สวัสดีค่ะทุกคน
เราเปนลูกครึ่งไทย ญี่ปุ่น เราอายุ32 ใช้ชีวิตเรียนและทำงานที่ต่างประเทศ และกลับมาทำงานที่เมืองไทยได้6 ปีแล้ว ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยรักใคร มีชีวิตที่สงบสุขตามอัตภาพ

วันนึงเพื่อนที่ทำงาน ชวนสมัครแอพสเก้าท์ เราว่างๆๆเหนเพื่อนแชทกันก็เลยลองเล่นบ้าง วันที่สองของการเล่น เราเบื่อ จะเลิกเล่น ก็มีผชคนนึงทักมาคุยกัน เค้าบอกว่าอายุ39 หลังจากนั้นสามวันเค้ามาเจอเรา ก็คุยกันดี มีความชอบเหมือนกันหลายอย่าง ทุกอย่างดำเนินไป มีการปรับเข้าหากันหลายอย่าง จนเปนแฟนกันในเวลา4 เดือน แล้วหลังจากนั้นเค้าขอแต่งงาน เค้าทำดี ดูแลตอนเราป่วย ถึงจะอยุ่ไกลกันแต่เรารุ้สึกอุ่นใจเพราะเค้าคุยกับเราตลอดเวลา
เรามีฝันที่อยากทำเหมือนกัน เราคุยถึงอนาคต จนไปถึงเรื่องการมีลูก เรามีความสุขมาก มีผชมาจีบเราหลายคน แต่เราเฉยๆๆ แต่กับผชคนนี้ เค้าทำให้เราใจเต้นแรง และ ใช่ เราตกหลุมรักเค้า เค้าบอกรักเราทุกวัน มีเวลาว่างก็มาหาเรา แต่เค้าเปนคนบ้างานมาก ใจร้อน และขี้หึงมากที่สุด

จนวันนึง เค้าบอกว่าเค้าเปนมุสลิมและบอกชื่อจริงของเค้า เราอึ้งนิดๆๆ เค้าขอโทด บอกว่าทีแรกที่ไม่บอกเพราะกลัวเราไม่คุยด้วย เรารักเค้า เรายอมเปลี่ยนศาสนา เราคุยกันเรื่องที่อยุ่ ตกลงส่าจะซื้อที่ริมทะเลแถวบ้านเขา และอยุ่ที่นั่น   เขาเปนคนไปดูที่ เพราะเราอยุ่ไกลไปไม่สะดวก เราบอกว่าเรามีเงินเก็บที่มาจากการทำงานของเรา จำนวนก็เยอะอยู่และเรายินดีเอามาสร้างอนาคตด้วยกัน
เมื่อสองปีที่แล้ว เราตรวจพบว่าเราเปนลูคีเมีย และเราเพิ่งป่วนหนักเมื่อกลางเดือน กค เค้าเปนห่วงเรามาก เราเชื่อเค้าอย่างสนิทใจว่า เค้าคือคู่ของเราที่เราเฝ้ารอมานาน 

จนเราคุยกะแม่ แม่บอกว่าเงินเยอะขนาดนั้น คิดดีๆๆ และลองยอกเค้าสิว่า เงินมีไม่พอ ยังหาไม่ทันเรื่องที่จะไปซื้อที่ เราก็เลยลองใจเค้าตามนั้น เค้าโกดมาก หาว่าเราโกหก ทำให้เค้าหมดความน่าเชื่อถือ เค้าคิดว่าเราเปนผญไม่ดี โกหก เชื่อไม่ได้ ดีแต่พูด แล้วเค้าก็บอกเลิกเรา แบบไม่มีเยื่อใย แม้เราจะขอโทดและพยายามอธิบายความจริงแต่เค้าไม่ฟัง เหมือนว่าที่ผ่านมาเค้าไม่เคยรักเราเหมือนที่เรารักเค้า

เราคิดว่าเค้าคบเราพร้อมๆๆกับคบคนอื่นไปด้วย พอไม่ชอบเราก็ทิ้งไปง่ายๆๆเพราะมีตัวเลือกเยอะ
เราอาจจะมีชีวิตต่อไปอีกไม่นานนักเพราะเราป่วยบ่อยมาก แม้จะดูแลรักษาอย่างดี แต่เราไม่เสียดายถ้าเราต้องตายตอนรี้ เพราะที่ผ่านมา เราเปนลูกที่ดีของพ่อแม่ เปนครูที่ดีของเด็กๆๆ เปนพลเมืองที่ดีของสังคม 

ที่เราดีใจที่สุดคือ เราได้มีความรักให้ผชคนนึง เรารักเค้าหมดหัวใจถึงแม้เค้าจะไม่เคยรักเราเลย แต่อย่างน้อยเวลาที่ผ่านมา เค้าก็ดีกับเราถึงมันจะปลอมแต่เราก็สุขใจในเวลานั้น อย่างน้อยเวลาที่เราป่วยทรมานจากลูคีเมีย เราจะนึกถึงวัน เวลาดีๆๆที่มีเค้า มันทำให้เราอดทนผ่านความเจ็บปวดจากการป่วยไปได้ในแต่ละครั้ง

เราไม่รุ้ว่าจะอยุ่ได้อีกนานแค่ไหน แต่เราอยากบอกเล่าบางส่วนในชีวิตลงในพันทิป เพราะสังคมในพันทิปทำให้เราประทับใจที่ถึงไม่เคยเจอกันแต่มีน้ำใจให้กันกับเราเสมอมา เรื่องราวความรักของเราก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า การเชื่อใจ การรักคนๆนึงอย่างง่ายดายของเรา จนต้องมาเจ็บเจียนตาย และทำให้อาการป่วยของเราทรุดลง
เราอยากขอบคุณเพื่อนๆๆ พี่ๆๆ ทุกคนในพันทิปที่ให้กำลังใจ คำแนะนำ แม้เราจะฟูมฟาย หลายๆๆครั้ง แต่ก็ไม่มีใครบ่นส่าเรา มัแต่กำลังใจที่ให้กับเรา บางครั้งคนในโลกออนไลน์ก็ไม่ได้เลวร้ายน่ากลัวไปเสียหมด
สุดท้าย อยากจะบอกกับผช ที่เรารักมากที่สุด ถึงแม้เราจะรุ้ว่าเค้าคงไม่มีวันได้อ่านข้อความเหล่านี้ และเราคงไม่ได้เจอเค้าอีกแล้ว เราอยากจะบอกลาเค้า ขอบคุณเค้าที่เราได้เจอ ได้รักเค้า เค้าตะเปนรักแรกและรักเดียวของเราไปจนวันสุดท้ายของชีวิตเรา ที่เราพูดแบบนี้เพราะเรารุ้ดีว่าเราอยุ่ได้อีกไม่นาน
อยากบอกพี่จ๋าาาา ว่า ขอบคุณที่เกิดมาให้เราได้รัก ขอบคุณวันเวลาดีๆๆที่มีให้กัน ขออัลเลาะห์คุ้มครองและอวยพรพี่จ๋าาตลอดไป ให้พี่จ๋าามีความสุขกับผญที่พี่รัก
ขอบคุณทุกคน ทุกกำลังใจ ทุกอย่างที่เกิดขึ้น เปนเพราะเราผิดเอง เราไม่ดีพอที่จะรักษาความรักนี้ไว้ให้อยุ่ตลอดไป
จากนี้เราจะอุทิศตัวให้เด็กๆๆจนวันสุดท้ายของเรา
ขอบคุณทุกคนมากค่ะฃฃ