขาไปด้วยความที่เป็นเด็กในเมือง ไปเที่ยวกับที่บ้านก็นอนรีสอร์ท บ้านพักสบาย ๆ เจอทางแบบนี้แอบกลัวนิด ๆ แต่แฟนก็หันมาถามตลอดนะ กลัวไม โอเคไม ก็อย่างที่บอกมั่นใจในตัวเค้า รถเค้า ก็บอกไม่กลัวค่ะ มั่นใจแฟนทำได้ลุยค่ะ ใช้เวลาพอสมควรเราก็ขึ้นมาถึงฐาน ตชด.ห้วยคอกหมู เวลาประมาณสองทุ่มนิด ๆ ซึ่งเร็วกว่าที่คำนวณไว้ พอขึ้นมาถึงเท่านั้นและบอกเลยว่าโครตคุ้ม คุ้มมาก ๆ กับที่นั่งหัวสั่นหัวคอน เกร็งจนขาจะเป็นตะคริว หมอกหนามาก ลมแรง อากาศเย็นมาก ไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน ไปถึงนึกว่จะมีแค่เราแต่ก็ยังมีเพื่อนกางเต๊นท์อยู่ตรงลานจอดฮ.หนึ่งหลัง เราได้ที่จอดรถนอนมุมดีมากตรงนั้นเป็นระเบียงยื้นออกไปไว้ถ่ายรูป พอได้ที่เหมาะ ๆ แล้วอย่างแรกที่ทำคืออาบน้ำก่อนเลย เพราะอากาศเย็นเดียวจะไม่ได้อาบถ้าดึกกว่านี้ บนนั้นมีน้องหมาหลายตัวมากตอนเดินขึ้นไปอาบน้ำแถวบ้านพักพี่  ตชด.เห่ากันใหญ่ พออาบเสร็จก็เดินตามลงมา ลงมานอนอยู่ข้าง ๆ รถ หลังจากอาบน้ำเสร็จก็ปูที่นอน ๆ กันที่หลังรถ รถแฟนเราเป็นแบบโฟวิลเอาเบาะด้านหลังออกเลยปูที่นอน ๆ ได้สบาย ๆ นั่งรับลมสักพักก็เข้ารถนอน ด้วยความที่หมอกหนามากมองออกไปนอกรถไม่เห็นอะไรเลย แต่ด้วยความแปลกที่เราก็นอนไม่ค่อยหลับ นอนฟังเสียงกรนของคุณแฟนและน้องหมาที่มานอนอยู่ข้าง ๆ รถ หมาอะไรก็ไม่รู้กรนดังมาก 55555 ตื่นเช้ามาอากาศดีมาก หมอกลงหนามากเหมือนเมื่อคืน กว่าฟ้าจะเปิดมองเห็นฝั่งพม่าก็ราว ๆ เกือบเจ็ดโมง พอประมาณแปดโมงกว่า ๆ ก็อาบน้ำเตรียมเดินทางต่อเพราะมีโปรแกรมจะไปบ่อน้ำพุร้อนกันต่อ ทางลงเช้านี้ดีกว่าเมื่อคืนใช้เวลาลงเร็วกว่าเมื่อคืนแล้วก็ได้เห็นวิวข้างทางด้วยสวยมาก ลงจากเขาได้ก็แวะดื่มกาแฟทานข้าว เสียดายไม่ได้เตรียมอุปกรณ์อะไรไปเลย ๆ ต้องลงมาดื่มกาแฟข้างล่าง หลังจากทานอาหารเรียบร้อยก็เดินทางไปยังบ่อน้ำพุร้อน บ่อคลึง แต่แฟนไม่ค่อยประทับใจเท่าไรเค้าว่าสู้ที่หินดาดไม่ได้ ซึ่งแฟนแช่บ่อน้ำพุเราลงไปแช่แปบนึ่งแล้วขึ้นมานอนรอก็คนมันง่วงง่ะ ออกจากบ่อน้ำพุร้อนก็เดินทางต่อไปที่เขางูแต่ไม่ได้ขึ้นไปเสียดายเหมือนกัน ออกจากเขางูก็มุ่งหน้าเข้ากรุงเทพ กลับถึงห้องก็ประมาณห้าโมงกว่า ๆ
ทริปกระทันหันครั้งนี้คือมีความสุขมาก ๆ  ประทับใจมาก และทำให้อยากไปเที่ยวในที่ต่าง ๆ อีก ขอบคุณแฟนที่พาไปเจอประสบการณ์ใหม่ ๆ ครั้งหน้าวางแผนไว้จะไปฉลองวันเกิดนั่งรถไฟไปกางเต๊นท์แต่ยังหาที่ไม่ได้ ขุนตาลก็น่าสนใจ เอราวัณก็ใกล้ดี อาจจะเล่าข้ามไปบ้าง ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน กระทู้ท้องเที่ยวอันแรกผิดพลาดประการณ์ใดขออภัยด้วย ส่วนเพื่อน ๆ ท่านใดมีที่แถวแบบนั่งรถไฟแนะนำกันได้นะคะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่